To Go to the End: (Go to End)

---

N.B. Translations are offered only for the Paternal Advices. However, you could have an automatic translation of our Post, in your language (usually by right-clicking on the browser. Automatic translation is also offered on the mobile, by clicking on the three dots and then clicking on “translation”). We apologize for the inconvenience.

---

Τελευταία καταχώρηση των Μηνυμάτων:

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ:

Εορτάζουμε τα άγια και σωτήρια και φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού επιτελούμεν, τους εμπτυσμούς, τα ραπίσματα, τα κολαφίσματα, τας ύβρεις, τους γέλωτας, την πορφυράν χλαίναν, τον κάλαμον, τον σπόγγον, το όξος, τους ήλους, την λόγχην, και προ πάντων, τον σταυρόν, και τον θάνατον.

• «Σήμερα ο Ιούδας εγκαταλείπει τον Δάσκαλο και δέχεται μέσα του τον διάβολο. Τυφλώνεται από το πάθος της φιλαργυρίας και εκπίπτει από το φως ο σκοτισμένος· πώς αλήθεια θα μπορούσε να βλέπει αυτός που πούλησε τον Φωστήρα του κόσμου για τριάντα αργύρια;»

• «Έτρεξε ο Ιούδας και είπε στους παράνομους γραμματείς: “Τι θέλετε να μου δώσετε για να σας τον παραδώσω;” Κι ενώ εκείνοι συμφωνούσαν την τιμή, Εσύ Κύριε στεκόσουν ανάμεσά τους αόρατα. Εσύ που γνωρίζεις τις καρδιές, λυπήσου τις ψυχές μας.»

• «Ο μαθητής συμφώνησε την τιμή του Δασκάλου και πούλησε τον Κύριο για τριάντα αργύρια, παραδίδοντάς Τον στους ανόμους για θάνατο με ένα δόλιο φίλημα.»

• «Όταν σε συνέλαβαν οι παράνομοι, Κύριε, τους έλεγες: “Αν και χτυπήσατε τον ποιμένα και διασκορπίσατε τα δώδεκα πρόβατα, τους Μαθητές μου, θα μπορούσα να φέρω δίπλα μου περισσότερες από δώδεκα λεγεώνες αγγέλων· όμως δείχνω μακροθυμία, για να εκπληρωθούν όσα προφήτεψα”.»

• «Ο Πέτρος, αφού σε αρνήθηκε για τρίτη φορά, θυμήθηκε αμέσως τα λόγια Σου και ξέσπασε σε δάκρυα μετάνοιας. Θεέ μου, σπλαχνίσου με και σώσε με.»

• «Εσύ που ντύνεσαι το φως σαν ένδυμα, στάθηκες γυμνός μπροστά στο δικαστήριο και δέχτηκες χαστούκι στο πρόσωπο από τα χέρια εκείνων που Εσύ ο ίδιος έπλασες.»

• «Με έγδυσαν από τα ρούχα μου και με έντυσαν με κόκκινη χλαμύδα· έβαλαν στο κεφάλι μου στεφάνι από αγκάθια και στο δεξί μου χέρι έδωσαν κάλαμο, για να τους συντρίψω σαν πήλινα σκεύη.»

• «Έδωσα την πλάτη μου στο μαστίγωμα και δεν αποστράφηκα το πρόσωπό μου από τα φτυσίματα· στάθηκα μπροστά στο δικαστήριο του Πιλάτου και υπέμεινα τον Σταυρό για τη σωτηρία του κόσμου.»

• «Κάθε μέλος της αγίας Σου σάρκας υπέμεινε ταπείνωση για εμάς: το κεφάλι τα αγκάθια, το πρόσωπο τα φτυσίματα, τα σαγόνια τα χαστούκια, το στόμα το ξύδι και τη χολή, τα αυτιά τις βλασφημίες, η πλάτη το μαστίγωμα, το χέρι τον κάλαμο, όλο το σώμα την έκταση στον σταυρό, οι κλειδώσεις τα καρφιά και η πλευρά τη λόγχη.»

• «Λαέ μου, τι σου έκανα ή σε τι σε ενόχλησα; Τυφλούς θεράπευσα, λεπρούς καθάρισα. Αντί για το μάννα μου έδωσες χολή, αντί για το νερό ξύδι· αντί να με αγαπάς, με κάρφωσες στον Σταυρό.»

• «Σήμερα κρεμάται πάνω στο ξύλο Εκείνος που κρέμασε τη γη πάνω στα νερά. Στεφάνι από αγκάθια φοράει ο Βασιλιάς των Αγγέλων. Με ψεύτικη πορφύρα ντύνεται Αυτός που περιβάλλει τον ουρανό με σύννεφα.»

• «Με καρφιά καρφώθηκε ο Νυμφίος της Εκκλησίας. Με λόγχη κεντήθηκε ο Γιος της Παρθένου. Προσκυνούμε, Χριστέ, τα Πάθη Σου· δείξε μας και την ένδοξη Ανάστασή Σου.»

• «Η ζωηφόρος Πλευρά Σου, Χριστέ, αναβλύζει σαν πηγή από την Εδέμ, ποτίζοντας την Εκκλησία Σου σαν λογικό παράδεισο και δροσίζοντας τον κόσμο μέσα από τα τέσσερα Ευαγγέλια.»

• «Όταν Σταυρώθηκες, Χριστέ, όλη η κτίση έτρεμε βλέποντας το θέαμα· τα θεμέλια της γης συγκλονίστηκαν από τον φόβο της δύναμής Σου, τα φώτα του ουρανού κρύφτηκαν και το καταπέτασμα του Ναού σχίστηκε στα δύο.»

• «Μας εξαγόρασες από την κατάρα του νόμου με το πολύτιμο Αίμα Σου. Καρφωμένος στον Σταυρό και τρυπημένος από τη λόγχη, χάρισες στους ανθρώπους την αθανασία. Σωτήρα μας, δόξα σε Σένα.»

• «Μια μικρή λέξη είπε ο Ληστής πάνω στον σταυρό και βρήκε μεγάλη πίστη· σώθηκε σε μια στιγμή και μπήκε πρώτος στον Παράδεισο ανοίγοντας τις πύλες του. Κύριε, που δέχτηκες τη μετάνοιά του, δόξα σε Σένα.»

• «Μέσα από ένα δέντρο ο Αδάμ εκδιώχθηκε από τον Παράδεισο, αλλά μέσα από το ξύλο του Σταυρού ο Ληστής κατοίκησε σε αυτόν. Ο ένας αθέτησε την εντολή του Δημιουργού, ενώ ο άλλος αναγνώρισε ως Θεό Εκείνον που σταυρωνόταν δίπλα του.»

• «Τον Ληστή, την ίδια κιόλας μέρα, τον αξίωσες να μπει στον Παράδεισο, Κύριε. Φώτισε και εμένα με τη δύναμη του Σταυρού Σου και σώσε με.»

• «Πού πηγαίνεις Παιδί μου; Γιατί τρέχεις τόσο γρήγορα; Μήπως γίνεται πάλι γάμος στην Κανά και βιάζεσαι να μετατρέψεις το νερό σε κρασί; Να έρθω μαζί Σου ή να σε περιμένω; Πες μου έναν λόγο, Εσύ που είσαι ο Λόγος, μη με προσπερνάς σιωπηλά.»

• «Βλέποντάς Σε η άμεμπτη Παρθένος να κρέμεσαι στον Σταυρό, Λόγε του Θεού, ένιωθε την καρδιά της να πληγώνεται πικρά και αναστέναζε με πόνο από τα βάθη της ψυχής της: “Αλίμονό μου, θείο Παιδί μου! Φως του κόσμου, γιατί χάθηκες από τα μάτια μου, Αμνέ του Θεού;”»

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ:

Εορτάζουμε, τον ιερό Νιπτήρα, τον Μυστικό Δείπνο (δηλαδή την παράδοσιν των καθ’ ημάς φρικτών Μυστηρίων), την υπερφυά Προσευχή, και αυτήν την Προδοσία.

• Το στρωμένο ανώγειο υποδέχθηκε Εσένα τον Κτίστη και τους μυημένους μαθητές Σου, και εκεί τέλεσες το Πάσχα και δημιούργησες τα δικά Σου Μυστήρια.

• Πηγαίνετε στον τάδε άνθρωπο, προλέγει στους Αποστόλους Εκείνος που γνωρίζει τα πάντα· και μακάριος είναι όποιος μπορεί να υποδεχθεί με πίστη τον Κύριο, έχοντας προετοιμάσει την καρδιά του ως ανώγειο και την ευσέβεια ως δείπνο.

• Η σκέψη σου ήταν στη φιλαργυρία και ο τρόπος σου στην αναίδεια, άφρον Ιούδα· αν και εμπιστεύθηκαν σε εσένα μόνο το ταμείο, δεν λύγισες καθόλου προς τη συμπάθεια, αλλά έκλεισες τα σπλάχνα της σκληρής σου καρδιάς.

• Το φίλημά σου γεμάτο δόλο και το «χαίρε» σου κρύβει μαχαίρι, πλάνε Ιούδα· με τη γλώσσα μιλάς για ένωση, αλλά με τη σκέψη γνέφεις προς τον χωρισμό, μελετώντας δολίως την προδοσία του Ευεργέτη.

• Φιλάς και πουλάς, Ιούδας· ασπάζεσαι και δεν διστάζεις τρέχοντας με δόλο. Ποιος μισεί και ταυτόχρονα φιλά, τρισάθλιε; Το φίλημα της αναιδούς κακοβουλίας σου αποκαλύπτει την πρόθεσή σου.

• Θεολογώ την τριαδική μία Θεότητα, αμέριστη στην ουσία και ασύγχυτη στα πρόσωπα, και Σου ψάλλω τον μεγάλο ύμνο που ακούγεται τριπλά στα ύψη των ουρανών.

• Εκείνος που έγραψε τις πλάκες του Νόμου στο Σινά, εκπληρώνοντας τώρα τη νομική εντολή, έφαγε το παλιό και σκιώδες Πάσχα, ενώ ο Ίδιος έγινε Πάσχα και μυστική ζωοθυσία.

• Σωτήρα, μυώντας τους Αποστόλους κατά τη διάρκεια του δείπνου, αποκάλυψες τη σοφία που ήταν κρυμμένη από τους αιώνες, την οποία οι θεοφόροι παρέδωσαν στις Εκκλησίες.

• «Ένας από εσάς θα με παραδώσει με δόλο στους Εβραίους αυτή τη νύχτα»· καθώς ο Χριστός φώναξε αυτά τα λόγια, τάραξε τους φίλους Του, οι οποίοι κοιτούσαν ο ένας τον άλλο με απορία.

• Εσύ που είσαι πλούσιος ταπεινώθηκες για εμάς· σηκώθηκες από το δείπνο, δέθηκες μια ποδιά και σκύβοντας έπλυνες τα πόδια των Μαθητών και του προδότη.

• Ποιος να μην εκπλαγεί, Ιησού, με το ύψος της ανέκφραστης γνώσης Σου; Ότι Εσύ, ο Κτίστης των πάντων, στάθηκες μπροστά σε ανθρώπους από πηλό, πλένοντας τα πόδια τους και σκουπίζοντάς τα με την ποδιά.

• Ο Μαθητής που αγαπούσε ο Κύριος έσκυψε στο στήθος Του και ρώτησε: «Ποιος είναι αυτός που Σε παραδίδει;»· και ο Χριστός απάντησε: «Αυτός που βάζει μαζί με εμένα το χέρι του στο πιάτο».

• Ο Μαθητής, αφού δέχθηκε τη μπουκιά του ψωμιού, στρέφεται κατά του Άρτου της ζωής μελετώντας την πώλησή Του· τρέχει στους Ιουδαίους και λέει: «Τι μου δίνετε για να Σας Τον παραδώσω;».

• Ιησού Σωτήρα μας, λύτρωσέ μας από την πλάνη και τον πειρασμό του πονηρού· δέξαι τη Θεοτόκο που πρεσβεύει αδιάκοπα, γιατί ως Μητέρα Σου έχει τη δύναμη να Σε παρακαλέσει.

• Αποκαλύπτοντας το μεγάλο μυστήριο της ενανθρωπήσεώς Σου, Φιλάνθρωπε, είπες στους Μαθητές Σου: «Φάγετε τον ζωοπάροχο άρτο και πιείτε με πίστη το Αίμα που χύνεται από τη θεϊκή πλευρά Μου».

• Το ανώγειο αναδείχθηκε μια ουράνια σκηνή, όπου ο Χριστός τέλεσε το Πάσχα, το αναίμακτο δείπνο και τη λογική λατρεία· η τράπεζα εκείνων των μυστηρίων έγινε ένα νοητό θυσιαστήριο.

• Ο Χριστός είναι το Πάσχα, το μεγάλο και σεβάσμιο· τρώγεται ως άρτος και θυσιάζεται ως πρόβατο. Αυτός προσφέρθηκε θυσία για εμάς και όλοι μεταλαμβάνουμε μυστικά το Σώμα και το Αίμα Του.

• Η Άμπελος της αλήθειας, ο Χριστός, είπε στους Αποστόλους Του: «Στο εξής δεν θα πιω πια από το γέννημα της αμπέλου, μέχρι να το πιω καινούργιο μαζί σας, τους κληρονόμους Μου, στη δόξα του Πατέρα Μου».

• Πουλάς για τριάντα αργύρια τον Ατίμητο και δεν λογαριάζεις, παράνομε Ιούδα, τη μύηση του δείπνου ούτε τον ιερό νιπτήρα; Πώς γλίστρησες από το φως στο σκοτάδι και κατέληξες στην αγχόνη!

• Άπλωσες τα χέρια σου, με τα οποία έλαβες τον Άρτο της αφθαρσίας, για να πάρεις τα αργύρια· πλησίασες για δόλιο φίλημα το στόμα σου, με το οποίο υποδέχθηκες το Σώμα και το Αίμα του Χριστού· αλίμονό σου!

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ:

Τελούμε ανάμνηση της αλειψάσης τον Κύριον μύρω Πόρνης γυναικός

• Το σπίτι του Σίμωνα χώρεσε Εσένα, τον Ιησού που τίποτα δεν μπορεί να Σε χωρέσει, και μια γυναίκα αμαρτωλή Σε άλειψε με πολύτιμο μύρο.

• Η γυναίκα, γεμίζοντας με μυστική ευωδιά, λυτρώθηκε από τη δυσοσμία των πολλών αμαρτιών της, γιατί Εσύ, Σωτήρα, είσαι το μύρο της ζωής.

• Μακάρια εκείνα τα χέρια, τα μαλλιά και τα χείλη της σώφρονος πια πόρνης, με τα οποία έχυσε το μύρο στα πόδια Σου και τα σκούπιζε φιλώντας τα με ευλάβεια.

• Η γυναίκα στάθηκε κοντά Σου, Λόγε, θρηνώντας στα πόδια Σου και άδειασε το αλάβαστρο με το μύρο πάνω στο κεφάλι Σου, που είσαι το αθάνατο Μύρο.

• Τα χέρια μου είναι ρυπαρά, τα χείλη μου είναι χείλη πόρνης, η ζωή μου είναι ακάθαρτη και τα μέλη μου φθαρμένα· όμως δείξε μου επιείκεια και συγχώρεσέ με, φώναζε η πόρνη στον Χριστό.

• Σου προσφέρω τα αρώματα που έχω, αλλά στερούμαι τις αρετές που δεν έχω· δώσε μου Εσύ όσα κατέχεις και χάρισέ μου την άφεση των αμαρτιών μου.

• Το δικό μου μύρο είναι φθαρτό, το δικό Σου μύρο είναι μύρο ζωής· γιατί το όνομά Σου είναι μύρο που χύνεται σε όσους Σε αξίζουν.

• Μια πόρνη Σε πλησίασε προσφέροντας μύρα και δάκρυα στα πόδια Σου και λυτρώθηκε από τη δυσοσμία των κακών, ενώ ο αχάριστος μαθητής Σου βυθιζόταν στον βούρκο της φιλαργυρίας.

• Μη με απορρίψεις, Θεέ μου, ούτε να με σιχαθείς, αλλά δέξαι με που μετανοώ και σώσε με, ως ο μόνος φιλάνθρωπος, καθώς σκουπίζω τα πόδια Σου με τα μαλλιά μου.

• Έχω αμαρτήσει περισσότερο από την πόρνη και δεν Σου πρόσφερα καθόλου δάκρυα, αλλά πέφτω μπροστά Σου παρακαλώντας Σε σιωπηλά να με λυτρώσεις από τον βούρκο των έργων μου.

• Η γυναίκα που έπλυνε με δάκρυα τα πόδια του Πλάστη της, δεν έχασε την απολύτρωση για όσα έπραξε στη ζωή της, αλλά Σε υμνούσε ως Κύριο.

• Αναγνωρίζοντας Εσένα, τον Υιό της Παρθένου, ως Θεό, η πόρνη Σε ικέτευε κλαίγοντας: Διάγραψε το χρέος μου, όπως λύνω και εγώ τα μαλλιά μου, και αγάπησε εμένα που Σε φιλώ.

• Δικαίωσες αμέσως την πόρνη που έχυσε το πολύτιμο μύρο στα άχραντα πόδια Σου· χάρισε και σε εμάς τη συγχώρεση, Εσύ που έπαθες για χάρη μας.

• Όταν η αμαρτωλή πρόσφερε το μύρο, τότε ο μαθητής συμφωνούσε με τους παρανόμους· εκείνη έχαιρε που άδειαζε το πολύτιμο μύρο, εκείνος βιαζόταν να πουλήσει τον Ατίμητο.

• Πόσο φοβερή είναι η πνευματική ραθυμία και πόσο μεγάλη η μετάνοια! Αυτή τη μετάνοια χάρισέ μου, Σωτήρα μου, και σώσε με.

• Η αμαρτωλή έτρεξε να αγοράσει πολύτιμο μύρο για να αλείψει τον Ευεργέτη της, λέγοντας στον μυρεψό: Δώσε μου το μύρο για να αλείψω Εκείνον που εξάλειψε όλες τις αμαρτίες μου.

• Δέσποτα, διάσωσέ με από την τρικυμία της αμαρτίας, Εσύ που δέχεσαι τη μετάνοια των αμαρτωλών και έχεις την εξουσία να συγχωρείς.

• Κύριε, η γυναίκα που έπεσε σε πολλές αμαρτίες, όταν αισθάνθηκε τη Θεότητά Σου, έγινε μυροφόρος και Σου πρόσφερε μύρα πριν από τον ενταφιασμό Σου.

• Δέξαι τις πηγές των δακρύων μου, Εσύ που βγάζεις το νερό της θάλασσας από τα σύννεφα, και λύγισε μπροστά στους στεναγμούς της καρδιάς μου.

• Η πόρνη άπλωσε τα μαλλιά της στον Δεσπότη και ο Ιούδας άπλωσε τα χέρια του στους παρανόμους· η μία για να λάβει την άφεση και ο άλλος για να πάρει τα αργύρια.

• Κύριε, η γυναίκα που έπεσε σε πολλές αμαρτίες, όταν αισθάνθηκε τη Θεότητά Σου, πήρε την τάξη των μυροφόρων και Σου προσφέρει μύρα πριν από τον ενταφιασμό Σου, θρηνώντας με οδυρμό. «Αλίμονό μου!», έλεγε, «γιατί μέσα μου υπάρχει νύχτα σκοτεινή, η μανία της ακολασίας, ένας έρωτας της αμαρτίας ζοφερός και δίχως φεγγάρι».

• Δέξαι τις πηγές των δακρύων μου, Εσύ που με τα σύννεφα ανεβάζεις το νερό της θάλασσας· λύγισε μπροστά στους στεναγμούς της καρδιάς μου, Εσύ που έγειρες τους ουρανούς και κατέβηκες στη γη με την ανέκφραστη συγκατάβασή Σου. Θα καταφιλήσω τα άχραντα πόδια Σου και θα τα σκουπίσω πάλι με τα μαλλιά της κεφαλής μου· εκείνα ακριβώς τα πόδια, που όταν η Εύα άκουσε το δειλινό στον Παράδεισο τον κρότο τους, κρύφτηκε φοβισμένη.

• Τα πλήθη των αμαρτιών μου και την άβυσσο των κρίσεών Σου, ποιος μπορεί να τα εξιχνιάσει, Σωτήρα μου, που σώζεις τις ψυχές; Μην παραβλέψεις εμένα τη δούλη Σου, Εσύ που έχεις το αμέτρητο έλεος.

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ:

Τελούμε ανάμνηση των υπό του Κυρίου παραβολών των δέκα Παρθένων και των ταλάντων

• Ας διώξουμε μακριά μας την πνευματική νωθρότητα και με λαμπάδες γεμάτες φως ας προϋπαντήσουμε τον αθάνατο Νυμφίο Χριστό με ύμνους.

• Ας φροντίσουμε να είναι γεμάτα τα δοχεία της ψυχής μας με το λάδι της ελεημοσύνης και της κοινωνικής προσφοράς, ώστε να μη βρεθούμε απροετοίμαστοι την ώρα που τελειώνει η προθεσμία της επίγειας ζωής.

• Ο αγαθός Κύριος είπε στους Μαθητές Του: Να είστε σε εγρήγορση, γιατί δεν γνωρίζετε ποια ώρα θα έρθει ο Κύριος για να αποδώσει στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του.

• Δέσποτα, κατά τη δεύτερη και φρικτή Σου παρουσία, συγκατάλεξέ με ανάμεσα στα πρόβατα που θα σταθούν στα δεξιά Σου, παραβλέποντας το πλήθος των αμαρτιών μου.

• Βλέπω τον νυμφώνα Σου, Σωτήρα μου, να είναι στολισμένος, αλλά δεν έχω το κατάλληλο ένδυμα για να εισέλθω σε αυτόν· λάμπρυνε τη στολή της ψυχής μου, Εσύ που δίνεις το φως, και σώσε με.

• Μέσα στη λαμπρότητα των Αγίων Σου, πώς θα εισέλθω εγώ ο ανάξιος; Γιατί αν τολμήσω να μπω στον νυμφώνα, το ένδυμά μου θα με προδώσει, αφού δεν είναι γαμήλιο.

• Αν μπω χωρίς το κατάλληλο ένδυμα στον νυμφώνα, θα δεθώ χειροπόδαρα και θα εκβληθώ από τους Αγγέλους· καθάρισε, Κύριε, τον ρύπο της ψυχής μου και σώσε με ως φιλάνθρωπος.

• Επειδή νύσταξα από τη ραθυμία της ψυχής, δεν κατέχω τη λαμπάδα των αρετών αναμμένη και μοιάζω με τις μωρές παρθένες, χασομερώντας την ώρα που έπρεπε να εργάζομαι.

• Δέσποτα, μη μου κλείσεις τα σπλάγχνα των οικτιρμών Σου, αλλά τίναξε από πάνω μου τον σκοτεινό ύπνο της αμαρτίας, σήκωσέ με και βάλε με στον νυμφώνα Σου μαζί με τις φρόνιμες παρθένες.

• Εκεί, στον νυμφώνα Σου, ακούγεται ο καθαρός ήχος εκείνων που εορτάζουν και φωνάζουν ακατάπαυστα: Κύριε, δόξα σε Σένα.

• Ψυχή μου, αφού άκουσες την καταδίκη εκείνου που έκρυψε το τάλαντο, μην κρύβεις τον λόγο του Θεού, αλλά κήρυττε τα θαυμάσιά Του.

• Πολλαπλασίασε το χάρισμα που σου δόθηκε, ώστε να εισέλθεις με περίσσευμα πνευματικών καρπών στη χαρά του Κυρίου σου.

• Ελάτε, πιστοί, ας εργαστούμε με προθυμία για τον Δεσπότη· διότι Εκείνος μοιράζει στους δούλους Του τον πλούτο και ας πολλαπλασιάσει ο καθένας μας το τάλαντο της χάριτος αναλογικά.

• Όποιος έλαβε σοφία, ας την αναδείξει μέσα από καλά έργα· όποιος έλαβε το χάρισμα της ιερωσύνης, ας λειτουργεί με λαμπρότητα.

• Ο πιστός ας μοιράζεται τον πνευματικό λόγο με εκείνον που δεν γνωρίζει, και όποιος έχει υλικό πλούτο, ας τον σκορπίζει στους φτωχούς.

• Με αυτόν τον τρόπο θα πολλαπλασιάσουμε το δάνειο που μας δόθηκε και, ως πιστοί οικονόμοι της χάριτος, θα αξιωθούμε τη δεσποτική χαρά.

• Ιησού, όταν καθίσεις στον θρόνο της κρίσης ανάμεσα στις αγγελικές δυνάμεις, μη με χωρίσεις από κοντά Σου, καλέ μου Ποιμένα.

• Μη με κατατάξεις μαζί με τα ερίφια, εμένα που είμαι σκληρός από την αμαρτία, αλλά αριθμησέ με μαζί με τα πρόβατα που βρίσκονται στα δεξιά Σου.

• Νυμφίε, που η ομορφιά Σου είναι ανώτερη από κάθε ανθρώπινη ομορφιά και μας κάλεσες στο πνευματικό τραπέζι του νυμφώνα Σου, βγάλε από πάνω μου τη δύσμορφη στολή των πταισμάτων.

• Ιδού, ψυχή μου, ο Δεσπότης σου εμπιστεύεται το τάλαντο· δέξου το χάρισμα με φόβο, δάνεισέ το σε εκείνον που στο έδωσε μοιράζοντάς το στους φτωχούς, και απόκτησε φίλο σου τον Κύριο.

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ:

(Ποιούμεν ανάμνηση του μακαρίου Ιωσήφ του Παγκάλου, και της υπό του Κυρίου καταραθείσης και ξηρανθείσης Συκής, η οποία συμβόλιζε την άκαρπη Συναγωγή των Εβραίων.)

• Ας μιμηθούμε, πιστοί, τη σωφροσύνη του Ιωσήφ και ας γνωρίσουμε Εκείνον που τίμησε τη λογική φύση των ανθρώπων, ζώντας με κάθε εγρήγορση και μέσα από την έμπρακτη αρετή.

• Η απραξία των καλών έργων παρομοιάστηκε με τη συκιά· ας την αποφύγουμε λοιπόν, για να μην ξεραθούμε σαν εκείνη, η οποία προτύπωνε τη Συναγωγή που ήταν γεμάτη μόνο από τα πυκνά φύλλα των λέξεων.

• Ο Ιωσήφ, εικονίζοντας τον Δεσπότη Χριστό, ρίχνεται στον λάκκο και πουλιέται από τους συγγενείς του· υπομένει τα πάντα ο αξιομακάριστος, αποτελώντας αληθινό τύπο του Χριστού.

• Αδελφοί, αφού ξεφύγουμε από την ακαρπία της συκιάς, ας κατανοήσουμε το παράδειγμα για να μην ξεραθούμε σαν εκείνη, όταν ο φιλάνθρωπος Κύριος την πλησίασε πεινώντας.

• Ο Ιησούς, επειγόμενος να πάθει για χάρη του κόσμου, ανεβαίνει με τη θέλησή Του μαζί με τους μαθητές Του στην πόλη της Ιερουσαλήμ, προς το εκούσιο Πάθος που ήρθε να υποστεί.

• Ας μείνουμε προσκολλημένοι στον Κύριο που σπεύδει να πάθει τα πάντα και ας γίνουμε έτοιμοι για εμπαιγμούς, φτυσίματα και χλευασμούς, ώστε ως πιστοί να δοξαστούμε μαζί με τα άχραντα Πάθη Του.

• Ο Χριστός, που έπαθε για εμάς, θεραπεύει τα δικά μας πάθη με τα δικά Του· διότι δέχεται με τη θέλησή Του στην ανθρώπινη φύση μας τα ζωοποιά Του παθήματα, για να σωθούμε εμείς.

• Δοξάζω τρία άναρχα Πρόσωπα, υμνώ τρία Άγια, κηρύττω τρία συναΐδια σε μία ουσία· διότι ένας Θεός δοξολογείται στο πρόσωπο του Πατέρα, του Υιού και του Πνεύματος.

• Ψυχή μου, ετοιμάσου πριν από την έξοδό σου, προετοιμάσου για τη μεταθανάτια ζωή και σπεύσε να συμπάσχεις με τον Χριστό που βιάζεται να πάθει για σένα, ώστε να σε δοξάσει.

• Πώς να μη φρίξει ο θάνατος, Σωτήρα μου; Πώς να μη φοβηθεί ο Άδης συναντώντας Εσένα, που σπεύδεις με τη θέλησή Σου προς το Πάθος και που, αν και δίκαιος, έρχεσαι να πάθεις για τους αδίκους;

• Βλέποντας την ανάσταση του Λαζάρου οι Ιουδαίοι, οι ιερείς και οι λευίτες, οργάνωσαν συνωμοσία από φθόνο και με τον δόλο της προδοσίας παραδίδουν τον Χριστό στον Πιλάτο για να θανατωθεί.

• Η αμνάδα Σου, η δούλη και Παρθένος, βλέποντάς Σε, τον καλό Ποιμένα, να ορμάς προς το Πάθος και να προσφέρεις την ψυχή Σου για εμάς, πονούσε βαθιά με μητρικά σπλάχνα για Σένα.

• Η σωφροσύνη είναι ξένη προς τους ασέμνους και η παρανομία είναι ξένη προς τους δικαίους· ο μέγας Ιωσήφ όμως απέφυγε την αμαρτία και αναδείχθηκε εικόνα σωφροσύνης και αληθινός τύπος του Χριστού.

• Ο Χριστός και Θεός μου, που είναι ο άρτος της ζωής, πείνασε για τη σωτηρία των ανθρώπων και, πλησιάζοντας τη συκιά, καταράστηκε την άκαρπη Συναγωγή που είχε μόνο τα φύλλα του Νόμου.

• Εσύ Κύριε καταράστηκες την ακαρπία του Νόμου, που άνθιζε σαν φύλλα το γράμμα αλλά δεν είχε τους καρπούς των έργων λόγω της παρανομίας· εμάς όμως, τους γιους της χάρης, ευλόγησέ μας όλους.

• Η ράβδος του Μωυσή μετατράπηκε παλιά σε φίδι και η ράβδος του Ααρών σε χλωρή που έβγαλε φύλλα· η άκαρπη όμως και ξερή Συναγωγή μετατράπηκε σε άκαρπη συκιά.

• Ετοίμασε, Ιουδαία, τους ιερείς σου και προετοίμασε τα χέρια σου για τη θεοκτονία· ιδού, ο Χριστός, ο Βασιλιάς του Ισραήλ, ήρθε πράος και ήσυχος προς το Πάθος, όντας ο αμνός και ο ποιμένας μας.

• Υποδέξου, Ιουδαία, τον Βασιλιά· διότι έρχεται εκούσια προς το Πάθος για να πάθει και να σώσει εκείνους που κραυγάζουν ακατάπαυστα: Ευλογημένος ο ερχόμενος να σώσει τα πάντα μέσω του Σταυρού.

• Ο Δεσπότης μετέτρεψε τις γιορτές σου σε πένθος, Ιουδαία, σύμφωνα με την προφητεία· διότι αποδείχθηκες θεοκτόνος Εκείνου που κάποτε μετέτρεψε την πέτρα σε νερά και λίμνες.

• Προσφέρουμε ως μεσιτεία τη Θεοτόκο· με τις δικές της ικεσίες και των Αποστόλων Σου, Δέσποτα, κάνε μας κοινωνούς των αγαθών Σου και αξίωσέ μας να δούμε τη λαμπρότητα της Αναστάσεώς Σου.

ΣΑΒΒΑΤΟΝ ΣΤ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ):

Επιλογή 18 από τα 121 του Κανόνα του Λαζάρου στο Απόδειπνο.

• Σωτήρα μου, ανασταίνοντας τον Λάζαρο που ήταν νεκρός τέσσερις ημέρες, τον απάλλαξες από τη φθορά με τον δυνατό Σου βραχίονα και έδειξες σε όλους την εξουσία Σου ως παντοδύναμος.

• Κύριε, δάκρυσες για τον Λάζαρο δείχνοντας την αλήθεια της σάρκωσής Σου· απέδειξες έτσι ότι, ενώ είσαι κατά φύση Θεός, έγινες από αγάπη για εμάς και κατά φύση άνθρωπος.

• Δόξα σε Σένα, που μόνο με τη φωνή Σου σήκωσες από τον τάφο τον τετραήμερο νεκρό φίλο Σου, τον Λάζαρο.

• Ο θάνατος έτρεμε καθώς έβλεπε τον Λάζαρο, που ήταν δεμένος με τα σάβανα, να επιστρέφει αμέσως στη ζωή μόλις άκουσε τη φωνή Σου.

• Τι ξένο και παράδοξο θαύμα! Πώς ο Δημιουργός των πάντων ρωτούσε σαν να αγνοούσε: «Πού βρίσκεται αυτός που θρηνείτε;». Ήθελε να δείξει την ανθρωπίνως ορατή πλευρά Του, πριν τον αναστήσει ως Θεός.

• Άπιστοι Ιουδαίοι, πού είναι η σύνεσή σας; Βλέπετε τον πεθαμένο να πετάγεται έξω από τον τάφο με μια φωνή και εσείς επιμένετε να μην πιστεύετε στον Χριστό; Είστε πραγματικά παιδιά του σκοταδιού.

• Δάκρυσες ως άνθρωπος για τον Λάζαρο, αλλά τον ανέστησες ως Θεός. Ρωτούσες «πού έχει ταφεί;» για να επιβεβαιώσεις σε όλους, Αγαθέ, την αληθινή Σου ενανθρώπηση.

• Ποιος είδε ή ποιος άκουσε ποτέ να ανασταίνεται άνθρωπος που η σορός του είχε αρχίσει να μυρίζει; Ο Ηλίας και ο Ελισαίος ανέστησαν νεκρούς, αλλά όχι από το μνήμα, ούτε τετραήμερους.

• Εσύ Κύριε, που είσαι η αληθινή Ζωή και το Φως, ανέστησες τον νεκρό Λάζαρο φωνάζοντάς τον. Έδειξες έτσι σε όλους ότι Εσύ εξουσιάζεις και τους ζωντανούς και τους νεκρούς.

• Ο Λόγος του Θεού, που παλιά έδωσε πνοή στον πηλό και έπλασε τον άνθρωπο, τώρα με τον λόγο Του ένωσε πάλι την ψυχή με το σώμα και έβγαλε τον φίλο Του από τη φθορά του τάφου.

• Σωτήρα μου, ρώτησες «πού βρίσκεται ο τάφος;» παρόλο που ως Θεός γνωρίζεις τα πάντα· έκλαψες ως άνθρωπος από τη φύση Σου, αλλά ανέστησες τον νεκρό με τη θεϊκή Σου προσταγή.

• Σωτήρα μου, φόρεσες ολόκληρη την ανθρώπινη φύση μας και την ένωσες με τη θεότητά Σου, παραμένοντας ένας από την Αγία Τριάδα, ενώ γεννήθηκες από την αγνή μήτρα της Παρθένου.

• Σωτήρα μου, δάκρυσες πάνω από τον νεκρό για να δείξεις σε όλους τους λαούς ότι, αν και Θεός, έγινες για χάρη μας άνθρωπος, δίνοντάς μας παράδειγμα αληθινής στοργής.

• Ο Άδης άρχισε να παρακαλά τον Λάζαρο: «Σήκω, βγες γρήγορα από τις πύλες μου, φύγε! Προτιμώ να θρηνήσω για έναν που μου αφαιρούν, παρά για όλους τους άλλους που κατάπια και τώρα κινδυνεύω να χάσω».

• Ο Δημιουργός και προστάτης των πάντων έφτασε στη Βηθανία από ευσπλαχνία, για να αναστήσει τον Λάζαρο.

• Ο λαός των Ιουδαίων, όταν είδε τον πεθαμένο να ανασταίνεται με τη φωνή Σου, Χριστέ, κυριεύτηκε από φθόνο και οργή.

• Λόγε του Θεού, για να επιβεβαιώσεις τη δική Σου Ανάσταση, κάλεσες τον Λάζαρο από το μνήμα και τον σήκωσες ως Θεός, δείχνοντας ότι είσαι ταυτόχρονα αληθινός Θεός και αληθινός άνθρωπος.

• Υμνούμε, Λόγε, την αμίμητη δύναμή Σου· γιατί Εσύ, ως πλάστης των πάντων, έδωσες πάλι ζωή στα οστά και τα νεύρα του πεθαμένου και τον ανέστησες από τα καταχθόνια μόνο με τον λόγο Σου.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΤ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ):

“Τὴν ψυχωφελῆ, πληρώσαντες Τεσσαρακοστήν…”

Τελειώσαμε συν Θεώ την Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Αύριο είναι η ανάσταση του Λαζάρου. Μεθαύριο η Κυριακή των Βαΐων και από Δευτέρας εισερχόμαστε πλέον στην Μεγάλη Εβδομάδα. Ψάλλαμε σήμερα το πρωί:

• Τώρα που συμπληρώσαμε την ωφέλιμη για την ψυχή Τεσσαρακοστή, Σε παρακαλούμε Φιλάνθρωπε να μας αξιώσεις να δούμε και την Αγία Εβδομάδα του Πάθους Σου, για να δοξάσουμε τα μεγαλεία Σου και την ανέκφραστη οικονομία Σου για εμάς, ψάλλοντας όλοι μαζί: «Κύριε, δόξα σε Σένα».

• Χριστέ, Εσύ που αναπαύεσαι πάνω στα Σεραφείμ και προκαλείς δέος στις ουράνιες δυνάμεις, ως Θεός και Δημιουργός των πάντων, βιάζεσαι τώρα να καθίσεις πάνω σε ένα πουλάρι εδώ στη γη, ζώντας ανάμεσά μας ως άνθρωπος. Η Βηθανία αγάλλεται υποδεχόμενη Εσένα τον Σωτήρα, και η Ιερουσαλήμ χαίρει περιμένοντας να Σε υποδεχθεί· ο θάνατος έχει ήδη νεκρωθεί, προαισθανόμενος τον Λάζαρο να επιστρέφει από τους νεκρούς.

• Χριστέ ο Θεός, λύτρωσέ με από τη σκληρή και αμετάδοτη γνώμη του άσπλαχνου Πλουσίου, Εσύ που με τον Σταυρό Σου καθάρισες τις αμαρτίες μας. Ανέδειξέ με ζηλωτή της γεμάτης ευχαριστία υπομονής του φτωχού Λαζάρου και, λόγω του μεγάλου Σου ελέους, μη με αφήσεις ξένο από τους κόλπους του Πατριάρχη Αβραάμ.

• Μάρτυρες του Κυρίου, εσείς αγιάζετε κάθε τόπο και θεραπεύετε κάθε αρρώστια· σας παρακαλούμε, μεσιτέψτε τώρα για να λυτρωθούν οι ψυχές μας από τις παγίδες του εχθρού.

• Μια δυάδα μαθητών αποστέλλεται για να φέρει το πουλάρι, όπως λένε οι Γραφές, πάνω στο οποίο θα ανέβει ο Χριστός για να εισέλθει θριαμβευτικά, ετοιμάζοντας έναν θείο αίνο από τα στόματα των νηπίων. Ας τρέξουμε λοιπόν κι εμείς με προθυμία να Τον προϋπαντήσουμε, προσφέροντάς Του ως βάγια τις ενάρετες πράξεις μας.

• Εσύ Κύριε, κοιμήθηκες πάνω στον Σταυρό και μετέτρεψες τον θάνατο σε απλό ύπνο. Γι’ αυτό φώναζες: «Ο φίλος μου ο Λάζαρος έχει κοιμηθεί, αλλά πηγαίνω τώρα να τον εξυπνήσω».

• Μοναχοί και λαϊκοί, εσείς που υποτάξατε το ανυπότακτο σώμα στον λόγο του Θεού μέσω της εγκράτειας και της προσευχής, τρέξτε να προϋπαντήσετε τον Χριστό, ο οποίος έρχεται καθισμένος πάνω σε πουλάρι για να υποστεί με τη θέλησή Του το Πάθος.

• Γυναίκες προσφιλείς στον Χριστό, γιατί θρηνείτε πικρά, αφού έχετε κοντά σας την Ανάσταση και τη Ζωή; Ο Ευεργέτης όλων έρχεται και θα ζωοποιήσει τον γνήσιο φίλο Του, προμηνύοντας με την έγερση του Λαζάρου την κοινή ανάσταση όλων.

• Καθώς πλησίαζες στη Βηθσφαγή, ο εχθρός Άδης ένιωσε τον κρότο των ποδιών Σου και άρχισε να τρέμει· άφησε τότε τον Λάζαρο λέγοντας: «Αν η Ζωή πρόκειται να σε φωνάξει, μην καθυστερείς, βγες έξω αμέσως· γιατί κατάλαβα πως η δική μου εξουσία καταλύεται γρήγορα».

• Ψυχή μου, περιφρόνησες τα θεία λόγια και έγινες εύκολη λεία στις μηχανές του εχθρού· παραδόθηκες στη φθορά με δική σου υπαιτιότητα και, ναρκωμένη από την πολλή αμαρτία, λέρωσες το θεόκτιστο ένδυμά σου. Πριν αποκλειστείς από τον νυμφώνα, φώναξε στον Σωτήρα: «Εσύ που φόρεσες για μένα τη χλαμύδα του εμπαιγμού, σχίσε το πένθιμο ρούχο της αμαρτίας μου, ντύσε με τη χαρά και γλίτωσέ με από το αιώνιο σκοτάδι».

ΠΕΜΠΤΗ ΣΤ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ):

• Είμαι πλούσιος σε πάθη και φοράω το απατηλό ένδυμα της υποκρισίας· απολαμβάνω τις κακίες της ακράτειας και δείχνω απέραντη ασπλαχνία, περιφρονώντας τον νου μου που κείτεται πεινασμένος από κάθε αγαθό και άρρωστος από την απροσεξία μπροστά στην πόρτα της μετανοίας. Αλλά Εσύ, Κύριε, κάνε με σαν τον Λάζαρο, πτωχό από αμαρτίες, για να μην στερηθώ αύριο τη δροσιά του δακτύλου Σου όταν η γλώσσα μου θα υποφέρει στην άσβεστη φλόγα, αλλά κατάταξέ με στους κόλπους του Αβραάμ.

• Ιησού, καθώς περιπατούσες ως άνθρωπος πέρα από τον Ιορδάνη, έλεγες στους μαθητές Σου: «Ο φίλος μας ο Λάζαρος πέθανε ήδη και παραδίδεται τώρα στην ταφή. Χαίρομαι λοιπόν για εσάς, ώστε να μάθετε ότι ως Θεός γνωρίζω τα πάντα, παρόλο που εξωτερικά φαίνομαι άνθρωπος. Ας πάμε λοιπόν να του δώσουμε πάλι ζωή, ώστε ο θάνατος να αισθανθεί τη νίκη μου και την παντοτινή κατάλυση που θα του επιβάλω».

• Πιστοί, ας μιμηθούμε τη Μάρθα και τη Μαρία και ας στείλουμε στον Κύριο τις θείες μας πράξεις ως μεσίτες, ώστε να έρθει και να αναστήσει τον νου μας που κείτεται νεκρός και αναίσθητος μέσα στο μνήμα της αμέλειας, χωρίς να νιώθει θείο φόβο ή ζωτική ενέργεια. Ας του φωνάξουμε: «Δες, Κύριε, και όπως κάποτε ανάστησες με τη φρικτή Σου παρουσία τον φίλο Σου τον Λάζαρο, έτσι ζωοποίησε και όλους εμάς».

• Δύο μέρες συμπληρώνει ο Λάζαρος στον τάφο και βλέπει όσους πέθαναν από την αρχή του κόσμου. Εκεί είδε παράξενα και τρομακτικά θεάματα: πλήθη αμέτρητα φυλακισμένα στα δεσμά του Άδη. Γι’ αυτό οι αδελφές του θρηνούν πικρά κοιτάζοντας τον τάφο του, αλλά ο Χριστός έρχεται να δώσει ζωή στον φίλο Του, ώστε όλοι μαζί να υμνούν με μια φωνή τον Σωτήρα.

• Ας ενώσουμε την πνευματική θεωρία με την πράξη και ας σπεύσουμε να παρακαλέσουμε τον Χριστό για τον θαμμένο μας νου, που μοιάζει με τον νεκρό Λάζαρο. Ας ζητήσουμε να του δώσει ζωή με τη φρικτή Του παρέμβαση, ώστε να Του προσφέρουμε κλάδους δικαιοσύνης και να ψάλλουμε: «Ευλογημένος είναι Εκείνος που έρχεται».

• Σήμερα ο Λάζαρος συμπληρώνει δύο μέρες νεκρός και οι αδελφές του, η Μαρία και η Μάρθα, χύνουν δάκρυα λύπης κοιτάζοντας την πέτρα του μνήματος. Όμως ο Κτίστης καταφθάνει μαζί με τους μαθητές Του για να λαφυραγωγήσει τον θάνατο και να χαρίσει τη ζωή.

• Σωτήρα μου, Εσύ προείπες την κοίμηση του Λαζάρου, τον οποίο σε λίγο θα αναστήσεις· τότε θα δεχθείς τον αίνο από τα νήπια που θα κρατούν κλάδους δέντρων, προεικονίζοντας τα σύμβολα του δικού Σου Πάθους.

• Ο Λάζαρος θάβεται και οι αδελφές του πενθούν και κλαίνε στον τάφο, λαχταρώντας να φτάσεις Εσύ, ο Ζωοδότης. Ο ίδιος ο θάνατος αρχίζει να τρομάζει, αισθανόμενος την άφιξή Σου, Χριστέ, γιατί γνωρίζει πως ως Ζωή θα τον εξαφανίσεις από τα πέρατα της οικουμένης.

• Η Μαρία και η Μάρθα θρηνούν τώρα βλέποντας τον Λάζαρο να κείτεται στον τάφο και φωνάζουν με πόνο: «Αν ο Χριστός ήταν εδώ, ο αδελφός μας δεν θα είχε πεθάνει». Ας ετοιμαστεί όμως ο Άδης για τον αφανισμό του, γιατί η Ζωή πλησιάζει για να αναστήσει τον Λάζαρο.

• Ο Κύριος έρχεται, όπως είναι γραμμένο, καθισμένος πάνω σε ένα πουλάρι· λαοί, ετοιμαστείτε να υποδεχθείτε με φόβο τον Βασιλιά των πάντων. Κρατήστε βάγια για να Τον προϋπαντήσετε ως νικητή του θανάτου και του Άδη, Εκεῖνον που ανάστησε τον Λάζαρο.

ΤΕΤΑΡΤΗ ΣΤ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ):

• Η καρδιά μου, εξασθενημένη από όλες τις προσβολές του πονηρού, έχει θαφτεί στο σκοτεινό μνήμα της αμέλειας και καλύπτεται από την αναισθησία σαν να είναι βαριά πέτρα. Σωτήρα μου, Εσύ που με το ξύλο του ζωηφόρου Σταυρού ανάστησες όλους όσους ήταν στον Άδη, σήκωσέ με και δώσε μου ζωή, ώστε με ευλάβεια να δοξάζω τη θεότητά Σου.

• Σήμερα ξεψύχησε ο Λάζαρος και η Βηθανία τον θρηνεί. Αυτόν Εσύ, Σωτήρα μας, πρόκειται να τον αναστήσεις από τους νεκρούς, βεβαιώνοντας από πριν, μέσω του φίλου Σου, τη δική Σου φρικτή Ανάσταση, τη νέκρωση του Άδη και τη ζωογόνηση του Αδάμ.

• Ψυχή μου, ενώ ήσουν στολισμένη με την πορφύρα και τη βύσσο της αφθαρσίας που σου χάρισε ο Θεός, ταπείνωσες την αξία σου επιλέγοντας τον πλούτο και την απόλαυση της αμαρτίας. Έγινες υπερήφανη απέναντι στους συνανθρώπους σου, όπως ο Πλούσιος που περιφρόνησε τον φτωχό Λάζαρο. Για να μην κολασθείς μαζί του, γίνε «πτωχή τω πνεύματι» και φώναξε στον Κύριο που πτώχευσε για σένα.

• Χριστέ μου, Οικτίρμονα, βρίσκομαι πεσμένος στον τάφο της αδιαφορίας, πιεσμένος από τις πολλές αμαρτίες μου σαν από ασήκωτο λιθάρι. Βγάλε με από εκεί, ευσπλαχνικότατε Κύριε.

• Σήμερα ο Λάζαρος πεθαίνει και θάβεται, και οι αδελφές του ψάλλουν θρήνους. Εσύ όμως, ως προγνώστης και Θεός, προανήγγειλες το γεγονός στους μαθητές Σου λέγοντας ότι ο Λάζαρος κοιμήθηκε και πως πηγαίνεις τώρα να αναστήσεις αυτόν που Εσύ έπλασες.

• Κύριε, με τη δύναμη του Σταυρού Σου δυνάμωσε τον νου μου που εξασθενεί από τις πονηρές επιθέσεις και οδήγησέ με στο δικό Σου θέλημα. Σήκωσέ με από το κρεβάτι των ηδονών, όπου κοιμάμαι τον ύπνο της αμέλειας, και αξίωσέ με να προσκυνήσω τα άγια Πάθη Σου.

• Αφού λαμπρύνουμε τις ψυχές μας και καθαριστούμε με τη νηστεία, ας σπεύσουμε να προϋπαντήσουμε τον Χριστό, ο οποίος έρχεται ως άνθρωπος προς την Ιερουσαλήμ.

• Χριστέ μου, απομάκρυνε από την ταπεινή μου ψυχή τον βαρύτατο λίθο της τρομερής αμέλειας και ανάστησέ με από τον τάφο της αναισθησίας, ώστε να υμνολογώ τον Λόγο Σου.

• Λόγε του Θεού, Εσύ που έχεις τον ουρανό για θρόνο και τη γη για υποπόδιο, έρχεσαι τώρα στην Αγία Πόλη καθισμένος πάνω σε ένα πουλάρι, για να δεχθείς τον τερπνό ύμνο από τα στόματα των νηπίων, ως Βασιλιάς των πάντων.

• Βλέποντας Σε κρεμασμένο στο ξύλο, Χριστέ μου, η αγνή Μητέρα Σου -Εσένα που κρέμασες τη γη πάνω στα ύδατα- φώναζε με πόνο: «Αλίμονο! Τι παράξενο θέαμα είναι αυτό; Πού χάθηκε η γλυκύτατη ομορφιά Σου, άπειρε Υιέ μου; Δοξάζω το έλεός Σου, γιατί πάσχεις με τη θέλησή Σου για χάρη όλων».

ΤΡΙΤΗ ΣΤ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ):

• Επειδή ζήλεψα την αφροσύνη του άσπλαχνου Πλουσίου, βυθίζομαι με ευχαρίστηση στις ηδονές και στα πάθη. Και ενώ βλέπω τον νου μου να κείτεται συνεχώς μπροστά στις πύλες της μετανοίας σαν άλλος Λάζαρος, τον προσπερνώ με αναισθησία, παρόλο που πεινάει, νοσεί και είναι γεμάτος από τις πληγές των παθών. Γι’ αυτό είμαι υπόδικος στη φλόγα της γέεννας, από την οποία λύτρωσέ με Δέσποτα, Εσύ που είσαι ο μόνος πολυέλεος.

• Σωτήρα, ελευθέρωσέ μας από την πλεονεξία που βλάπτει την ψυχή και κατάταξέ μας μαζί με τον φτωχό Λάζαρο στους κόλπους του Αβραάμ. Διότι Εσύ, αν και είσαι πλούσιος σε έλεος, έγινες θελημένα πτωχός για χάρη μας και μας επανέφερες από τη φθορά στην αφθαρσία, ως συμπαθής Θεός και φιλάνθρωπος.

• Λιώνοντας από την αρρώστια των αμαρτιών, βρίσκομαι πεσμένος στο κρεβάτι της απόγνωσης. Γι’ αυτό, Εσύ που είσαι ο Γιατρός των ασθενών, επισκέψου με με τη φιλανθρωπία Σου και μην επιτρέψεις να αποκοιμηθώ βαριά στον πνευματικό θάνατο, ώστε να Σου φωνάζω με θέρμη: Κύριε, Εσύ που χορηγείς το έλεος, δόξα σε Σένα.

• Χριστέ, Εσύ που είσαι από τη φύση Σου πλούσιος, θέλησες και έγινες πτωχός· Εσύ που χορταίνεις κάθε ζωντανό πλάσμα, πείνασες με τη θέλησή Σου. Γι’ αυτό, Λόγε του Θεού, χόρτασε κι εμένα που πεινώ για τη χάρη Σου και αξίωσέ με να γίνω κοινωνός της ουράνιας τράπεζας.

• Χριστέ μου, ανάδειξέ με «Λάζαρο πτωχό» ως προς τις αμαρτίες και σκόρπισε τον πλούτο που κακώς μάζεψα. Γέμισέ με, οικτίρμον, με την τέλεια αγάπη Σου και γλίτωσέ με από τη φρικτή κόλαση εκείνης της ζωής.

• Βηθανία, ετοιμάσου τώρα με χαρά να υποδεχθείς τον Βασιλιά των όλων, γιατί έρχεται σε σένα για να επαναφέρει τον Λάζαρο από τη φθορά στη ζωή.

• Όταν αναλογίζομαι το πλήθος των παραπτωμάτων μου και νιώθω το κεντρί της συνείδησης να με χτυπά, υποφέρω ο άθλιος σαν να βρίσκομαι μέσα σε φλόγα. Λόγε του Θεού, ελέησέ με με την ευσπλαχνία Σου.

• Δικαιότατε Κριτή, φέρνοντας στον νου μου το δικαστήριό Σου και την άσβεστη φλόγα, καταδικάζω τον εαυτό μου πριν ακόμα κριθώ. Διότι φοβάμαι και τρέμω επειδή έχω σφάλψει απέναντί Σου απέραντα, όσο κανένας άλλος πάνω στη γη· γι’ αυτό δείξε μου έλεος.

• Ας ξεπλύνουμε τη μαυρίλα των παθών με φωτεινές προσευχές και, κρατώντας κλάδους αρετών, ας τρέξουμε να προϋπαντήσουμε τον Χριστό, ο οποίος ετοιμάζεται να καθίσει πάνω σε ένα πουλάρι και να πάει στο Πάθος για να μας σώσει.

• Ψυχή μου, που είσαι δεμένη με τις αλυσίδες των αμαρτημάτων και γλιστράς στα παραπτώματα, γιατί δείχνεις οκνηρία και αμέλεια; Φεύγε πάντα από τον εμπρησμό της ασέλγειας, όπως ο Λωτ από τα Σόδομα και τα Γόμορρα· μην κοιτάξεις πίσω για να μη γίνεις στήλη αλατιού, αλλά σώσου ανεβαίνοντας στο βουνό των αρετών.

ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΠΡΟ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ):

• Χριστέ μου, Εσύ που αν και ήσουν πλούσιος έγινες πτωχός για χάρη μας, χάρισες στους θνητούς την αθανασία και τη θεία λάμψη· γι’ αυτό Σε παρακαλώ, πλούτισε κι εμένα με αρετές, καθώς έχω καταντήσει πτωχός από τις ηδονές της ζωής, και κατάταξέ με μαζί με τον φτωχό Λάζαρο, γλιτώνοντάς με από την τιμωρία του Πλουσίου και τη γέεννα που με περιμένει.

• Είναι θαυμαστή η φιλάνθρωπη απόφαση του Σωτήρα για εμάς· επειδή γνωρίζει τα μελλοντικά σαν να είναι παρόντα, στηλίτευσε τη ζωή του Λάζαρου και του Πλουσίου. Βλέποντας λοιπόν σαν σε καθρέφτη το τέλος και των δύο, ας αποφύγουμε τη σκληρότητα και τη μισανθρωπία του ενός και ας ζηλέψουμε την υπομονή και την ανεξικακία του άλλου, ώστε μαζί με εκείνον να αναπαυόμαστε στους κόλπους του Αβραάμ.

• Κύριε, Εσύ που κύλισες την πέτρα από το μνήμα, κύλισε και από τη δική μου καρδιά την πέτρα της πώρωσης και ανάστησε την ψυχή μου που έχει νεκρωθεί από τα πάθη. Αξίωσέ με, Δέσποτα, να Σου προσφέρω με κατάνυξη τις αρετές μου σαν κλάδους βαΐων, ως νικητή του Άδη, ώστε να επιτύχω την αιώνια ζωή υμνώντας τη δύναμη και την ευσπλαχνία Σου.

• Ας νεκρώσουμε τα πάθη μας μέσα από την εγκράτεια και ας ζωογονήσουμε το πνεύμα μας με θεάρεστες πράξεις, ώστε να αξιωθούμε να αντικρίσουμε το σεπτό Πάθος του Χριστού με απόλυτα καθαρό νου.

• Κύριε, έχω απέχει από κάθε κατόρθωμα αρετής, αλλά έχω χορτάσει μέχρι κόρου από τα σφάλματα· τώρα λοιπόν που πεινάω, χόρτασέ με με την τροφή της σωτηρίας και της αγιότητας.

• Η Βηθανία, η πατρίδα του Λάζαρου, ας χαίρεται, γιατί ο Χριστός έφτασε στην πόλη Βηθσφαγή και θα δείξει σε αυτήν ένα μεγάλο θαύμα, ανασταίνοντας τον Λάζαρο από τους νεκρούς.

• Εγώ ο ταλαίπωρος γέμισα με άκαρπους λογισμούς, μόλυνα την ψυχή μου με παράνομες ηδονές και με κυκλώνει το σκοτάδι της απόγνωσης· Θεέ μου, φώτισέ με με το φως της μετάνοιας.

• Όπως παλιά φώτισες τον τυφλό που ήταν έτσι από τη γέννησή του, έτσι φώτισε κι εμένα την ψυχή, Ελεήμονα, που δεν βλέπει το φως Σου αλλά είναι θαμμένη στο σκοτάδι της δεινής λήθης και στις μέριμνες του βίου.

• Αν και έχω πεθάνει από τα πολλά μου σφάλματα και βρίσκομαι κλεισμένος στον τάφο της αμέλειας, έχοντας από πάνω μου την πέτρα της απόγνωσης, Σου ζητώ Χριστέ, με το έλεός Σου, να τη σηκώσεις και να με αναστήσεις, όπως έκανες κάποτε με τον Λάζαρο.

• Χριστέ μου, μη με καταδικάσεις στη φλόγα της γέεννας όπως τον Πλούσιο εξαιτίας του Λαζάρου, αλλά δώσε και σε μένα που Σου το ζητώ με κλάματα μια σταγόνα από τη φιλανθρωπία Σου και ελέησέ με.

ΣΑΒΒΑΤΟ (ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ) Ε’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

Επιλογή τροπαρίων

• Ένα μυστήριο κρυφό, που ήταν άγνωστο ακόμα και στους Αγγέλους, εμπιστεύεται τώρα ο Θεός στον Αρχάγγελο Γαβριήλ. Και εκείνος έρχεται τώρα σε σένα, τη μόνη αγνή και πανέμορφη περιστερά, που είσαι η ανάκληση (η σωτηρία) όλου του ανθρώπινου γένους, και θα σου φωνάξει: “Παναγία, δέξου το Χαίρε και ετοιμάσου· διότι μέσω του λόγου μου, πρόκειται να υποδεχθείς στα σπλάχνα σου τον Θεό Λόγο”.

• Κόρη, ο Γαβριήλ παρουσιάστηκε μπροστά σου αποκαλύπτοντας το προαιώνιο σχέδιο του Θεού. Σε χαιρέτησε λέγοντας: Χαίρε, γη που δεν σπάρθηκε ποτέ, χαίρε, βάτο που φλέγεται χωρίς να καίγεται, χαίρε, βάθος που δύσκολα το αντιλαμβάνεται ο νους. Χαίρε, η γέφυρα και η σκάλα που οδηγεί τους ανθρώπους στον ουρανό, χαίρε, θεία στάμνα που κρύβεις το Μάννα της ζωής, εσύ που λύνεις την κατάρα και ανακαλείς τον Αδάμ στην αρχική του δόξα.

• Η άφθορη Κόρη είπε στον Αρχάγγελο: Μου φαίνεσαι άνθρωπος, αλλά τα λόγια σου ξεπερνούν την ανθρώπινη φύση. Πώς λες ότι ο Θεός θα κατοικήσει μέσα στη μήτρα μου; Πες μου, πώς θα γίνω εγώ ο ευρύχωρος τόπος και το αγίασμα Εκείνου που κάθεται πάνω στα Χερουβείμ; Μη με ξεγελάς με απάτη, γιατί δεν γνώρισα ποτέ άνδρα· πώς λοιπόν θα γεννήσω παιδί;

• Ο Ασώματος Άγγελος αποκρίθηκε: Εκεί που θέλει ο Θεός, ανατρέπονται οι νόμοι της φύσης και πραγματοποιούνται όσα ξεπερνούν τις δυνάμεις του ανθρώπου. Πίστεψε στα αληθινά μου λόγια, Παναγία υπεράμωμε. Κι εκείνη αναφώνησε: Ας γίνει σε μένα αυτό που είπες· θα γεννήσω τον Ασώματο, ο οποίος θα πάρει σάρκα από εμένα, ώστε ως μόνος παντοδύναμος να επαναφέρει τον άνθρωπο στο αρχαίο του αξίωμα.

• Σήμερα αποκαλύπτεται το μυστήριο που ήταν κρυμμένο από την αρχή των αιώνων. Ο Υιός του Θεού γίνεται Υιός ανθρώπου, ώστε παίρνοντας το χειρότερο μέρος της δικής μου φύσης, να μου μεταδώσει το καλύτερο της δικής Του. Κάποτε ο Αδάμ απατήθηκε και, ενώ θέλησε να γίνει Θεός, απέτυχε. Τώρα ο Θεός γίνεται άνθρωπος, για να κάνει τον Αδάμ θεό. Ας χαίρεται όλη η κτίση, γιατί ο Αρχάγγελος στέκεται με δέος μπροστά στην Παρθένο και της φέρνει το «Χαίρε», που διώχνει τη λύπη.

• Σε σένα, Θεοτόκε, που είσαι η Υπέρμαχος Στρατηγός μας, εγώ η Πόλη σου αναθέτω τα νικητήρια. Επειδή λυτρώθηκα από τα δεινά, Σου προσφέρω αυτές τις ευχαριστήριες ωδές. Εσύ, επειδή έχεις ακατανίκητη δύναμη, ελευθέρωσέ με από κάθε είδους κινδύνους, για να Σου φωνάζω: Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.

• Ο πρώτος ανάμεσα στους αγγέλους στάλθηκε από τον ουρανό για να πει στη Θεοτόκο το «Χαίρε». Και καθώς Σε έβλεπε, Κύριε, να παίρνεις ανθρώπινο σώμα μέσα από αυτή την ασώματη φωνή, έμενε εκθαμβωμένος και στεκόταν φωνάζοντας προς αυτήν: Χαίρε, εσύ από την οποία θα λάμψει η χαρά· χαίρε, εσύ από την οποία θα εξαφανιστεί η κατάρα.

• Χαίρε, Παρθένο, που είσαι η επανόρθωση του πεσμένου Αδάμ και η λύτρωση των δακρύων της Εύας. Χαίρε, ύψος που είναι δύσκολο να το ανέβει ο ανθρώπινος λογισμός και βάθος που είναι δυσδιάκριτο ακόμη και για τα μάτια των Αγγέλων. Χαίρε, γιατί είσαι ο θρόνος του Βασιλέως και βαστάζεις Εκείνον που κρατάει στα χέρια Του τα πάντα.

• Βλέποντας η Αγία Παρθένος τον εαυτό της στην απόλυτη αγνότητα, είπε στον Γαβριήλ με θάρρος: Τα παράδοξα λόγια σου φαίνονται δύσκολα αποδεκτά από την ψυχή μου. Πώς μιλάς για σύλληψη και γέννηση χωρίς σπόρο ανθρώπινο;

• Χαίρε, εσύ που γέννησες το Φως με τρόπο άρρητο και μυστικό, χωρίς να διδάξεις σε κανέναν το «πώς» έγινε αυτό. Χαίρε, εσύ που ξεπερνάς τη γνώση των σοφών και φωτίζεις τις διάνοιες των πιστών. Χαίρε, σκάλα επουράνια με την οποία κατέβηκε ο Θεός και γέφυρα που μεταφέρεις τους ανθρώπους από τη γη στον ουρανό.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Ε’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

• Με την πρώτη μου παρακοή, έχασα με δική μου υπαιτιότητα την ομορφιά των αρετών. Όμως Εσύ, Λόγε του Θεού, με την ταπείνωση και τη συγκατάβασή Σου με έντυσες ξανά με αυτές· δεν με εγκατέλειψες, παρόλο που ήμουν πληγωμένος από τα πάθη και χτυπημένος από τους νοητούς ληστές, αλλά με την παντοδύναμη ισχύ Σου με περιέθαλψες και με αξίωσες τη βοήθειά Σου.

• Μάρτυρες του Κυρίου, εσείς αγιάζετε κάθε τόπο και θεραπεύετε κάθε αρρώστια. Σας παρακαλούμε και τώρα, μεσιτέψτε στον Θεό να γλιτώσουν οι ψυχές μας από τις παγίδες του εχθρού.

• Κύριε, καθώς καρφώθηκες στον Σταυρό, έσκισες με τη θεία λόγχη το χρεόγραφο των αμαρτιών του Αδάμ. Γι’ αυτό, Λόγε του Θεού, σπάσε και τα δικά μου δεσμά, ώστε με πίστη και χαρά να Σου προσφέρω θυσία αινέσεως, τώρα που βρήκα τον κατάλληλο καιρό της νηστείας που Εσύ όρισες για τη σωτηρία όλων.

• Κάποτε ο Μωυσής, λάμποντας από τη φωτεινότητα της νηστείας, αξιώθηκε να δει τη δόξα του Θεού. Ταπεινή μου ψυχή, ζήλεψε το παράδειγμά του και θεράπευσε τον εαυτό σου με έργα εγκράτειας και προσευχής, ώστε να ευαρεστήσεις Εκείνον που από αγαθότητα άπλωσε τα χέρια Του στον Σταυρό για σένα.

• Χριστέ μου, προσκυνώντας τον ζωοποιό Σου Σταυρό, που είναι δείγμα της άφραστης και απέραντης αγαθότητάς Σου προς εμάς, και έχοντας φωτιστεί στις ψυχές μας, Σε υμνούμε αδιάκοπα. Σου ζητάμε με ευθυμία και χαρά να ολοκληρώσουμε το στάδιο της Νηστείας και να φτάσουμε να υμνήσουμε τα Πάθη Σου, μέσα από τα οποία μας έσωσες.

• Χριστέ, άπλωσες τις παλάμες Σου στο Ξύλο του Σταυρού, θεραπεύοντας με τις δικές Σου πληγές την πληγή του Αδάμ. Γι’ αυτό Σε ικετεύω: γιάτρεψε τις πληγές που άφησε ο διάβολος στην ψυχή μου και αξίωσέ με, μέσα από την προσευχή και τη νηστεία, να Σε υπηρετώ με υγεία πνευματική.

• Σταυρέ, εσύ που είσαι ο φύλακας του κόσμου και ο διώκτης των δαιμόνων, αξίωσε όσους σε κατέχουν ως ακατανίκητη προστασία, να διανύσουμε το υπόλοιπο της Νηστείας με καθαρή συνείδηση, κατευθύνοντας τις ψυχές μας ενώπιον του Χριστού.

• Εσύ που άπλωσες τον ουρανό σαν δέρμα, άπλωσες και τις παλάμες Σου στον Σταυρό, υπεράγαθε Ιησού. Γι’ αυτό Σε παρακαλώ, σπλαχνίσου με που καταπονούμαι από τις επιθέσεις του εχθρού και σώσε με.

• Σωτήρα μου, αμβλύνατε τα κέντρα του πονηρού καθώς καρφώθηκες με καρφιά στο ξύλο. Δέχτηκες να φορέσεις χλευαστικά το αγκάθινο στεφάνι για να ξεριζώσεις το αγκάθι της παρακοής μας· γι’ αυτό όλη η κτίση Σε υμνεί και Σε δοξάζει στους αιώνες.

• Χριστέ ο Θεός μας, Εσύ που είσαι ανώτερος από κάθε ύμνο, Εσύ που κλονίζεις τη γη για να επιστρέψουν οι άνθρωποι και να σωθούν, και πάλι τη στερεώνεις από δική Σου αγαθότητα και έλεος, με τις πρεσβείες της Παναγίας ελέησέ μας.

ΠΕΜΠΤΗ Ε’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ)

Επιλογή 10 τροπαρίων (από τα 250):

• Από πού να αρχίσω να θρηνώ τα έργα της άθλιας ζωής μου; Ποια αρχή να θέσω, Χριστέ, στη σημερινή μου θρηνωδία; Αλλά ως εύσπλαχνος, δώσε μου συγχώρηση των πταισμάτων.

• Έλα, άθλια ψυχή μου, μαζί με τη σάρκα σου, και εξομολογήσου στον Δημιουργό των όλων· και από τώρα παύσε την προηγούμενη αφροσύνη και πρόσφερε στον Θεό δάκρυα μετανοίας.

• Μιμήσου, άθλια ψυχή μου, την εξομολόγηση του Δαβίδ και φώναξε προς τον Θεό: «Ελέησέ με», και πες μαζί του: «Εναντίον Σου μόνο αμάρτησα».

• Υπερέβης, ψυχή μου, όλους σε αμαρτίες· δεν υπάρχει κανείς που να αμάρτησε όπως εσύ· αλλά πριν από το τέλος, μετανόησε.

• Όπως ο άσωτος, σπατάλησες τον πλούτο της πατρικής δωρεάς, ψυχή μου· γι’ αυτό είσαι τώρα άδεια από κάθε αρετή· αλλά φώναξε: «Αμάρτησα, Πατέρα, δέξου με».

• Έγινες όμοια με τον Κάιν, ψυχή μου, φονεύοντας τον εαυτό σου με τα έργα σου, πληγώνοντας τη συνείδηση και θανατώνοντας τον νου.

• Μιμήσου, ψυχή μου, τον τελώνη και όχι τον Φαρισαίο· κράξε με ταπείνωση: «Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ».

• Δεν υπάρχει αμαρτία ούτε πράξη ούτε κακία που να μην έχω διαπράξει, εγώ ο ταλαίπωρος· με νου και λόγο και προαίρεση, με πρόθεση και γνώση αμάρτησα περισσότερο από όλους.

• Μη γίνεις, ψυχή μου, στήλη άλατος, στρέφοντας πίσω, όπως η γυναίκα του Λωτ· αλλά φύγε από την αμαρτία και σώσου.

• Χριστέ, Εσύ που σταυρώθηκες για μας, άνοιξε για μένα τις πύλες της μετανοίας και σώσε με με το έλεός Σου.

ΤΕΤΑΡΤΗ Ε’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ):

• Ο Δημιουργός, επειδή σπλαχνίστηκε το δημιούργημά Του και συγκινήθηκε από τη βαθιά Του αγάπη, σπεύδει να κατοικήσει στη μήτρα της Θεόπαιδος Κόρης. Σε αυτήν ήρθε ο μέγας Αρχάγγελος και την προσφώνησε: «Χαίρε Κεχαριτωμένη, τώρα ο Θεός μας είναι μαζί σου· μη με φοβηθείς εμένα, τον Αρχιστράτηγο του Βασιλέως, γιατί βρήκες τη χάρη που κάποτε έχασε η προμήτοράς σου η Εύα, και θα συλλάβεις και θα γεννήσεις Εκείνον που έχει την ίδια ουσία με τον Πατέρα».

• «Ο λόγος σου και η μορφή σου μου φαίνονται ξένα, τα λόγια και τα μηνύματά σου πρωτόγνωρα», είπε η Μαριάμ προς τον Άγγελο. «Μη με πλανέψεις· είμαι μια νέα που δεν γνωρίζει γάμο. Πώς λες ότι θα συλλάβω Εκείνον που δεν χωράει πουθενά; Και πώς θα Τον χωρέσει η μήτρα μου, όταν ούτε η απεραντοσύνη των ουρανών δεν μπορεί να Τον χωρέσει;» Ας σε διδάξει η σκηνή του Αβραάμ, η οποία παλιά χώρεσε τον Θεό, προεικονίζοντας, Παρθένε, τη δική σου θεοδόχο μήτρα.

• Φτάνοντας τώρα στην πόλη Ναζαρέτ, ο Γαβριήλ χαιρετά εσένα, την έμψυχη πόλη του Βασιλέως Χριστού, φωνάζοντας: «Χαίρε, ευλογημένη Θεοχαρίτωτε, θα έχεις μέσα στα σπλάχνα σου τον Θεό που γίνεται άνθρωπος, και μέσω εσένα η ανθρώπινη φύση επιστρέφει στην αρχαία της δόξα λόγω της ευσπλαχνίας Του. Ευλογημένος είναι ο θεϊκός και αθάνατος καρπός της κοιλίας σου, που χαρίζει στον κόσμο μέσω εσένα το μέγα έλεος».

• Τον έκτο μήνα, ο Αρχιστράτηγος στάλθηκε σε σένα, την Αγνή Παρθένο, για να σου αναγγείλει το μήνυμα της σωτηρίας και ταυτόχρονα να σε καλέσει: «Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος είναι μαζί σου· θα γεννήσεις Υιό, που υπάρχει προαιώνια από τον Πατέρα, ο οποίος θα σώσει τον λαό Του από τις αμαρτίες τους».

• Ω, τι παράδοξο θαύμα! Ο άρχοντας των ουρανίων Δυνάμεων, ο Γαβριήλ, πέταξε χαμηλά και χαιρετά την Παρθένο λέγοντας: «Χαίρε, καθαρό όχημα της Θεότητας· εσένα αγάπησε ο Θεός από την αρχή των αιώνων και σε διάλεξε για κατοικία Του. Εγώ, ως δούλος του Δεσπότου σου, παρευρίσκομαι εδώ και φωνάζω: θα γεννήσεις τον Κύριο παραμένοντας άφθορη».

• «Γιατί η μορφή σου είναι πύρινη;» είπε η Σεμνή στον Γαβριήλ με έκπληξη. «Ποιο είναι το αξίωμά σου και η δύναμη των λόγων σου; Μου υπόσχεσαι ότι θα κάνω παιδί, ενώ εγώ δεν έχω πείρα άνδρα. Φύγε μακριά μου, άνθρωπε, μη με πλανέψεις όπως παλιά ο δόλιος όφις πλάνεψε την προμήτορα Εύα».

• «Το Πνεύμα του Θεού το πανάγιο θα έρθει σε σένα, Αγνή Δέσποινα που χωράς τον Θεό, και η δύναμη του Υψίστου θα σε σκιάσει. Και θα γεννήσεις παιδί διατηρώντας την παρθενία σου ακλόνητη. Αυτός είναι Υιός χωρίς αρχή και όταν εμφανιστεί θα σώσει τον λαό Του, όπως ακριβώς θέλησε».

• Τον έκτο μήνα στάλθηκε ο Αρχάγγελος στην αγνή Παρθένο και αφού της είπε το «χαίρε», της έφερε την καλή είδηση ότι από αυτήν θα προέλθει ο Λυτρωτής. Έτσι εκείνη, αφού δέχτηκε τον χαιρετισμό, συνέλαβε εσένα, τον προαιώνιο Θεό, που με ανέκφραστο τρόπο θέλησες να γίνεις άνθρωπος για τη σωτηρία των ψυχών μας.

• Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ σου αποκαλύπτει, Κόρη, το προαιώνιο σχέδιο του Θεού. Σε χαιρετά με σεβασμό και σου λέει: Χαίρε, γη που δεν σπάρθηκε ποτέ, χαίρε, βάτος που καίγεται και δεν αφανίζεται, χαίρε, βάθος ακατανόητο για τον άνθρωπο. Χαίρε, η γέφυρα που οδηγεί στους ουρανούς και η υψηλή σκάλα που είδε ο Ιακώβ.

• «Μου φαίνεσαι σαν άνθρωπος», είπε η αγνή Κόρη στον Αρχιστράτηγο, «αλλά πώς προφέρεις λόγια που ξεπερνούν την ανθρώπινη φύση; Είπες πως ο Θεός θα είναι μαζί μου και θα κατοικήσει στην κοιλιά μου. Πώς θα γίνω εγώ η ευρύχωρη κατοικία Εκείνου που κάθεται πάνω στα Χερουβείμ; Μη με γελάς, γιατί δεν γνώρισα ποτέ άνδρα· πώς λοιπόν θα γεννήσω παιδί;»

• «Εκεί που θέλει ο Θεός, ανατρέπεται η τάξη της φύσης», απάντησε ο Άγγελος, «και πραγματοποιούνται πράγματα υπέρλογα. Πίστεψε στα αληθινά μου λόγια, Παναγία και πεντακάθαρη». Τότε Εκείνη αναφώνησε: «Ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου· θα γεννήσω τον Θεό, που θα πάρει σάρκα από μένα για να επαναφέρει τον άνθρωπο στο αρχαίο του αξίωμα».

• Στάλθηκε ο Γαβριήλ από τον ουρανό για να αναγγείλει στην Παρθένο τη σύλληψη. Φτάνοντας στη Ναζαρέτ, αναλογιζόταν με έκπληξη: Πώς Εκείνος που είναι ακατάληπτος στους ουρανούς, γεννιέται από μια παρθένο; Πώς Εκείνος που έχει θρόνο τον ουρανό, χωράει στη μήτρα μιας γυναίκας; Αυτός που τα Σεραφείμ δεν τολμούν να κοιτάξουν, ευδόκησε να σαρκωθεί με έναν μόνο λόγο.

• Ο Αρχάγγελος στάλθηκε σε σένα, την αγνή Παρθένο, για να σου μηνύσει τον λόγο της σωτηρίας και να σε προσφωνήσει: Χαίρε, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος είναι μαζί σου. Θα γεννήσεις τον Υιό που υπάρχει πριν από τους αιώνες, ο οποίος θα σώσει τον λαό Του από τις αμαρτίες του.

• Χαίρε, εσύ που είσαι το δοχείο της αχώρητης θείας φύσης. Εκείνον που δεν μπόρεσαν να χωρέσουν οι ουρανοί, τον χώρεσε η δική σου μήτρα, ευλογημένη. Χαίρε, σεμνή Κόρη, εσύ που είσαι η επάνοδος του Αδάμ, η λύτρωση της Εύας και η χαρά ολόκληρου του κόσμου.

• Σου φωνάζω με αγαλλίαση: Άκουσε και δώσε μου προσοχή, καθώς σου αναγγέλλω την άσπορη σύλληψη του Θεού. Γιατί εσύ, Πάναγνη, βρήκες ενώπιον του Κυρίου μια χάρη που δεν βρήκε ποτέ καμία άλλη γυναίκα στην ιστορία.

• Σήμερα είναι το κεφάλαιο της σωτηρίας μας και η φανέρωση του μυστηρίου που ήταν κρυμμένο από τους αιώνες. Ο Υιός του Θεού γίνεται Υιός της Παρθένου και ο Γαβριήλ μεταφέρει το χαρμόσυνο μήνυμα της χάρης. Γι’ αυτό κι εμείς, μαζί του, ας φωνάξουμε στη Θεοτόκο: Χαίρε, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος είναι μαζί σου.

• Σήμερα ολόκληρη η κτίση χαίρεται, γιατί ο Αρχάγγελος σου απευθύνει το «Χαίρε», ευλογημένη και άχραντε Μαρία. Σήμερα ταπεινώνεται η αλαζονεία του διαβόλου και λύνεται η κατάρα του προπάτορα Αδάμ.

• Ο Λόγος του Θεού κατέβηκε τώρα στη γη και ο Άγγελος στάθηκε μπροστά στην Παρθένο λέγοντας: Χαίρε, ευλογημένη, εσύ που διαφύλαξες την αγνεία σου και δέχτηκες στη μήτρα σου τον προαιώνιο Λόγο, για να σώσει ως Θεός το ανθρώπινο γένος από την πλάνη.

____________________

• Κάτι που επίσης διαβάσαμε χθες (Τρίτη Ε’ Εβδομάδος των Νηστειών) και μου άρεσε πάρα πολύ!

Από την Προφητεία του Ησαΐα (κεφ. 40, στίχ. 18-31)

Αυτά λέγει ο Κύριος: Με ποιον εξομοιώσατε τον Κύριο και με ποια μορφή Τον συγκρίνατε; Μήπως είναι σαν το είδωλο που κατασκεύασε ο τεχνίτης, ή σαν αυτό που ο χρυσοχόος έχυσε σε χρυσάφι, το επιχρύσωσε και του έδωσε μορφή;

Ο ξυλουργός διαλέγει ξύλο που δεν σαπίζει και ψάχνει με επιδεξιότητα τρόπο για να στήσει το είδωλό του, έτσι ώστε να στέκεται γερά και να μην κουνιέται. Δεν γνωρίζετε; Δεν ακούσατε; Δεν σας αναγγέλθηκε από την αρχή; Δεν καταλάβατε πώς τέθηκαν τα θεμέλια της γης;

Είναι Εκείνος που κυριαρχεί πάνω στον κύκλο της γης, και οι κάτοικοί της φαίνονται μπροστά Του σαν ακρίδες· Εκείνος που άπλωσε τον ουρανό σαν θόλο και τον εξέτεινε σαν σκηνή για να κατοικηθεί. Είναι Αυτός που εκμηδενίζει τους άρχοντες και κάνει τους ηγεμόνες της γης σαν το τίποτα. Πριν προλάβουν καλά-καλά να φυτευτούν ή να σπαρθούν, πριν προλάβει η ρίζα τους να στεριώσει στο χώμα, φυσάει πάνω τους και ξεραίνονται, και η καταιγίδα τους παρασέρνει σαν άχυρα.

«Με ποιον λοιπόν Με παρομοιάσατε, ώστε να θεωρηθώ ίσος του;» λέει ο Άγιος (Θεός). Σηκώστε τα μάτια σας ψηλά και δείτε: Ποιος τα δημιούργησε όλα αυτά; Εκείνος που βγάζει το πλήθος των άστρων με τη σειρά τους και τα καλεί όλα με το όνομά τους. Λόγω της μεγάλης Του δόξας και της ακατανίκητης ισχύος Του, τίποτα δεν Του διαφεύγει.

Γιατί λοιπόν λες, Ιακώβ, και γιατί ισχυρίζεσαι, Ισραήλ: «Ο δρόμος μου κρύφτηκε από τον Θεό και ο Θεός μου παραμέρισε το δίκιο μου και απομακρύνθηκε»; Δεν το έμαθες; Δεν το άκουσες; Ο αιώνιος Θεός, ο Θεός που δημιούργησε τα πέρατα της γης, δεν πεινά ούτε κουράζεται, και η σοφία Του είναι ανεξερεύνητη.

Αυτός δίνει δύναμη σε όσους πεινούν και σθένος σε όσους υποφέρουν. Γιατί ακόμα και οι νέοι θα πεινάσουν και οι νεανίσκοι θα κουραστούν, και οι εκλεκτοί θα μείνουν χωρίς δυνάμεις· όσοι όμως στηρίζουν την ελπίδα τους στον Θεό, θα ανανεώσουν τις δυνάμεις τους και θα νιώσουν νέα ισχύ.

ΤΡΙΤΗ Ε’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

• Εσύ, Λόγε του Θεού, που μας χάρισες τον καιρό της Νηστείας για να επιστρέψουμε κοντά σου και να ζήσουμε αιώνια, αξίωσέ μας όλους να σε ευχαριστήσουμε με τις πράξεις μας και να σε θεραπεύσουμε με θερμή μετάνοια, όπως η σώφρων πόρνη που έλαβε τη συγχώρεση των σφαλμάτων της με το μύρο και τα δάκρυά της.

• Σαν τον τυφλό σου φωνάζω μέσα από την καρδιά μου: «Υιέ του Θεού, φώτισε τα μάτια της ψυχής μου». Σαν την πιστή Χαναναία σου βοώ: «Ελέησέ με, Πολυεύσπλαχνε», γιατί η ψυχή μου υποφέρει από τα πάθη. Ελευθέρωσέ με από το σκοτάδι και κάνε με να ζήσω το υπόλοιπο της ζωής μου με καθαρότητα, για να δοξάζω την απέραντη αγαθότητά Σου.

• Η χάρη της εγκράτειας, λουσμένη στο θείο φως, έλαμψε σήμερα σε εμάς πιο φωτεινά και από τον ήλιο· καθοδηγεί τις ψυχές μας στο φως και διώχνει τα σύννεφα των αμαρτωλών παθών. Ας τρέξουμε, λοιπόν, όλοι με ζωντάνια να την αγκαλιάσουμε, ολοκληρώνοντας με χαρά το στάδιο της Νηστείας.

• Όπως εκείνος που έπεσε στα χέρια των ληστών και τραυματίστηκε, έτσι κι εγώ έπεσα θύμα των δικών μου αμαρτιών και η ψυχή μου είναι γεμάτη πληγές. Σε ποιον άλλον να καταφύγω για να γιατρευτώ, παρά σε Εσένα, τον γιατρό των ψυχών και των σωμάτων; Χύσε πάνω μου, Θεέ μου, το μέγα Σου έλεος.

• Με τη ζέση της πίστης και μέσω της εγκράτειας, ας κάψουμε τα πάθη της ακράτειας και ας ξεφύγουμε από την παγωνιά της αμαρτίας. Ας σβήσουμε την αιώνια φλόγα με κρουνούς δακρύων, φωνάζοντας: «Υπεράγαθε, αμαρτήσαμε σε Εσένα, δείξε επιείκεια και χάρισέ μας το μέγα έλεος».

• Η χάρη της σεβάσμιας Νηστείας είναι γεμάτη δόξα· μέσω αυτής ο Προφήτης Ηλίας ανέβηκε σε πύρινο άρμα, ο Μωυσής έλαβε τις πλάκες του Νόμου και ο Δανιήλ θαυματούργησε. Με αυτήν ο καθένας γίνεται οικείος του Θεού. Ας την απολαύσουμε, λοιπόν, αναφωνώντας: «Δόξα σε Εσένα, Χριστέ, που έτσι ευδόκησες».

• Ας φτερώσουμε τις ψυχές μας προς τον θείο έρωτα με αδιάλειπτες προσευχές, εγκράτεια και πνευματική θεωρία. Αφού ξεφύγουμε από το κρύο της ακράτειας, ας ζεσταθούμε όλοι από το φως της νηστείας και το Άγιο Πνεύμα.

• Κάθε μέρα ο παμπόνηρος παραμονεύει κρυφά και ζητά να με συλλάβει για να με κάνει βορά της κακίας του. Σώσε με από αυτόν, Σωτήρα μου, Εσύ που έσωσες τον Ιωνά από την κοιλιά του κήτους.

• Χριστέ μου, Εσύ που με ένα άγγιγμα στο κράσπεδο του ενδύματός Σου γιάτρεψες την αιμορροούσα, γιάτρεψε κι εμένα που αγγίζω με πίστη το έλεός Σου και αποκατάστησε την υγεία της ψυχής μου από τα πάθη.

• Σκέψου το φοβερό βήμα της κρίσης, πολυβασανισμένη ψυχή μου, και προετοίμαζε πάντα την πορεία σου έτσι ώστε να εκπληρώνεις τα θελήματα του Λυτρωτή.

ΔΕΥΤΕΡΑ Ε’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

• Ας επιδείξουμε κατά την περίοδο αυτή μεγάλους κόπους στην εγκράτεια, ώστε με το έλεος του μεγάλου Θεού και Βασιλιά να επιτύχουμε τη μέγιστη δόξα, λυτρωμένοι από τη φλόγα της κόλασης.

• Έχοντας πλέον διανύσει το μισό χρόνο της Νηστείας, ας δείξουμε καθαρά την αρχή της θεϊκής δόξας και ας σπεύσουμε με θέρμη να φτάσουμε στο τέλος της ενάρετης ζωής, για να απολαύσουμε την παντοτινή χαρά.

• Ο Σωτήρας που φύτεψε τον αμπελώνα και κάλεσε τους εργάτες πλησιάζει· ελάτε λοιπόν εμείς οι αγωνιστές της Νηστείας να λάβουμε τον μισθό μας, γιατί εκείνος που τον δίνει είναι πλούσιος και ελεήμων.

• Έπεσα σε ληστρικές σκέψεις όπως ο Αδάμ, μου έκλεψαν τον νου, πληγώθηκε η ψυχή μου και κοίτομαι γυμνός από κάθε βοήθεια· ούτε ο ιερέας πριν από τον νόμο, ούτε ο λευίτης μετά τον νόμο με πρόσεξε, παρά μόνο εσύ, ο Θεός που ήρθες όχι από τη Σαμάρεια, αλλά από τη Θεοτόκο.

• Κύριε, εσύ που μας αξίωσες να φτάσουμε στη σημερινή ημέρα, στην αγία αυτή εβδομάδα που προαναγγέλλει λαμπρά τη φρικτή έγερση του Λαζάρου από τους νεκρούς, αξίωσε τους δούλους σου να πορευόμαστε με τον φόβο σου, διανύοντας όλο το στάδιο της Νηστείας.

• Αφού οργώσαμε τις διάνοιές μας με το θεϊκό άροτρο, ας καρποφορήσουμε το στάχυ των αρετών μέσω της θεόπνευστης Νηστείας, ώστε να μην πεινάσουμε ποτέ, απολαμβάνοντας αιώνια την ατελείωτη τροφή με αγαλλίαση.

• Η άριστη νηστεία τρέφει τις καρδιές, παχαίνει τους λογισμούς που αρέσουν στον Θεό και ξεραίνει την άβυσσο των παθών· με τη βροχή της κατάνυξης καθαρίζει όσους προσφέρουν με πίστη ύμνους στον Παντοκράτορα.

• Προσκυνήσαμε το ζωοποιό Ξύλο του Σταυρού και από εδώ ας προχωρήσουμε, μέσω της οδού της νηστείας, προς το Πάθος του Χριστού με μεγάλη χαρά.

• Ακολουθώντας τον Χριστό, ας απαρνηθούμε τον κόσμο και ας σηκώσουμε τον Σταυρό στους ώμους μας, ώστε να γίνουμε συμμέτοχοι και όμοιοι με τα θεία Του Πάθη.

• Η χάρη της Νηστείας, αφού γέμισε τώρα το θεϊκό ποτήρι με κατάνυξη, καλεί ολοφάνερα όλους τους πιστούς φωνάζοντας: Ελάτε να απολαύσετε με ευφροσύνη, αφού διώξετε τη μέθη των παθών, ώστε να αξιωθείτε τη μελλοντική παρηγοριά.

ΣΑΒΒΑΤΟ Δ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

• Αθλητές του Χριστού, ξεπεράσατε τα όρια της ανθρώπινης φύσης με πολλή υπομονή, υπομένοντας τους πόνους των βασανιστηρίων· γι’ αυτό και απαλύνετε κάθε πόνο και θλίψη σε εκείνους που σας υμνούν.

• Χριστέ, εσύ που θανατώθηκες και κοιμήθηκες μέσα στον τάφο, ανέστησες τους νεκρούς· χάρισε και σε όσους πέθαναν με πίστη τον πλούτο της αγαθότητάς σου, δηλαδή την ανάπαυση μαζί με όλους τους Αγίους.

• Ο Λόγος του Θεού, θέλοντας να θεώσει τον άνθρωπο, παίρνει σάρκα από εσένα, Αγνή, και εμφανίζεται ως άνθρωπος· αυτόν να ικετεύεις αδιάκοπα, ώστε να βρούμε έλεος την ώρα της κρίσης.

• Άγιοι, εσείς που δεν λυπηθήκατε τη σάρκα και το αίμα σας, σταθήκατε αλύγιστοι μπροστά σε κάθε βασανιστήριο χωρίς να αρνηθείτε τον Χριστό· γι’ αυτό και ο Χριστός σάς έστειλε από τους ουρανούς τα στεφάνια της δόξας.

• Αγία Τριάδα, σε δοξάζω ως φύση χωρίς αρχή, ως έναν Θεό και έναν Κύριο σε τρία πρόσωπα: Πατέρα, Υιό και Άγιο Πνεύμα· το αγέννητο, το γεννητό και το εκπορευτό, που είναι ο ίδιος αιώνιος Θεός.

• Εσύ που με έπλασες από τη γη και μου έδωσες ζωή, και που όρισες να επιστρέψω πάλι στη γη, ανάπαυσε τους δούλους σου που πήρες κοντά σου, Κύριε, και σώσε τους από τη φθορά του θανάτου.

• Βυθισμένος στη ζάλη των αμαρτημάτων μου και εγκλωβισμένος σαν τον προφήτη Ιωνά στην κοιλιά του κήτους, σου φωνάζω: Κύριε, βγάλε τη ζωή μου από τη φθορά και σώσε με.

• Εσείς που αναδειχθήκατε πλανήτες φωτεινοί και οδηγοί του Χριστού, φωτίστε τις σκέψεις μας και δώστε μας δύναμη να πράττουμε τα φωτεινά και καθαρά θελήματα του Θεού.

• Πολυεύφημοι Μάρτυρες, όλοι εμείς υμνούμε τη μνήμη σας βλέποντας τους στίβους των ιερών αγώνων σας και, γεμάτοι έκπληξη, δοξάζουμε τον Χριστό.

• Σπλαχνικέ Κύριε, δώσε άφεση και συγχώρεση σε εκείνους που έφυγαν από τη ζωή κοντά σε εσένα, τον φιλάνθρωπο, και ανάπαυσέ τους στις κατοικίες των εκλεκτών· γιατί εσύ είσαι η ζωή και η ανάσταση.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Δ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

• Ελάτε σήμερα με καθαρό νου και ευσεβή σκέψη να προσκυνήσουμε τον Σταυρό του Κυρίου· γιατί βρίσκεται μπροστά μας προσφέροντας σε όσους τον προσκυνούν αγιασμό σωτήριο, πνευματική λάμψη, δόξα και έλεος.

• Ο Σταυρός που χαρίζει τη ζωή είναι εκτεθειμένος μπροστά μας και, καθώς τον βλέπουμε, εκπέμπει μια φωτεινή αύρα χάριτος· ας πλησιάσουμε για να πάρουμε φωτισμό χαράς, σωτηρία και άφεση αμαρτιών, προσφέροντας αίνο στον Κύριο.

• Ένα παράδοξο θέαμα αντικρίζουν όσοι βλέπουν τον τίμιο Σταυρό· αναβλύζει σαν πηγή πνευματικά χαρίσματα, σταματά τις αμαρτίες, θεραπεύει τις ασθένειες και δυναμώνει το φρόνημα όσων τον πλησιάζουν με ειλικρίνεια.

• Όταν σε γέννησα, παιδί μου, με τρόπο απόρρητο, δεν ένιωσα πόνους· πώς λοιπόν τώρα είμαι γεμάτη οδύνη; Γιατί σε βλέπω να κρέμεσαι στο ξύλο σαν κακούργος, εσένα που κρέμασες τη γη πάνω στο τίποτα, έλεγε η Πάναγνος κλαίγοντας.

• Σε υμνολογούμε, Σταυρέ, και σε ασπαζόμαστε με πίστη, ζητώντας με τη δύναμή σου να μας ελευθερώσεις από τις παγίδες του εχθρού και να οδηγήσεις όλους εμάς που σε τιμούμε στο λιμάνι της σωτηρίας.

• Μόλις στήθηκε το ξύλο του Σταυρού σου, Χριστέ, κλονίστηκαν τα θεμέλια του θανάτου, Κύριε· διότι αυτόν που ο Άδης κατάπιε με απληστία, τον άφησε ελεύθερο με τρόμο. Μας έδειξες τη σωτηρία σου, Άγιε, και δοξάζουμε εσένα, τον Υιό του Θεού.

• Ο Σταυρός είναι το κραταιό στήριγμα και η διόρθωση των ανθρώπων, το ακατανίκητο όπλο της πίστης· ιδού, βρίσκεται μπροστά μας και αγιάζει και φωτίζει με τη χάρη του τις καρδιές όλων όσοι τον πλησιάζουν με πίστη.

• Ο ουρανός και όλη η γη γιορτάζουν μαζί· οι Μάρτυρες, οι Απόστολοι και οι ψυχές των δικαίων αγάλλονται τώρα με χαρά, βλέποντας να προτίθεται ανάμεσά μας το ζωοπάροχο Ξύλο που σώζει τους πάντες και αγιάζει τους πιστούς.

• Σαν το κλήμα που βλάστησε το σταφύλι, η Παρθένος σε είδε να κρέμεσαι στο ξύλο και φώναζε: «Παιδί μου, στάξε το γλυκό κρασί της χάριτος, σταματώντας τη μέθη των εχθρών που άδικα σε σταύρωσαν, εσένα που δείχνεις μακροθυμία σε όλους».

• Ο Σταυρός είναι λιμάνι για όσους θαλασσοπνίγονται, οδηγός για τους πλανεμένους και στήριγμα των πιστών· είναι η δόξα του Χριστού, η δύναμη των Αποστόλων και των Προφητών, το θάρρος των Αθλητών και το καταφύγιο όλων των ανθρώπων.

ΠΕΜΠΤΗ Δ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

• Η Νηστεία, που είναι η πρόξενος των αγαθών, έφτασε τώρα στο μέσο της, αφού ευχαρίστησε τον Θεό με τις προηγούμενες ημέρες και προβάλλει την ωφέλεια για τις επόμενες· γιατί η ένταση των καλών έργων κάνει την ευεργεσία ακόμη μεγαλύτερη. Γι’ αυτό, προσπαθώντας να είμαστε αρεστοί στον Χριστό, τον δότη κάθε καλού, φωνάζουμε: Εσύ που νήστεψες για χάρη μας και υπέμεινες τον Σταυρό, αξίωσέ μας να συμμετάσχουμε χωρίς κατάκριση και στο θείο σου Πάσχα, ζώντας με ειρήνη και δοξάζοντάς Σε αξίως μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα.

• Εκείνοι που εργάζονται τις αρετές στα κρυφά, περιμένοντας τις πνευματικές ανταμοιβές, δεν τις διαλαλούν στις πλατείες, αλλά τις κρατούν φυλαγμένες μέσα στις καρδιές τους· και Εκείνος που βλέπει όσα γίνονται στα κρυφά, μας χαρίζει τον μισθό της εγκράτειας. Ας τελέσουμε τη νηστεία χωρίς σκυθρωπά πρόσωπα, αλλά προσευχόμενοι στα ταμεία της ψυχής μας ας φωνάζουμε ακατάπαυστα: Πατέρα μας που είσαι στους Ουρανούς, σε παρακαλούμε μη μας αφήσεις να πέσουμε σε πειρασμό, αλλά γλίτωσέ μας από τον πονηρό.

• Άγιοι Μάρτυρες, εσείς που με αχόρταγη διάθεση ψυχής δεν αρνηθήκατε τον Χριστό και υπομείνατε διάφορα βασανιστήρια, γκρεμίσατε το θράσος των τυράννων· κρατώντας την πίστη ακλόνητη και αλώβητη, μεταφερθήκατε στους ουρανούς. Γι’ αυτό, αφού αποκτήσατε παρρησία κοντά Του, ζητήστε να χαριστεί ειρήνη στον κόσμο και στις ψυχές μας το μέγα έλεος.

• Ας αποπλύνουμε όλοι τις ψυχές μας με το νερό της νηστείας και, πλησιάζοντας τον τίμιο και σεβάσμιο Σταυρό του Κυρίου, ας τον προσκυνήσουμε με πίστη, αντλώντας τον θείο φωτισμό και καρπώνοντας τώρα την αιώνια σωτηρία, την ειρήνη και το μέγα έλεος.

• Σήμερα, προσκυνώντας τον Σταυρό του Κυρίου, ας φωνάξουμε: Χαίρε, ξύλο της ζωής και καθαιρέτη του Άδη· χαίρε, χαρά του κόσμου που αφανίζεις τη φθορά· χαίρε εσύ που σκορπίζεις τους δαίμονες με τη δύναμή σου. Παρακαλούμε εσένα, που είσαι το στήριγμα των πιστών και το ακατάλυτο όπλο, προστάτευσε και αγίασε όσους σε ασπάζονται.

• Σήμερα Εκείνος που είναι απρόσιτος στην ουσία Του, γίνεται προσιτός σε μένα και υποφέρει πάθη για να με ελευθερώσει από τα δικά μου πάθη. Αυτός που δίνει το φως στους τυφλούς, δέχεται φτύσιμο από ανόμα χείλη και παραδίδει την πλάτη Του σε μαστιγώσεις για χάρη των αιχμαλώτων. Βλέποντάς Τον στον Σταυρό η αγνή Παρθένος και Μητέρα Του, έλεγε: «Αλίμονό μου, παιδί μου! Τι είναι αυτό που έκανες; Εσύ που είσαι ο ωραιότερος από όλους τους ανθρώπους, φαίνεσαι τώρα νεκρός και χωρίς μορφή;»

• Μαρία, σεπτό δοχείο του Δεσπότη Χριστού, σήκωσε εμάς που έχουμε πέσει στο χάος της δεινής απόγνωσης, των σφαλμάτων και των θλίψεων· γιατί εσύ είσαι η σωτηρία των αμαρτωλών, η βοήθεια και η ισχυρή προστασία, και σώζεις τους δούλους σου.

• Άγιε Σταυρό, εσύ που χαρίζεις τη χάρη που παρέχει αγιασμό και είσαι το στήριγμα και το καύχημα των Αποστόλων, προβάλλεσαι σήμερα για προσκύνηση σε όλη την οικουμένη, κάνοντας για εμάς πιο εύκολο και ευχάριστο τον καιρό της νηστείας.

• Ας ζηλέψουμε οι πιστοί τη μετάνοια του Τελώνη και ας μην καυχηθούμε σαν τον Φαρισαίο, αλλά από το βάθος της καρδιάς ας προσφέρουμε στεναγμό στον Θεό, τον ευεργέτη των πάντων· γιατί Εκείνος έδωσε την εντολή λέγοντας ότι όποιος υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί, ενώ εκείνος που ταπεινώνει τον εαυτό του θα υψωθεί.

• Οι αθλοφόροι Μάρτυρες, έχοντας μια κοινή πνοή και κοινό στόχο, βρήκαν τον έναν δρόμο της ζωής: τον θάνατο για χάρη του Χριστού. Ζηλεύοντας ο ένας το τέλος του άλλου —τι θαύμα!— άρπαζαν τα βασανιστήρια σαν να ήταν θησαυροί, λέγοντας μεταξύ τους: «Ακόμη κι αν δεν πεθάνουμε τώρα, οπωσδήποτε θα πεθάνουμε κάποτε, αποδίδοντας το χρέος στη φύση μας· ας κάνουμε λοιπόν την ανάγκη φιλοτιμία και ας αγοράσουμε τη ζωή με τον θάνατο».

ΤΕΤΑΡΤΗ Δ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

• Στο μέσον της γης και στο μέσον των Νηστειών, υπέμεινες ευσπλαχνικά τον Σταυρό και το Πάθος, χαρίζοντας σε όλους την απαλλαγή από τα πάθη και τη λύτρωση· γι’ αυτό και σήμερα προθέτουμε τον Σταυρό για προσκύνηση, ώστε καθαρισμένοι με τις θείες αρετές, να αξιωθούμε να δούμε τα Πάθη Σου και τη ζωοφόρο Ανάσταση.

• Κρεμασμένος στον Σταυρό έγινες νεκρός και ποτίστηκες χολή Εσύ που κάποτε μετέτρεψες τα πικρά νερά της Μερράς σε γλυκά· γι’ αυτό Σε παρακαλώ, βγάλε από τη διάνοιά μου τα πικρότατα πάθη και γλύκανε τον νου μου με το μέλι της μετάνοιας, κάνοντάς με άξιο προσκυνητή του τιμίου Πάθους Σου.

• Όπως παλιά ο Μωυσής σχηματίζοντας τον Σταυρό με τα χέρια του νίκησε τον Αμαλήκ, έτσι κι εμείς σήμερα, βλέποντας τον Σταυρό μπροστά μας, ας τον αγγίξουμε με αγνότητα νου και χειλέων, υμνώντας τον Σωτήρα που υψώθηκε σε αυτόν για να νεκρώσει τον θάνατο.

• Ελάτε να προσκυνήσουμε τον Σταυρό του Χριστού, το ξύλο που έγινε πρόξενος της ζωής μας και μέσω του οποίου πληγώθηκε ο θάνατος και ανακαινίστηκε η ελπίδα της ανάστασης για εμάς τους αμαρτωλούς.

• Σωτήρα μας, ο Σταυρός Σου δόθηκε στους Χριστιανούς ως ακατανίκητο όπλο που τρέπει σε φυγή τους εχθρούς και φέρνει ειρήνη στην Εκκλησία· καθώς τον ασπαζόμαστε, Σε παρακαλούμε θερμά να μας αξιώσεις να βρεθούμε μαζί με τους Αγίους Σου.

• Αφού καθαρίσουμε τις αισθήσεις της ψυχής μας με δάκρυα και την αγνίσουμε με τη νηστεία, ας προσκυνήσουμε το ξύλο του Σταυρού, μέσω του οποίου καταργούνται οι ψυχοφθόρες επιθυμίες της σάρκας, ζητώντας από τον Σωτήρα να μας αξιώσει να δούμε και τη λαμπρότητα της Ανάστασης.

• Σήμερα ο Δεσπότης της κτίσης καρφώνεται στον Σταυρό και κεντιέται στην πλευρά· Αυτός που είναι η γλυκύτητα της Εκκλησίας γεύεται χολή, και Αυτός που ντύνει τον ουρανό με σύννεφα δέχεται χλευασμό και χτυπήματα από πήλινο χέρι, υπομένοντας τα πάντα για να σώσει τον κόσμο από την πλάνη.

• Χριστέ, ενώ νικώ τον Τελώνη στις αμαρτίες, δεν τον μιμούμαι στη μετάνοια, και ενώ δεν έχω τα κατορθώματα του Φαρισαίου, ζηλεύω την έπαρσή του· όμως Εσύ που με την άκρως ταπεινή Σου θυσία στον Σταυρό γκρέμισες τη δαιμονική περηφάνια, σώσε με και στερέωσε στην ψυχή μου την αγαθή διάθεση.

• Ολόκληρη η κτίση έτρεμε από φόβο βλέποντας Εσένα, τον Δημιουργό των πάντων, να κρέμεσαι γυμνός στον Σταυρό· ο ήλιος σκοτείνιασε, η γη συγκλονίστηκε και οι νεκροί αναστήθηκαν, ενώ οι Άγγελοι θαύμαζαν πώς ο Κριτής του κόσμου δέχεται να πάσχει θεληματικά για τη σωτηρία των ανθρώπων.

• Καθώς διανύουμε την περίοδο της εγκράτειας, ο θείος Σταυρός εκτίθεται για προσκύνηση για να μας αγιάσει· ας πλησιάσουμε με καθαρή συνείδηση για να αντλήσουμε φωτισμό, δοξάζοντας την ευσπλαχνία του φιλάνθρωπου Σωτήρα.

• Δεν φυλάσσει πια η φλογερή ρομφαία την πύλη της Εδέμ, γιατί ο Σταυρός έσβησε τη φωτιά της και νίκησε το κέντρο του θανάτου· έτσι ο Σωτήρας φωνάζει σε όσους ήταν στον Άδη να εισέλθουν ξανά στον Παράδεισο.

• Αφού φτάσαμε στο μέσο του πελάγους της νηστείας, προσδοκούμε το λιμάνι της σωτηρίας, που είναι το Πάθος Σου· Κύριε, αξίωσέ μας ως οικτίρμων να δούμε με ειρήνη και την ημέρα της ένδοξης Ανάστασής Σου.

ΤΡΙΤΗ Δ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

• Καθώς βρισκόμαστε σήμερα στο μέσο των ημερών της νηστείας, ας δοξολογήσουμε με τη δύναμη του Σταυρού τον Σωτήρα και Θεό, που υψώθηκε πάνω σε αυτόν στο κέντρο της γης ως παντοδύναμος. Ας του φωνάξουμε δυνατά: «Δέσποτα, αξίωσε εμάς να γίνουμε θεατές των Παθημάτων σου και της σεπτής σου Ανάστασης, χαρίζοντάς μας συγχώρεση και το μέγα σου έλεος».

• Ας ταπεινώσουμε τα πάθη του σώματος με την αποχή από τις τροφές και την απομάκρυνση από τις ηδονές, και ας αγκαλιάσουμε με πίστη το ξύλο του Σταυρού. Διότι καθώς προσκυνείται φανερά, αγιάζει τους πάντες με τη θεία χάρη. Ας φωνάξουμε στον Κύριο: «Σε ευχαριστούμε, Εύσπλαχνε, που μέσω του Σταυρού σώζεις τις ψυχές μας».

• Τώρα που προσκυνούμε τον Σταυρό, όλοι μαζί ανακράζουμε: Χαίρε, ξύλο της ζωής· χαίρε, άγιο σκήπτρο του Χριστού· χαίρε, ουράνια δόξα των ανθρώπων. Χαίρε, καύχημα των βασιλέων και ισχύς της πίστεως. Χαίρε, αήττητο όπλο και καταφύγιο που διώχνει τους εχθρούς. Χαίρε, λαμπρό φως και σωτηρία του κόσμου. Χαίρε, μεγάλη τιμή των Μαρτύρων, δύναμη των Δικαίων και λαμπρότητα των Αγγέλων.

• Αφού λαμπρύναμε τις ψυχές μας με την εγκράτεια, ας προσκυνήσουμε τον σωτήριο Σταυρό πάνω στον οποίο καρφώθηκε ο Χριστός και ας του φωνάξουμε: «Χαίρε, η απόλαυση όσων νηστεύουν και η βέβαιη βοήθεια. Χαίρε, εσύ που εξολοθρεύεις τα πάθη και πολεμάς τους δαίμονες. Χαίρε, ξύλο μακάριο».

• Όπως η ζωή όλης της κτίσης, έτσι προβάλλεται ο Σταυρός σου και τον ασπάζεται η οικουμένη, Κύριε, φωνάζοντας προς εσένα: «Με τη δύναμη του Σταυρού, διατήρησε σε βαθιά ειρήνη μέσω της εγκράτειας εκείνους που σε υμνούν και σε ευλογούν, Πολυέλεε».

• Στο μέσο της κτίσης υπέμεινες τον Σταυρό, Λόγε του Θεού. Σήμερα, στο μεσουράνημα της Νηστείας, τον προσκυνούμε με πίστη και σου ζητάμε να μας αξιώσεις να δούμε και την Ανάστασή σου.

• Δείτε, δείτε ότι εγώ είμαι ο Θεός σας, που έδωσα στην οικουμένη τον Σταυρό μου ως όπλο σωτηρίας για να προσκυνείται, ώστε όσοι τον ασπάζονται να εξουδετερώνουν τα τεχνάσματα του εχθρού.

• Εσύ που ως Θεός συγκλόνισες τα θεμέλια όλης της γης, όταν υψώθηκες στο ξύλο χάρισες σε όλους τους πιστούς ακλόνητο στήριγμα: το σωτήριο όπλο του Σταυρού σου. Προσκυνώντας αυτόν, εσένα δοξάζουμε σε όλους τους αιώνες.

• Ελάτε λαοί να δούμε το ζωοποιό ξύλο που τώρα προβάλλεται, πάνω στο οποίο καρφώθηκε ο Χριστός ο Θεός μας· και με φόβο υμνώντας το, ας το προσκυνήσουμε στους αιώνες.

• Ευλογημένος είναι ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, που με τον Σταυρό του έλυσε την αρχαία κατάρα και μας τον δώρισε ως δύναμη, καταφύγιο και ασφαλές θεμέλιο. Μέσω αυτού τώρα θα κατατροπώσουμε τους εχθρούς μας.

• Τιμή του κόσμου και καύχημα της Εκκλησίας είσαι εσύ, τίμιε Σταυρέ· όπλο της βασιλείας και θεόσταλτο βραβείο ειρήνης για όλο τον κόσμου. Σταυρέ, που είσαι η χαρά των Ορθοδόξων και ο φύλακας της οικουμένης, φύλαξε και αγίασε όσους σε προσκυνούν.

• Ψυχή μου, καθώς συνειδητοποιείς την καταδίκη του υπερήφανου Φαρισαίου που προήλθε από την οίηση, και τη δικαίωση του ταπεινού Τελώνη που ήρθε μέσα από την εξομολόγηση των σφαλμάτων του, τρέξε να αποβάλεις την αλαζονεία και επιδίωξε την ταπεινοφροσύνη. Έτσι θα κερδίσεις την ανύψωση μέσω της μετριοπάθειας από τον Χριστό, που έχει το μέγα έλεος.

ΔΕΥΤΕΡΑ Δ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

• Κύριε, Εσύ που άπλωσες εκούσια τις παλάμες Σου πάνω στον Σταυρό, αξίωσέ μας να τον προσκυνήσουμε με κατάνυξη καρδίας, αφού προηγουμένως καθαριστούμε με νηστείες, προσευχές, εγκράτεια και αγαθοεργίες, ως αγαθός και φιλάνθρωπος που είσαι.

• Τι τεράστιο θαύμα! Βλέπουμε το Ξύλο πάνω στο οποίο σταυρώθηκε ο Χριστός ως άνθρωπος. Ο κόσμος το προσκυνά και φωτισμένος αναφωνεί: «Ω, πόσο μεγάλη είναι η δύναμη του Σταυρού!». Μόνο που τον βλέπουν οι δαίμονες καίγονται, κι όταν σχηματίζεται το σημείο του, αφανίζονται. Σε μακαρίζω, άχραντο Ξύλο, σε τιμώ και σε προσκυνώ με φόβο, δοξάζοντας τον Θεό που μέσω σού μου χαρίζει την αιώνια ζωή.

• Δεν τολμώ ο δυστυχής να σηκώσω τα μάτια μου στον ουρανό εξαιτίας των πονηρών μου πράξεων. Αλλά σαν τον Τελώνη αναστενάζω και Σου φωνάζω: Θεέ μου, δείξε έλεος σε μένα τον αμαρτωλό και γλίτωσέ με από την υποκρισία του Φαρισαίου, καθώς είσαι ο μόνος εύσπλαχνος.

• Τώρα που φτάσαμε στο μέσον του αγώνα της εγκράτειας και αξιωθήκαμε να προσκυνήσουμε τον ζωηφόρο Σταυρό Σου, Χριστέ μου, πέφτουμε μπροστά Σου και φωνάζουμε: Είσαι μέγας, Φιλάνθρωπε, και μεγάλα είναι τα έργα Σου! Γιατί μας φανέρωσες τον Τίμιο Σταυρό Σου, τον οποίο προσκυνούμε με δέος φωνάζοντας: Δόξα στην απέραντη ευσπλαχνία Σου.

• Η φωτοφόρος προσκύνηση του Σταυρού φανερώθηκε σε όλους, εκπέμποντας ηλιακή λάμψη σωτηρίας και φωτίζοντας όλους όσοι είναι κυριευμένοι από το σκοτάδι των παθών. Ας τρέξουμε όλοι με καθαρή καρδιά να τον ασπαστούμε.

• Διανύοντας το μέσον του σταδίου της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ας πάρουμε θάρρος στην ψυχή και ας προχωρήσουμε με ζήλο μαζί με τον Χριστό προς το Θείον Πάθος. Έτσι, αφού σταυρωθούμε μαζί Του ως προς τα πάθη μας, να γίνουμε κοινωνοί και της δικής Του Ανάστασης.

• Σαν ακαλλιέργητο αμπέλι, Παρθένε, βλάστησες τον ωραιότερο βότρυ (τσαμπί), που μας αναβλύζει το κρασί της σωτηρίας και ευφραίνει τις ψυχές και τα σώματα όλων μας. Γι’ αυτό σε μακαρίζουμε ως την αιτία των αγαθών μας και σου φωνάζουμε μαζί με τον Άγγελο: Χαίρε, Κεχαριτωμένη.

• Χριστέ, μας έδειξες την ταπείνωση ως την καλύτερη οδό για να εξυψωθούμε, αφού Εσύ ο ίδιος «άδειασες» τον Εαυτό Σου παίρνοντας μορφή δούλου. Δεν δέχτηκες την αλαζονική προσευχή του Φαρισαίου, αλλά αποδέχτηκες τον συντριμμένο στεναγμό του Τελώνη σαν θυσία αμόλυντη. Γι’ αυτό κι εγώ Σου φωνάζω: Σπλαχνίσου με, Θεέ μου, Σωτήρα μου, και σώσε με.

ΣΑΒΒΑΤΟ Γ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

1. Με τις σταγόνες του αίματός σας ποτίσατε τις καρδιές των ευσεβών, ενώ τις παρατάξεις των ασεβών τις πνίξατε μέσα σε αυτές με τρόπο θαυμαστό, αξιοθαύμαστοι Αθλοφόροι.

2. Εσύ Λόγε, που τάφηκες στον κατώτατο λάκκο (τον τάφο), δώσε ανάπαυση σε εκείνους που πέθαναν με πίστη, καθώς και συγχώρεση των αμαρτιών τους, με τις προσευχές των ιερών Αθλητών Σου.

3. Τώρα είναι η πανήγυρη των Μαρτύρων· ας τρέξουμε όλοι μαζί να μακαρίσουμε τα σεβάσμια κατορθώματά τους και ας υμνήσουμε τον Χριστό που τους στεφάνωσε.

4. Φλεγόμενοι από τη θεία αγάπη του Χριστού, περάσατε πάνω από τα αναμμένα κάρβουνα σαν να πατούσατε πάνω σε δροσιά, υμνώντας Τον, μακάριοι Μάρτυρες.

5. Ψυχή μου, γιατί εξομοιώθηκες με τα άλογα ζώα αγαπώντας τα πάθη; Ποιον ξεπέρασες στις αμαρτίες; Φώναξε στον Χριστό: «Σώσε με, Εσύ που είσαι ο μόνος Αγαθός».

6. Άγιοι, ζητήστε επίμονα από τον Θεό —που αναπαύεται ανάμεσα στους Αγίους Του— να καθαγιάσει τις σκέψεις όλων των ευσεβών πιστών κατά τη διάρκεια αυτών των άγιων ημερών (της Νηστείας).

7. «Δεν Σε προδώσαμε Χριστέ, ούτε Σε αρνηθήκαμε», φώναζαν οι Μάρτυρες μέσα στα βασανιστήρια, προκαλώντας κατάπληξη στους παράνομους δικαστές.

8. Πώς γεννάς ως μητέρα και συγχρόνως παραμένεις παρθένος; Η Θεοτόκος απαντά: «Επειδή γέννησα τον Θεό, μη ζητάς να μάθεις τον τρόπο· γιατί Εκείνος κάνει όσα θέλει».

9. Με ατρόμητο φρόνημα ριχτήκατε στους επίπονους αγώνες, Μάρτυρες, και υπομείνατε τους πόνους της σάρκας. Τώρα που μετατεθήκατε στην ανώδυνη ζωή, ανακουφίστε κάθε πόνο της καρδιάς μας.

10. Χριστέ, με τις ικεσίες των Μαρτύρων Σου, στείλε σε όλους το έλεός Σου και δώσε άφεση χρεών και θεία ανάπαυση σε εκείνους που έφυγαν από τη ζωή ελπίζοντας σε Σένα.

11. Χριστέ Σωτήρα, με τις πρεσβείες των Αθλοφόρων, αξίωσε τους δούλους Σου να δουν και να προσκυνήσουν τον ζωοποιό Σταυρό, που είναι δείγμα της αγαθότητάς Σου.

12. Στηρίξατε το φρόνημά σας στην πνευματική πέτρα (τον Χριστό) και μείνατε ακλόνητοι από όλες τις μηχανές του εχθρού. Γι’ αυτό, στηρίξτε κι εμένα που παρασύρομαι σε ψυχοφθόρα πάθη.

13. Θεία και αληθινά φωτόλουστη ομάδα των Μαρτύρων, παρακάλεσε τον υπεράγαθο Δεσπότη, τώρα στον καιρό της εγκράτειας, να μας χαρίσει συγχώρεση αμαρτιών και αιώνια αγαλλίαση.

14. Η ανδρεία σας φόβισε ακόμα και τα άγρια θηρία, η φωτιά υποχώρησε και τα τόξα των εχθρών συντρίφτηκαν. Πραγματικά, ο Θεός αναδεικνύεται θαυμαστός μέσα από τους Αγίους Του.

15. Εκεί όπου αναβλύζει η πηγή της ζωής και εκεί όπου επισκοπεί το φως του προσώπου Σου, Υιέ του Θεού, εκεί κατάταξε κι εκείνους που έφυγαν από τον κόσμο κοντά Σου.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Γ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

Ενόψει της ερχόμενης Κυριακής της Σταυροπροσκύνησης, η Υμνολογία στις Εκκλησίες ψάλλει:

1. Απλώνοντας τα χέρια σου, Χριστέ, πάνω στον Σταυρό, μάζεψες όλα τα έθνη κοντά σου και τους χάρισες την σωτηρία.

2. Είσαι υπερ-δοξασμένη, Θεοτόκε Παρθένε. Γιατί, διά μέσου του Σταυρού του Υιού σου, ο Άδης καταβλήθηκε, ο θάνατος απέθανε, το ανθρώπινο γένος, που είχε χάσει την ζωή, του χαρίστηκε η ανάσταση και αξιωθήκαμε και πάλιν της αιωνίου ζωής· λάβαμε πίσω την παλαιά απόλαυση του Παραδείσου. Γι’ αυτό και δοξολογούμε τον Χριστό και Θεό μας, τον μόνο πολυέλεο.

3. Είναι μακάριος, ευλογημένος και ευτυχισμένος ο λαός εκείνος που έχει για Θεό τον Κύριο (τον αληθινό δηλ. Θεό, που κυριεύει και εξουσιάζει τα πάντα).

4. Ναι, αυτός ο Κύριος είναι όλος ευσπλαγχνία και ανορθώνει και αποκαθιστά αυτούς που είναι συντριμμένοι στην καρδιά.

5. Εμείς οι βροτοί (=θνητοί) αποθάναμε με την γεύση του απαγορευμένου ξύλου (=του δένδρου). Με το ξύλο πάλιν του Σταυρού βρήκαμε ξανά την ζωή· με την δύναμη αυτή του Τιμίου Σταυρού σου, οικτίρμον Κύριε, ενίσχυσέ μας στον παρόντα καιρό της εγκρατείας (=της νηστείας), να τον περάσουμε με κατάνυξη και θέρμη, πράττοντες το θέλημά σου και αξίωσέ μας να δούμε και την λαμπροφόρο ημέρα της Ανάστασής σου.

6. Αφού καθαρίσουμε την σάρκα μας με την εγκράτεια και φωτιστεί η ψυχή μας με τις προσευχές και τις υμνωδίες, αξίωσέ μας να δούμε και με ιερό φόβο να ασπαστούμε τον Τίμιο Σταυρό σου. Έτσι, να υμνολογούμε τον ζωηφόρο Σταυρό και την Λόγχη, με την οποία σε λόγχευσαν, και μέσω των οποίων εμείς αναζωογονηθήκαμε.

7. Εμάς, που γέμισε η ψυχή μας από τα αγκάθια των παθών και έμεινε έρημη (η ψυχή) από αρετές· καθάρισέ μας, Κύριε, συ που για την άπειρή σου αγαθότητα δέχτηκες να σου φορέσουν ακάνθινο στεφάνι.

8. Στον τόπο του Κρανίου (=στον Γολγοθά), αφού σε σταύρωσαν οι Ιουδαίοι, στέκοντας κάτω από τον Σταυρό σου, γελούσαν κοροϊδευτικά και κουνούσαν περιπαικτικά το κεφάλι τους· και Συ τα υπέμεινες όλα αυτά, για την δική μας σωτηρία.

9. Άπλωσες πάνω στον Σταυρό, Χριστέ, τα χέρια σου, ακυρώνοντας το παράνομο άπλωμα των χεριών των Προπατόρων μας στο απαγορευμένο ξύλο (=δένδρο)· έτσι με το ξύλο του Σταυρού θεράπευσες την κατάρα του ξύλου, γι’ αυτό και σε υμνούμε στους ατελεύτητους αιώνες.

10. Έγινα κατασκότεινος από την άσωτη ζωή και τον ακάθαρτο μου βίο· αλλά, Λόγε Θεού, λάμψε, σε παρακαλώ, ακτίνα φωτός μέσα στην ψυχή μου, για να επιστρέψω κοντά σου, συ που όταν έπασχες πάνω στον Σταυρό, έσβυσες το φως του ηλίου.

11. Ενώ, Κύριε, εσύ σαν Δημιουργός του παντός, είσαι όλος γλυκύτητα και δίνεις γλυκασμό, καταδέχτηκες να γευτείς την πικρή χολή, για να θεραπεύσεις την δική μας αμαρτωλή ηδονή· γι’ αυτό και σε υμνούμε, εμείς που σωθήκαμε διά του Πάθους σου.

12. Έχω διασκορπίσει τον πλούτο των χαρισμάτων που δωρεάν έλαβα στο Βάπτισμα. Κατανάλωσα την ζωή μου μέσα στις ηδονές των πονηρών λογισμών και μέσα στις ασωτίες, και έτσι ομοιώθηκα με τα ανόητα κτήνη· και όλα αυτά, γιατί, παράβαινα συνεχώς τις εντολές σου. Αλλά εσύ που καταδέχτηκες να κρεμαστείς πάνω στον Σταυρό, μην με αποκηρύξεις από την υιοθεσία που μου χάρισες στο Βάπτισμα, αλλά δέξου με επιστρέφοντα κοντά σου, όπως τον Άσωτο υιό και σώσε με.

13. Όλοι οι χοροί των Μαρτύρων αντιστάθηκαν στους Τυράννους λέγοντες: Εμείς είμαστε στρατευμένοι του ουρανίου Βασιλέως των (ουρανίων) δυνάμεων· ακόμα και αν μας κάψετε μέσα στην φωτιά, και αν μας αφανίσετε τα σώματα, παραδίνοντάς τα σε διάφορα βασανιστήρια, σας δηλώνουμε ότι δεν πρόκειται να αρνηθούμε ποτέ την δύναμη της Αγίας Τριάδος.

14. Άχραντε Μητέρα του Θεού, συ που γέννησες Αυτόν που επαναπαύεται στους Αγίους, καθάρισέ με, που μολύνθηκα βρωμερά από τα πάθη μου· οδήγησε τα βήματά μου, να πορευθώ στο εξής οδούς καθαρότητας και αγνότητας· και τούτο, γιατί συ είσαι προστάτης όλων των δούλων σου και η οποία δεν καταντροπιάζεις όσους έχουν στηρίξει την ελπίδα τους σε σένα.

ΠΕΜΠΤΗ Γ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

1. Φωστήρες της οικουμένης, Άγιοι Απόστολοι, φωτίσατε και εμάς που σας υμνούμε, και αξιώστε μας, τώρα τον καιρό της Νηστείας, να δούμε με αγνούς και καθαρούς οφθαλμούς το ζωηφόρο ξύλο του Σταυρού (σ.σ. ομιλεί για την ερχόμενη Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης) και να το ασπασθούμε με χείλη καθαρά.

2. Ας επιδείξουμε, πιστοί, καθαρή Νηστεία, δάκρυα, προσευχές, συμπάθεια προς τον πλησίον, ήθος και κατάνυξη, αγαθή προαίρεση και βίο καθαρό, ώστε να απολαύσουμε και εμείς την δόξα του Θεού.

3. Άγιοι του Θεού σοφοί Απόστολοι, εσείς που είστε θείοι άνθρακες (πυρωμένα από την άυλη θεία φωτιά κάρβουνα) κατακαύστε την εμπαθή ύλη της καρδιάς μας.

4. Διά των αγίων πρεσβειών σας, άγιοι Απόστολοι, είθε να αξιωθούμε και εμείς να αγκαλιάσουμε και να ασπαστούμε τον ζωοποιό Σταυρό, με αγνά χείλη και μάτια, αυτόν που προσκυνείται από όλο τον Κόσμο.

5. Η Νηστεία ανάδειξε τον Μωυσή θεόπτη· τον προφήτη Ηλία τον ανέβασε στους ουρανούς με πύρινο άρμα. Ας φροντίσουμε, λοιπόν, και μείς να εγκρατευτούμε, όχι μόνο από τροφές, αλλά και από τους βλαβερούς λογισμούς· με τον τρόπο αυτό, θα γλυτώσουμε από την ποταπή και χαμαίζηλη απάτη του πονηρού.

6. Ναι, ψυχή μου· αν νηστεύεις μόνο από τροφές και δεν καθαρίζεις τον εαυτό σου από τις κακίες και τις καταστροφικές ηδονές, μάταια το χαίρεσαι ότι νηστεύεις. Γιατί, δεν είναι αυτού του είδους την νηστεία που όρισε ο Κύριος, ο οποίος ζητά και θέλει την διόρθωσή μας.

7. Πατέρα μου και Θεέ μου, ο άσωτος εγώ εξέπεσα από την υιοθεσία που μου χάρισες στο Βάπτισμα και κατάντησα να συντρώγω με τους χοίρους, τις σαρκικές ηδονές· αυτές όμως εξακολουθούν να αφήνουν την ψυχή μου συνεχώς πεινασμένη. Καλώς, λοιπόν, επιστρέφω σε Σένα, από όπου κακώς έφυγα. Σε ικετεύω με μετάνοια, ότι αμάρτησα και στον ουρανό και στο Πρόσωπό σου· τώρα, λοιπόν, που επιστρέφω σε Σένα, δώσε μου το μέγα σου έλεος.

8. Λόγε Θεού και Θεέ, συ που απλώθηκες πάνω στον Σταυρό και έφερες κοντά σου αυτούς που ήσαν μακρυά σου, ύψωσε τους λογισμούς μου πάνω από την κοπρία των παθών μου· καταπλούτησέ με με κάθε αρετή, βάλε στην καρδιά μου τον αγνό σου ιερό φόβο, ώστε με την αγάπη προς εσένα να διώξω μακρυά την αγάπη προς την σάρκα. Έτσι, με την εγκράτεια, την Ευχή και τις δεήσεις να Σε ευαρεστήσω και με χαρά να ιδώ την Ανάστασή σου, λαμβάνοντας το μέγα σου έλεος.

9. Ήδη περάσαμε το μέσο της 3^ης Εβδομάδας των Νηστειών. Η 3^η Κυριακή είναι αυτή της Σταυροπροσκύνησης. Αξίωσέ μας, λοιπόν, να δούμε και να προσκυνήσουμε με δέος τον Τίμιο Σταυρό σου, να υμνήσουμε τα άγια Πάθη σου και με καθαρή καρδιά να φθάσουμε και την αγία σου Ανάσταση, το μυστικό Πάσχα, μέσω του οποίου ο προπάτοράς μας Αδάμ (και η Εύα) επανήλθαν πίσω στον Παράδεισο.

10. Αναφέρθηκε σήμερα στο Ανάγνωσμα του Εσπερινού, από την Παλαιά Διαθήκη, ότι «εἰσῆλθον πρὸς Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, δύο δύο, ἄρσεν καὶ θῆλυ, ἀπὸ πάσης σαρκός, ἐν ᾧ ἐστι πνεῦμα ζωῆς. Καὶ τὰ εἰσπορευόμενα, ἄρσεν καὶ θῆλυ, ἀπὸ πάσης σαρκός, εἰσῆλθε, καθὰ ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεός τῷ Νῶε».

Και σχολιάζουμε:

Γιατί δεν αναφέρει η Γραφή και περιπτώσεις ζευγαριών ζώων, “άρσεν και άρσεν” ή “θήλυ και θήλυ”; Γιατί δεν “σεβάστηκε” ο Θεός και τυχόν “ομοφυλόφιλα ζώα και ομόφυλα ζευγάρια” -αν τυχόν υπήρχαν δηλαδή μεταξύ των ζώων- αλλά διέταξε (ο Θεός) να μπουν στην κιβωτό “δύο δύο, ἄρσεν καὶ θῆλυ” (ετερόφυλα ζευγάρια, δηλαδή;) Ακόμα, διερωτώμαι, πώς δεν είχε τέτοιες εξαιρέσεις και στα ζώα; Ή μήπως μόνο στους λογικούς ανθρώπους επισυμβαίνουν αυτά, οι οποίοι, με αυτές τους τις επιλογές, γίνονται χειρότεροι και από αυτά τα άλογα ζώα;(!!!) Ο νοών νοείτω.

11. Από την πολυλογία δεν θα γλυτώσεις την αμαρτία. Ενώ, όταν είσαι φειδωλός και εγκρατής στην γλώσσα σου, θα καταστείς συνετός.

ΤΕΤΑΡΤΗ Γ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

1. Συ που πάνω στον Σταυρό νεκρώθηκες εκούσια και νέκρωσες τον εχθρό μας διάβολο, νέκρωσε και τα κακά θελήματα της σάρκας μου και δώσε ζωή στην άθλια καρδία μου, καθαρίζοντάς με, ως εύσπλαγχνος, διά της νηστείας από κάθε μολυσμό.

2. Ας συσταυρωθούμε με εκείνον που σταυρώθηκε για μας και έτσι, με τις νηστείες και τις προσευχές να νεκρώσουμε όλα τα μέρη της εμπαθούς σάρκας μας.

3. Η γέννα σου σεμνή Παρθένε είναι φρικτή· γιατί, αυτόν που γέννησες, είναι ο Θεός που ενανθρώπισε, αυτός που χωρίς αρχή γεννάται από τον Θεό Πατέρα και τώρα στους έσχατους καιρούς γεννήθηκε από σένα, χωρίς την ένωση με άνδρα.

4. Η χάρη του Σταυρού με την λάμψη της προσκαλεί τον Κόσμο προς τα θεία σου Πάθη, τα οποία αξίωσέ μας να προσκυνήσουμε αξίως.

5. Όταν έλθεις, Λόγε το Θεού, να κρίνεις με εξουσία τον Κόσμο όλο, σε παρακαλώ μην μου δημοσιεύσεις τα κρυφά μου κακά, για να δοξάζω την πολλή σου ευσπλαγχνία.

6. Ω Τριάδα Αγία, που ως προς την Φύση είσαι μία και αμέριστη, ως προς τα Πρόσωπα δε είσαι μεριστή σε τρία. Είναι παντοτινό το κράτος σου Θεέ μου, Πατέρα, Υιέ και Άγιο Πνεύμα· σε ανυμνούμε στους ατελεύτητους αιώνες…

7. Για τον Τίμιο Σταυρό σου, Χριστέ, καυχώνται οι Ιερείς, παίρνουν δύναμη και ισχύ οι Βασιλείς και φωτίζεται κάθε Πιστός· αξίωσέ μας να σε δούμε (σ.σ. εννοεί την ερχόμενη Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης), να σε προσκυνήσουμε και να σε ανυμνούμε στους ατελεύτητους αιώνες…

8. Ας νηστεύσουμε, αδελφοί, από τους αισχρούς λογισμούς, από τις φαύλες πράξεις, ας φύγουμε από την ορμή της κακίας και ας πάρουμε σαν άλλα πτερά τις θείες αρετές, ώστε λαμπροφόροι να δούμε το μέγα και άγιο Πάσχα.

9. Ενώ είχα την τιμή του κατά χάριν υιού (από το Βάπτισμα) δεν το είχα καταλάβει ο ανόητος εγώ· έχασα τον πλούτο της χάριτος που μου δώρησες και έμπλεξα με τους ακάθαρτους δαίμονες· αυτοί στην συνέχεια με έστειλαν, όπως τον άσωτο υιό, να βόσκω μέσα στις ηδονές, σαν τα άλογα κτήνη. Όμως, δέξου με Πατέρα μου, συ που είσαι εύσπλαγχνος και συμπαθής, και ελέησέ με, γιατί αμάρτησα και στον ουρανό και ενώπιόν σου.

10. Πράγματι, διασκόρπισα τον πατρικό μου πλούτο (που πήρα στο βάπτισμα) μέσα στις ασωτίες και κατάντησα όπως τα άλογα ζώα. Γυμνώθηκα από την θεία σου χάρη και έμεινα παντέρημος. Αλλά, δέξου πίσω, που επιστρέφω μετανοώντας και ελέησέ με.

11. Πολύ πόνο υπέμεινες, Άχραντε Δέσποινα, βλέποντας τον Υιό σου πάνω στον Σταυρό και πικραμένη έκλαιγες και έλεγες: Αλοίμονο σε μένα, πώς αδίκως πάσχεις, γλυκύτατο μου τέκνο; Ξέρω, πως πάσχεις για να λυτρώσεις τον Αδάμ και όλους τους απογόνους του. Γι’ αυτό Παναγία Παρθένε, σε παρακαλούμε με πίστη, μεσίτευσε στον Υιό σου να φανεί ίλεως και σε μας.

ΤΡΙΤΗ Γ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

1. Εάν προφήτης Δαβίδ είπεν “ελέησόν με”, τι να είπω εγώ, Σωτήρ μου; Αμάρτησα, και σε παρακαλώ, συγχώρεσε τις αμαρτίες μου, για τις οποίες μετανοώ και ελέησόν με.

2. Ναι, ελέησόν με ο Θεός, και πάλιν λέγω, ελέησόν με. Και ο μεν Δαβίδ για δύο αμαρτήματα θρηνούσε και έβρεχε με δάκρυα την στρωμνή του. Ενώ εγώ, που έχω εκατοντάδες αμαρτήματα, ούτε μια σταλαγματιά δάκρυ δεν έχυσα. Κοντεύω στην απόγνωση, Θεέ μου, διά τούτο ελέησόν με, κατά το μέγα σου έλεος.

3. Με νηστεία και προσευχές ας καθαρίσουμε τους εαυτούς μας. Παράλληλα να δίνουμε σ’ αυτούς που έχουν ανάγκη (είτε υλική είτε πνευματική). Ας πενθήσουμε θερμά, για την κατάστασή μας, έως ότου έχουμε καιρό για επιστροφή και έτσι να λυτρωθούμε από την φωτιά της κολάσεως. Ας δοξάσουμε τον Χριστό μας, που όρισε και δέχεται την μετάνοια αυτών που με ειλικρίνεια επιστρέφουν σ’ Αυτόν.

4. Θεομακάριστε Μητέρα ανύμφευτε, θεράπευσε την ασθενούσα μου ψυχή, γιατί έχω πάρα πολλά πταίσματα. Γι’ αυτό και με στεναγμό καρδίας σε παρακαλώ, δέξου με, πανάμωμε, εμένα που έχω πολλά εις βάρος μου. Ώστε και εγώ με την σειρά μου, να σε υμνήσω: Χαίρε Θεού κατοικητήριο!

5. Ναι, Δέσποινά μου αγνή, παρακάλεσε με τες δικές σου ευχές τον Υιό σου, να φανεί ίλεως σε μένα κατά την ημέρα της κρίσεως.

6. Πράγματι, θρηνώ και οδύρομαι, όταν σκεφτώ την ώρα που θα παρασταθώ ενώπιον του φρικτού βήματος. Γιατί, είμαι υπέυθυνος για πολλά κακά που διέπραξα, είτε εν γνώσει είτε εν αγνοία.

7. Κανένας μας ας μην φανεί ράθυμος και αμελής, αδελφοί μου. Γιατί, τώρα είναι καιρός εργασίας και πανήγυρης· ποιος, λοιπόν, δεν είναι φρόνιμος ώστε σε μια μέρα (έτσι λογίζεται μπροστά στην αιωνιότητα) να κερδίσουμε τους ατελεύτητους αιώνες;

8. Ομολογώ ότι αμάρτησα, ο άσωτος εγώ και δεν είμαι άξιος να κοιτάξω στον ουρανό ούτε να ονομάζομαι υιός Θεού (υιοθετημένος). Αποκηρύττω τον εαυτό μου, δεν χρειάζομαι κατηγόρους ούτε μάρτυρες, γιατί θριαμβεύουν οι αμαρτίες μου, η ασωτία μου και ο φαύλος μου βίος· είναι ολοφάνερη η πνευματική μου γύμνωση και η ακάθαρτη στολή της ψυχής μου. Όμως, Πατέρα, Υιέ και Άγιο Πνεύμα, σε παρακαλώ δέξου με μετανοούντα και ελέησέ με.

9. Κύριε, συ που άπλωσες τα χέρια σου πάνω στον Σταυρό, γλύτωσέ με από την απάτη του δόλιου εχθρού, μέσω της οποίας αμαρτάνω. Καθάρισέ μου τα αμαρτήματα και με βοηθό την Νηστεία βοήθησέ με να πράττω το δικό Σου θέλημα· και έτσι να αξιωθώ να δω τα σεπτά Σου Παθήματα (τα Άγια Πάθη σου).

10. Ναι, Κύριε, φωτιζόμενοι στην ψυχή με την Νηστεία, αξίωσέ μας ακατάκριτα και με χαρά να δούμε και να προσκυνήσουμε τον Τίμιο Σταυρό σου (την ερχόμενη Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης, εννοεί)· γιατί, αυτός μας προμηνύει τα σεπτά και εκούσιά Σου Πάθη, τα οποία αξίωσέ μας να φθάσουμε.

ΔΕΥΤΕΡΑ Γ’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

1. Αφού οπλιστούμε με πίστη, σαν άλλος Δαβίδ, την ταπεινοφροσύνη, θα μπορέσουμε να καταβάλουμε, σαν άλλο Γολιάθ, τον υπερήφανο νου μας και μαζί με αυτόν να περικόψουμε τα μύρια πάθη που μας κατέχουν.

2. Παναγία Τριάς, σε παρακαλούμε, εμείς που διανύουμε τώρα την 3^η βδομάδα των Νηστειών, διαφύλαξέ μας να βαδίσουμε τον δρόμο αυτό ακέραιοι, πορευόμενοι σύμφωνα με τις εντολές Σου, και έτσι ακατάκριτα να αξιωθούμε να δούμε και την ένδοξη Ανάσταση.

3. Ας εντρυφήσουμε, αδελφοί, στην πατροπαράδοτο Νηστεία, η οποία ενδυναμώνει το σώμα και καταφωτίζει τον νου και την καρδία.

4. Πατέρα μου, εμένα τον Άσωτο, που απομακρύνθηκα από την πρώτη σου αγάπη και αιχμαλωτίστηκα από τις ορμές των ηδονών, δέξου με τώρα που επιστρέφω κοντά σου, συ που είσαι ο μόνος πολυέλεος.

5. Πράγματι, Χριστέ μου, αποδείχτηκα ότι είμαι όπως την άκαρπη συκιά (την οποία στο Ευαγγέλιο καταράστηκες), που μόνο κακία καρποφορώ ο άθλιος, και η οποία μου προξενεί την αιώνια φωτιά. Συ όμως, Κύριε, κάνε με στο εξής να γίνω καρποφόρος αγαθών πράξεων.

6. Ψυχή μου, να νηστεύεις, όχι μόνο από τροφές, αλλά και από την κακία, την πονηρία, την οργή, τον θυμό και από κάθε αμαρτία. Τέτοια νηστεία θέλει από μας ο Φιλάνθρωπος Θεός μας.

7. Γι’ αυτό, αδελφοί μου, ας προσφέρουμε στον Χριστό και Θεό μας, ως δώρα ευπρόσδεκτα, καθαρή νηστεία, δηλ. αποχή από κάθε κακό.

8. Ας μην ξεχνούμε ότι ο προφήτης Δανιήλ, βρισκόμενος στον λάκκο των λιονταριών, τα ημέρωσε, λόγου του ότι ήταν νηστευτής. Έτσι και μεις, ας καταδαμάσουμε τα πάθη μας διά της καθαρής νηστείας.

9. Είμαι ενδεδυμένος με την ακαθαρσία των αμαρτιών μου, γι’ αυτό και έχω εξοριστεί από την χαρά του νυμφώνος του Κυρίου μου. Όμως σύ, Θεέ μου, με την ανέκφραστη σου ευσπλαγχνία λυπήσου με και ελέησέ με, όπως τον Άσωτο σου υιό.

10. Ποιος δεν θαυμάζει, βλέποντας τον αγώνα τον καλό που αγωνιστήκατε, άγιοι Μάρτυρες! Γιατί, ενώ είχατε φθαρτό σώμα, νικήσατε τον ασώματο εχθρό (τον διάβολο) και ομολογήσατε τον Χριστό, αφού είχατε προηγουμένως οπλιστεί με τον Τίμιο Σταυρό. Γι’ αυτό και αξιωθήκατε να διώχνετε μακριά τα ακάθαρτα δαιμόνια και κάθε βάρβαρο εχθρό. Σας παρακαλούμε, πρεσβεύετε συνεχώς για την σωτηρία των ψυχών μας.

11. Ας ποθήσουμε, μαζί με την Νηστεία του σώματος, και την Νηστεία της ψυχής, η οποία καταμαραίνει τα δύσκολα και χαλεπά πάθη μας και μας ενισχύει να κάμνουμε θεάρεστες πράξεις, ανεβάζοντας τον νου μας στον ουρανό· και με τον τρόπο αυτό, προξενείται η συγχώρηση, από τον πανοικτίρμονα Θεό, όλων των κακών που αμαρτήσαμε.

12. Με ποια μάτια, αγνή Παρθένε, είναι δυνατό να δω την ωραία σου όψη, εγώ που καταμόλυνα τα μάτια του σώματός μου με τα σαρκικά πάθη; Ή, πάλιν, πώς μπορώ να ασπαστώ την θεία σου εικόνα, εγώ ο άσωτος, που έχω ανόσια χείλη; Πώς μπορώ δε, να υψώσω ικετευτικά, προς την θεία σου χάρη, τα ακάθαρτα χέρια μου, εγώ που τα καταμόλυνα με ανίερες πράξεις; Παναγία Δέσποινά μου, σώσε με, σε παρακαλώ.

ΣΑΒΒΑΤΟ Β’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

1. Ανάπαυσε, Σωτήρα, τους δούλους σου μαζί με τους Δικαίους, συγχωρώντας τα εκούσια και ακούσια σφάλματά τους.

2. Ο Χριστός, που ανέτειλε από την Παρθένο, κάνει τους ανθρώπους “υιούς φωτός” και ελεεί όσους Τον επικαλούνται.

3. Οι Άγιοι, με πολλές δοκιμασίες, νίκησαν τα πλήθη των εχθρών και αξιώθηκαν των αγαθών του Θεού.

4. Οι Αθλοφόροι θεραπεύουν τα πάθη των ψυχών μας και μας ενισχύουν να νηστεύουμε και να αποφεύγουμε την κακή συνήθεια.

5. Ο Χριστός μετέβαλε τον θάνατο σε ύπνο και χάρισε ζωή στους νεκρούς· γι’ αυτό αξίωσε τους μεταστάντες να σταθούν με τους εκλεκτούς.

6. Οι Μάρτυρες, αφού υπέμειναν μαστιγώσεις, φωτιά, θηρία και σφαγές, ζουν αιώνια ως αθλοφόροι του Χριστού.

7. Η Αγία Τριάδα δοξάζεται ως μία φύση και μία Θεότητα σε τρία Πρόσωπα, μακριά από τις πλάνες των αιρέσεων.

8. Η Παναγία παραμένει Παρθένος και μετά τον τόκο, φανερώνοντας μυστήριο που υπερβαίνει τον ανθρώπινο νου.

9. Το αίμα των Μαρτύρων ικετεύει αδιάκοπα τον Κύριο για όσους τους τιμούν, ώστε να προοδεύουν στη νηστεία και να νικούν τα πάθη.

10. Κύριε, που θα κρίνεις τον κόσμο, κατάστησε τους κεκοιμημένους άξιους να σταθούν ενώπιόν Σου χωρίς κατάκριση.

11. Οι Μάρτυρες έσβησαν τη φλόγα της απάτης με τα αίματά τους και ζητούν για μας τους πιστούς την είσοδο στον Παράδεισο.

12. Παναγία Θεοτόκε δώσε τέλεια διόρθωση και καθαρότητα μέσω της νηστείας και της αγαθής ζωής.

13. Οι Μάρτυρες, που υπέμειναν φωτιά, ξίφος και θηρία, προσφέρθηκαν ως ευώδης θυσία στον Χριστό.

14. Η Τριάδα δοξάζεται ως μία Βασιλεία και μία Θεότητα, την οποία υμνούν άγγελοι και άνθρωποι.

15. Οι Μάρτυρες αγίασαν την οικουμένη με το αίμα τους και αναβλύζουν ιάματα για όλους.

16. Οι Αθλοφόροι, γιατροί των ψυχών, θεραπεύουν όσους προστρέχουν σε αυτούς κατά τον χρόνο της Νηστείας.

17. Οι Μάρτυρες, με τα αίματά τους, έσβησαν την πυρά της αθεΐας και ζητούν για τους κεκοιμημένους θεία ανάπαυση.

18. Η Παναγία, η “πύλη αδιόδευτος”, ανοίγει δρόμους μετάνοιας για όσους έχουν απελπιστεί.

19. Άγιοι Μάρτυρες, σεις που υπομείνατε βασανιστήρια, σας παρακαλούμε πρεσβεύσατε ώστε να ολοκληρώσουμε ειρηνικά τον δρόμο της Νηστείας.

20. Χριστέ ο Θεός ημών, Συ που κατέλυσες τον θάνατο με την Ανάστασή Σου, ανάπαυσε τους μεταστάντες δούλους Σου.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Β’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

Η Αγία μας Εκκλησία πολλά έχει να μας διδάξει, μέσα από την ιερή Υμνολογία των Θεοφόρων Πατέρων:

1. Αξίωσόν με, Κύριε, να περάσω το πέλαγος της Νηστείας με γαλήνη, αφού καταλαλιάσεις τα κύματα των λογισμών μου και με εγκαθορμίσεις στο λιμάνι της Αναστάσεως.

2. Ας τιμήσουμε την Αγνή Μητέρα του Θεού μας, με αγνούς λογισμούς και θεάρεστες πράξεις.

3. Εσύ που εκούσια ήπιες το όξος πάνω στον Σταυρό και είπες το “τετέλεσται” (=τελείωσαν όλα), τελείωσε και το δικό μου Στάδιο της Νηστείας και αξίωσέ με να δω την Ανάστασή σου.

4. Ας λαμπρύνουμε τα σώματά μας με την Νηστεία και την ψυχή μας με τις αρετές· ας δώσουμε σ’ αυτούς που έχουν ανάγκη και θα έχουμε ακατάλυτο πλούτο στους ουρανούς!

5. Νήστεψε, ψυχή μου, όχι μόνο από τις τροφές αλλά και από την κακία. Άνοιξε την διάνοιά σου σε μόνο καλά πράγματα και εμπόδισε την είσοδο οποιουδήποτε πονηρού, μέσω της εγκράτειας και των προσευχών.

6. Το πριν καταραμένο τιμωρητικό όργανο της σταυρικής θανατικής ποινής, έγινε μετά σφραγίδα ευλογίας, ο Τίμιος Σταυρός. Βλέποντες σε, Κύριε, πάνω στον Σταυρό ζωοποιούμαστε, οι πριν θανατωμένοι.

7. Σε ανυμνούμε άναρχη, ζωαρχική, άτμητη μονάδα και Παναγία Τριάδα· τον αγέννητο Πατέρα, τον γεννητό Υιό και Λόγο και το άγιο Πνεύμα. Σώσε μας, τρισυπόστατε Θεέ, εμάς που σε δοξάζουμε.

8. Χόρευε, προφήτα Ησαΐα, γιατί, σύμφωνα με την προφητεία σου, η Παρθένος κυοφόρησε και γέννησε υιό τον Εμμανουήλ (=μαζί μας ο Θεός), ο οποίος, μετά την ενανθρώπισή Του, είναι ταυτόχρονα και Θεός και άνθρωπος (το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Υιός και Λόγος του Θεού).

9. Τι να σας ονομάσουμε, Άγιοι; Αγγελικά ονόματα σας ταιριάζουν:

• Χερoυβίμ· γιατί, σε σας επαναπαύεται ο Χριστός.
• Σεραφίμ· γιατί, ακατάπαυστα δοξάζατε αυτόν (τον Χριστό).
• Αγγέλους· γιατί, καταφρονήσατε την σάρκα.
• Δυνάμεις· γιατί, ενεργείτε πολλά θαύματα.
• Είναι πολλά τα ονόματα που σας ταιριάζουν και πιο πολλά τα χαρίσματά σας.
Πρεσβεύσατε, σας παρακαλούμε, για την σωτηρία των ψυχών μας.

10. Τι αξιοθαύμαστο και παράξενο, Υιέ μου (βοούσε η Παρθένος Μητέρα προς τον Κύριο)· οι πόνοι που δεν είχα κατά την κυοφορία και την γέννησή σου, μου διαπερνούν την καρδία μου. Δεν υποφέρω να σε βλέπω καρφωμένο πάνω στον Σταυρό. Βιάστου να αναστηθείς για να δοξάσω μαζί με όλο τον Κόσμο την φρικτή συγκατάβασή σου.

ΠΕΜΠΤΗ Β’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

1. Λυτρώστε με, άγιοι Απόστολοι, από την μέθη των ηδονών και δωρίστε μου βρύσες κατανύξεως, στον καιρό αυτό της Νηστείας, ώστε να αξιωθώ να επιτύχω την αιώνια ζωή.

2. Φανού ίλεως σε μας, Κύριε, κατά τον ιερό αυτό καιρό της Νηστείας, και χάρισε μας καρδιακά δάκρυα, ώστε να καθαριστούμε από των ψυχικών μολυσμών και με την τήρηση των αγίων σου εντολών να αξιωθούμε να δούμε τα άγια Πάθη σου.

3. Νήστεψε, ψυχή μου, από την ακρασία των φαγητών, και εντρύφησε στις καλές και άγιες θεωρίες, ώστε να αξιωθείς της πνευματικής τράπεζας (της Θείας Κοινωνίας).

4. Ψυχή μου ταλαίπωρε, να εγκρατεύεσαι, όχι μόνο από τις τροφές, αλλά και από τα πάθη. Γιατί, δεν είναι αποδεκτή η νηστεία, όταν απέχουμε μόνο από τα φαγητά, χωρίς να γίνεται παράλληλα και η διόρθωση από τα σφάλματά μας.

5. Μητροπάρθενε αγνή, που είσαι δοχείο αγιασμού, στην οποία, κατά παράδοξο και υπερφυσικό τρόπο, συνυπήρχαν ταυτόχρονα και παρθενία και γέννηση, αγίασε και μένα ολόκληρο και λύτρωσέ με από την ενέργεια των παθών που με καταθλίβουν.

6. Ο παρών καιρός, είναι καιρός μετάνοιας. Ο αγώνας της Νηστείας είναι για μας αιτία ζωής αιωνίου· εάν βεβαίως παράλληλα πράττουμε αγαθά έργα προς τον πλησίον. Αφάνταστα βοηθά στην σωτηρία μας και περισσότερο από κάθε άλλο καλό έργο, το να δείχνουμε έλεος σ’ αυτούς που έχουν ανάγκη. Δεν υπάρχει ανώτερο, από τον συνδυασμό του ελέους προς τον πλησίον μαζί με την νηστεία. Ας ασπασθούμε και ας προσπαθήσουμε να επιτύχουμε το ιερό αυτό ζεύγος.

ΤΕΤΑΡΤΗ Β’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

Είναι καλό, αδελφοί μου, να πιστεύουμε ότι όλα όσα λέγονται σ’ αυτές τις Ακολουθίες, γίνονται, δηλ. θα εφαρμοστούν και σε μας, κατά τον λόγο του Κυρίου (Μάρκ. 11, 24).

Σήμερα ακούσαμε:

1. Άπλωσες τα χέρια σου πάνω στον Σταυρό, Λόγε Θεού υπεράγαθε για να αναιρέσεις το αμάρτημα του Αδάμ, που άπλωσε τα χέρια του στον απαγορευμένο καρπό.

2. Έλαμψεν η χάρη της Νηστείας, η οποία διώχνει το σκότος της ακρασίας (ακράτιας). Ιδού καιρός ευπρόσδεκτος για να επιδείξουμε καρπούς άξιους της μετανοίας.

3. Ο προφήτης Ελισσαίος (μαθητής του προφήτη Ηλία) αφού νήστεψε, ανάστησε το παιδί της χήρας. Και εμείς ας νηστέψουμε για να νεκρώσουμε τα σαρκικά φρονήματα και να αναστήσουμε τον εαυτό μας στην άλλη ζωή.

4. Βάλε τα βήματά μου, Κύριε, σε σωστό δρόμο, σύμφωνο με τις εντολές σου, μήπως με κατακυριεύσει οποιαδήποτε ανομία. Κατεύθυνε, λοιπόν, την ζωή μου προς εργασία των εντολών σου.

5. Στείλε μας και το Πανάγιον σου Πνεύμα και εγκαθίδρυσέ το μέσα μας, σε όσους σε επικαλούμαστε, μήπως απομακρυνθεί από κοντά μας (το Πανάγιο Πνεύμα). Επίσης, δώσε καινούρια και καθαρή καρδιά.

6. Χριστιανέ, ρίξε με πίστη και εμπιστοσύνη όλη σου την μέριμνα στον Κύριο και Αυτός θα σου τακτοποιήσει όλες σου τις ανάγκες…

ΤΡΙΤΗ Β’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

1. Με ποιον έγινες όμοια, ταλαίπωρη ψυχή μου, που αμελείς και δεν πράττεις το καλό, αλλά πάντοτε αγαπάς την επιμονή στο κακό; Η Κρίση είναι κοντά· μετανόησε, καθαρίσου με νηστεία και προσευχή, και φώναξε στον Κύριό σου: «Αμάρτησα σε Σένα, συγχώρησέ με, ως εύσπλαχνος που είσαι, και χάρισέ μου τη συγχώρηση».

2. Εσύ που έχεις πέλαγος αγαθότητας, Χριστέ, στέρεψε τα κύματα των πονηρών μου αμαρτιών. Εσύ, ο αναμάρτητος Θεός, δώσε στην καρδιά μου συντριβή, που σταματά τη ροή της ανομίας, ώστε να Σε υμνώ και να δοξάζω την απερίγραπτη ευσπλαχνία Σου, Εσύ που είσαι μακρόθυμος και ευεργέτης των ψυχών μας.

3. Ο Θεός, που μας έφερες και πάλι στον χρόνο της Αγίας Νηστείας και μας χάρισες να εισέλθουμε στη δεύτερη εβδομάδα της, αξίωσέ μας, Κύριε, να συνεχίσουμε την πορεία μας και να ενδυναμωθούμε ψυχικά και σωματικά, ώστε, αφού ανδρείως ολοκληρώσουμε την πορεία μας, να φτάσουμε όλοι με χαρά και με στεφάνια στη μεγάλη ημέρα της Αναστάσεώς Σου, και να Σε υμνούμε ακατάπαυστα.

4. Ας νηστέψουμε τη νηστεία του πνεύματος· ας αποκόψουμε κάθε σκληρότητα, ας ξεφύγουμε από τα σκάνδαλα της αμαρτίας, ας συγχωρήσουμε τα χρέη των αδελφών μας, για να συγχωρηθούν και τα δικά μας παραπτώματα· έτσι θα μπορέσουμε να πούμε: «Ας ανέλθει η προσευχή μας, όπως το θυμίαμα, ενώπιόν Σου, Κύριε».

5. Ας κρατήσουμε τα πάθη μας με το χαλινάρι της αγίας Νηστείας, ώστε ο νους μας να ανέβει σε ιερές θεωρίες, με τελειότατη πίστη· ας φροντίσουμε να ανεβούμε πνευματικά, ώστε να περιφρονήσουμε τις ηδονές του πρόσκαιρου βίου και να αξιωθούμε της ουράνιας ζωής και της θείας λαμπρότητας.

6. Έπεσα σε πέλαγος μεγάλης ταλαιπωρίας, λόγω των πολλών πονηρών και ανόμων πράξεών μου· ήρθα σε απόγνωση και νιώθω απελπισμένος. Δέσποινα Θεοτόκε, σώσε με, βοήθησέ με, γιατί Εσύ είσαι που πρεσβεύεις για την συγχώρηση των αμαρτιών και την σωτήρια κάθαρση των αμαρτωλών.

7. Η νηστεία μάς προσφέρει μυστική τράπεζα και μας καλεί να χορτάσουμε πλουσιοπάροχα· ας φάμε ως τροφή τα αιώνια δώρα του Πνεύματος, ας πιούμε ως ποτό τα θεόρρυτα ρείθρα των δακρύων και, γεμάτοι χαρά, ας προσφέρουμε αδιάκοπα ύμνο στον Θεό.

8. Δείτε, δείτε, ότι εγώ είμαι ο Θεός σας, που γεννήθηκα από τον Πατέρα πριν από τους αιώνες και στις έσχατες ημέρες, από την Παρθένο, χωρίς ανδρική συμβολή· εγώ έλυσα την αμαρτία του προπάτορα Αδάμ, επειδή είμαι φιλάνθρωπος.

9. Στέναξε, δάκρυσε, ψυχή μου, επέστρεψε και μετανόησε, γιατί η Ημέρα του Κυρίου πλησιάζει· ο Κριτής είναι στην πόρτα· ετοιμάσου να απολογηθείς και φώναξε: «Αμάρτησα σε Σένα, Οικτίρμον, αγαθέ και ελεήμονα, λυπἠσου με και ελέησέ με».

10. Μίσησε, ψυχή μου, τον ολέθριο χορτασμό της αμαρτίας· απόλαυσε με επιμέλεια τον χορτασμό της νηστείας· κάνε τροφή σου τις σωτήριες εντολές, που οδηγούν στην αιώνια απόλαυση των αγαθών, διά της πίστεως.

11. Γιατί, ψυχή μου, αδιαφορείς και γίνεσαι δούλη της αμαρτίας; Και γιατί, ενώ είσαι άρρωστη, δεν τρέχεις στον Ιατρό; Να, τώρα είναι καιρός ευπρόσδεκτος, τώρα είναι η αληθινή ημέρα της σωτηρίας! Σήκω, ξύπνα, πλύνε το πρόσωπό σου με τα δάκρυα της μετάνοιας και λάμπρυνε τη λαμπάδα σου με το λάδι της ευεργεσίας, ώστε να βρεις συγχώρηση από τον Χριστό τον Θεό και το μεγάλο Του έλεος.

12. Οι αθλητές σου, Κύριε, μιμήθηκαν τις τάξεις των Αγγέλων και, σαν να ήσαν ασώματοι, υπέμειναν τα βασανιστήρια, έχοντας ως μοναδική τους ελπίδα την απόλαυση των αγαθών που Εσύ έχεις υποσχεθεί. Με τις πρεσβείες τους, Χριστέ ο Θεός μας, χάρισε ειρήνη στον κόσμο Σου και στις ψυχές μας το μεγάλο Σου έλεος.

ΔΕΥΤΕΡΑ Β’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

Μπαίνουμε συν Θεώ στην Β’ Εβδομάδα των Νηστειών:

1. Προσευχές για μετάνοια και συγχώρεση

Οι σημερινοί ύμνοι ζητούν από τον Θεό να δώσει στον άνθρωπο πνευματική αφύπνιση, να τον απομακρύνει από την αμαρτία και να του προσφέρει πλήρη διόρθωση. Γίνεται αναφορά στον Ιησού ως παντοδύναμο Σωτήρα, που μπορεί να σώσει ακόμη και τον πιο αμαρτωλό μέσω της αγάπης και της θείας ευσπλαχνίας Του.

2. Η αξία της νηστείας και της εγκράτειας

Ο Μωυσής, που αξιώθηκε να δει τον Θεό μετά από νηστεία, προβάλλεται ως παράδειγμα. Οι πιστοί καλούνται να ακολουθήσουν το παράδειγμά του, να καθαρίσουν τις ψυχές τους από την αμαρτία για να μπορέσουν να δουν και αυτοί τον φιλάνθρωπο και παντοδύναμο Θεό και Κύριο.

3. Ο δεύτερος εβδομαδιαίος κύκλος της νηστείας

Ο ύμνος αναφέρεται στην πορεία της δεύτερης εβδομάδας της νηστείας, όπου οι πιστοί παροτρύνονται να συνεχίσουν τον αγώνα τους με επιμέλεια, όπως ο προφήτης Ηλίας, κατακτώντας τις τέσσερις μεγάλες αρετές: καθαρό νου, εγκράτεια σώματος, πνευματική ανύψωση και αγνότητα.

4. Η ελεημοσύνη ως τρόπος καθαρμού της ψυχής

Οι ύμνοι καλούν τους πιστούς να δίνουν ελεημοσύνη και να ασκούν τη φιλανθρωπία χωρίς επίδειξη ή κενοδοξία, καθώς η ελεημοσύνη που γίνεται με ταπεινότητα και μυστικότητα είναι αυτή που λαμβάνει την ευλογία του Θεού.

5. Η δύναμη των μαρτύρων και η προστασία της Παναγίας

Οι μάρτυρες της Εκκλησίας παρουσιάζονται ως πνευματικοί προστάτες που αγιάζουν τον κόσμο και θεραπεύουν τις ψυχές. Οι πιστοί ζητούν τη μεσιτεία τους καθώς και τη βοήθεια της Θεοτόκου, η οποία θεωρείται σωτήριος καταφυγή των αμαρτωλών.

6. Η προτροπή στη μετάνοια και η προσμονή της κρίσης

Οι ύμνοι, επίσης, προειδοποιούν για την τελική κρίση και καλούν σε έγκαιρη μετάνοια. Ο άνθρωπος, αναλογιζόμενος τις αμαρτίες του, καλείται να ζητήσει το έλεος του Θεού πριν έρθει η ώρα της κρίσης, καθώς τότε θα είναι αργά για διόρθωση.

Ευχόμαστε καλή και πνευματική Β’ εβδομάδα των Νηστειών!!!

ΣΑΒΒΑΤΟΝ Α’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

(Μνήμη του αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Τήρωνος):

1. Ας ευφρανθούμε και ας πανηγυρίσουμε όλοι οι φιλομάρτυρες, επί τη μνήμη του αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου! Ο άγιος Μάρτυς στρώνει μυστική τράπεζα σε μας τους φιλέορτους· αυτός που κατάστρεψε τις απειλές των ασεβών τυράννων…

2. Ο άγιος Θεόδωρος παρέχει πλούσια την χάρη των θαυμάτων του, σε όσους με πίστη καταφεύγουν κοντά του. Λυτρώνει αιχμαλώτους, θεραπεύει ασθενείς, πλουτίζει πτωχούς, διασώζει αυτούς που ταξιδεύουν και γενικά, όντας θερμός προστάτης, εκπληρώνει τα αιτήματα εκείνων που με πίστη τελούν την μνήμη του. Άγιε μάρτυς, ζήτα για χάρη μας από τον Χριστό το μέγα έλεος.

3. Πόσο μεγάλα είναι τα κατορθώματα της Πίστης μας! Ο άγιος μάρτυς Θεόδωρος, ενώ ήταν μέσα στην καρδιά της φωτιάς, χαιρόταν και αναπαυόταν, λες και ήταν μέσα σε δροσερό νερό(!) Έγινε ολοκαύτωμα και πρσοφέρθηκε στην Αγία Τριάδα σαν γλυκύς και καλοψημένος άρτος. Διά μέσου των πρεσβειών του σώσε τις ψυχές μας Χριστέ ο Θεός.

4. Άγιε μάρτυς Θεόδωρε, αρνήθηκες -παρά τις απειλές των τυράννων- να θυσιάσεις σε ψεύτικα ξόανα! Και ενώ σε έριξαν στην φωτιά, εσύ μάλλον φλεγόσουν στον νου και την καρδιά από τον θείο έρωτα και πόθο! Γι’ αυτό και χαρίζεις θεία δωρήματα, θεραπεύεις τις ασθένειες και δωρίζεις, με τις πρεσβείες σου, συγχώρηση πταισμάτων σε όσους σε γιορτάζουν με πόθο.

5. Όλοι μας, που είμαστε σε κίνδυνο, σε βρίσκουμε λυτρωτή από τις παγίδες του εχθρού μας διαβόλου· γι’ αυτό και σε δοξολογούμε, άγιε, στους ατελεύτητους αιώνες…

6. Την μνήμη σου πανηγυρίζουν και τα τάγματα των Αγγέλων και οι χοροί των Μαρτύρων, θαυμάζοντες την υπομονή και την καρτερία σου στα βάσανα που σου προξένησαν οι ασεβείς τύραννοι! Ο δε Χριστός δίνει πλούσια χαρίσματα σε αυτούς που σε υμνούν. Στη ζωή σου ζητούσες επίμονα να βρεις Αυτόν που ποθούσες· και πράγματι τον βρήκες και ενώθηκες μαζί Του· τον οποίο παρακάλει, τώρα, να φωτίσει και να σώσει τις ψυχές μας.

7. Ήλθε η αγία Νηστεία, μαζί με την αγία μνήμη σου, μάρτυς Θεόδωρε. Τα μαρτυρικά σου κατορθώματα, μαζί με την νηστεία μάς καθαρίζουν από τους ψυχικούς μολυσμούς και παίρνουμε δύναμη και ανδριζόμαστε να αγωνιστούμε και μεις γενναίως ενταντίον των μολυσματικών παθών μας. Έτσι, με την νηστεία και τες θαυματουργίες σου δεχόμαστε φωτισμό, στηριζόμαστε περισσότερο στην πίστη του Χριστού και μπορούμε τώρα με παρρησία να ζητούμε, σαν βραβείο, να μας χαρίσει ο Κύριος την σωτηρία των ψυχών μας.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Α’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

1. Εσύ που με τα άγια Σου πάθη χάρισες σε όλους την απάθεια, αφού νεκρώσεις τα πάθη της σάρκας μου πάνω στον Σταυρό σου, καταξίωσέ με να δω την αγίαν σου Ανάσταση, ώστε να λάβω από αυτήν πλούσια το μέγα έλεος.

2. Οι άγιοί σου, μετά θάνατον, απολαμβάνουν υπερκόσμια δόξα, φως που δεν σβήνει ποτέ, Βασιλείαν Ουρανών, αμάραντο στεφάνι, ζωή χωρίς λύπη και ανέκφραστη χαρά!

3. Οι ηδονές με έχουν τυφλώσει, η ψυχή μου είναι σκοτισμένη και ο δόλιος εχθρός, βλέποντας με σε έτσι χάλι, με περιγελά. Γι’ αυτό σε παρακαλώ, φώτισέ με Κύριε, και λύτρωσέ με από την κακία του.

4. Έχω κάμει φαγητό μου την κακία και ποτό μου την αμέλεια, γι’ αυτό και μένω σε όλα αδιόρθωτος. Μάταια δε καυχώμαι για την νηστεία από τις τροφές. Γιατί, δεν είναι τέτοια νηστεία που καθόρισε ο Κύριος.

5. Ας δεχτούμε με χαρά την περίοδο της Νηστείας. Γιατί, αν αυτήν εφύλαγε καλά ο Προπάτορας μας Αδάμ, δεν θα βγαίναμε από τον Παράδεισο. Είδε τον απαγορευμένο καρπό ότι ήταν ωραίος στην όψη και καλός στο να τον γευτεί, και αυτά είναι που μας θανάτωσαν. Γι’ αυτό και μείς, ας προσέχουμε τα μάτια μας από τα βλαβερά θεάματα, τον λάρυγγά μας από τα πολλά και ποικίλα φαγητά, που ενώ τα τιμούν οι άνθρωποι, όμως μετά την πέψη αυτά ατιμάζονται…
Ας αποφύγουμε κάθε ακράτεια, μαζί και την ικανοποίηση των παθών. Ας σφραγιστούμε με το αίμα Αυτού που πέθανε για μας εκουσίως πάνω στον Σταυρό και δεν θα μπορεί, έτσι, να μας αγγίξει ο εχθρός. Αντίθετα, θα αξιωθούμε να γιορτάσουμε περιχαρώς το Πάσχα της σωτηρίας μας.

6. Ας εργαζόμαστε, πιστοί, με σεμνότητα τα έργα του φωτός· ας σταματήσουμε να αδικούμε τον πλησίον· ας σταματήσουμε από οτιδήποτε προκαλεί σκάνδαλο· ας φύγουμε από την μαλθακότητα της σάρκας και ας αυξήσουμε τα χαρίσματα της ψυχής· ας χορτάσουμε αυτούς που έχουν ανάγκη, σωματική ή πνευματική, και ας πλησιάσουμε τον Χριστό με μετάνοια, παρακαλούντες Αυτόν και λέγοντες, “Κύριε, ελέησον ημάς”.

ΠΕΜΠΤΗ Α’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

1. Εσύ, Παρθένε, που είσαι η πηγή της ευσπλαγχνίας, δώσε μου κατάνυξη και στεναγμό, για να μπορέσω να κλάψω των κακών μου το άπειρο πέλαγος.

2. Ενδυνάμωσέ με, Σωτήρ μου, να νηστεύω από τις ηδονές, εγώ που σκοτίζομαι από την μέθη των αμαρτιών μου.

3. Μην θεωρείς τον εαυτό σου ότι είναι σοφός· αλλά να έχεις φόβο (σέβας) Θεού και να φεύγεις από κάθε τι το κακό και αμαρτωλό. Τότε θα τύχεις θεραπείας και σώματος και ψυχής.

4. Όσοι θέλετε να μετάσχετε αξίως του θείου Πάσχα, φύγετε με την μετάνοια από την αμαρτία, νεκρώστε τις αμαρτωλές ηδονές, φεύγετε από κάθε πονηρία, μην θεοποιείτε την κοιλία με την πληθώρα των φαγητών, και γενικά νικήστε τον διάβολο με την γνήσια και αληθινή νηστεία.

5. Κύριε, μην με κρίνεις σύμφωνα με τα έργα μου, γιατί δεν έχω απολογία γι’ αυτά· αλλά, μέσα από τους οικτιρμούς σου, συγχώρεσέ με και σώσε με.

6. Άφησε τον δρόμο της αμαρτίας, αθλία μου ψυχή, πριν μας έρθει το τέλος του βίου και βρούμε την πόρτα του Παραδείσου κλειστή.

7. Κατάντησα τον εαυτό μου ένα είδωλο, μέσω του οποίου έχω καταμολύνει την ψυχή μου· αλλά συ, Σωτήρ μου, δώσε μου επίγνωση των αμαρτιών μου και δέξου με μετανοούντα, πριν με καταβροχθίσει ο εχθρός μου διάβολος.

8. Έχω καταφθείρει το κατ’ εικόνα που μου χάρισες και καταφρόνησα τις εντολές σου. Σβήστηκε η λαμπάδα της χάρης που πήρα στο βάπτισμα, λόγω των πολλών μου παθών. Σε παρακαλώ, Κύριε, δώσε μου ξανά πίσω την χάρη Σου.

9. Μην μου ζητήσεις, Σωτήρα μου, καρπούς άξιους της μετανοίας, γιατί χάθηκε τελείως η δύναμή μου. Δώρησέ μου μόνο καρδιά ταπεινή, ώστε αυτήν να σου προσφέρω σαν θυσία αποδεκτή.

ΤΕΤΑΡΤΗ Α’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

1. Εσύ που κρίνεις όλη την Οικουμένη, καταδέχτηκες να παραστείς κατηγορούμενος στο δικαστήριο των ανθρώπων, να δαρείς στο πρόσωπο, να σε κάνουν περίγελο και κορόϊδο, να σε καρφώσουν πάνω στον Σταυρό! Και όλα αυτά, για να με απαλλάξεις από την καταστροφή της αμαρτίας.

2. Κατά τον καιρό της νηστείας, ας νηστεύουμε και από τους λογισμούς (οι λογισμοί είναι ο θάνατος του Χριστιανού) και από τα πάθη.

3. Ας δώσουμε σ’ αυτούς που πεινούν άρτο και ας δεχτούμε στο σπίτι μας φτωχούς.
(Κι αν δεν έχεις υπόψη κάποιο που πεινά ή που δεν έχει στέγη, εφάρμοσε τούτο και πνευματικά: Δώσε δηλ. λόγον αγαθό, πνευματικό, σ’ αυτούς που πεινούν πνευματικά και φιλοξένησε στο σπίτι της καρδιάς σου αυτούς που έχουν ανάγκη ελέους· όσο πτωχοί πνευματικά και αν είναι).

4. Παναγία μας Θεοτόκε, πρέσβευε για μας τους αμαρτωλούς. Και σύ, Θεέ των όλων, φανού ίλεως σε μας τους αμαρτωλούς.

5. Ναι, Κύριε· “απορούμεν” (δηλ. δεν βρίσκουμε ίχνος) απολογίας για τις αμαρτίες μας.

6. Με στρέψεις, Κύριε, μακριά από μένα το ευμενές και προστατευτικό σου πρόσωπο!

7. Όταν σταθείς σε προσευχή φρόντισε να συγχωρήσεις μέσα από την καρδιά σου, οτιδήποτε έχεις εναντίον του πλησίον σου. Έτσι και ο Ουράνιος σου Πατέρας θα συγχωρήσει και τα δικά σου παραπτώματα (είναι προϋπόθεση).

8. Αμαρτήσαμε, ανομήσαμε, αδικήσαμε μπροστά στα μάτια σου, Θεέ μας· αλλ’ ούτε και τηρήσαμε ή πράξαμε όπως εσύ μας παρέδωσες στις εντολές Σου. Όμως, μην αφήσεις να χαθούμε τελειωτικά, Θεέ των Πατέρων μας.

9. Παρακαλείτε τον Θεό και θα σας δώσει, ζητείστε και θα βρείτε, κτυπάτε και θα σας ανοιχτεί η πόρτα του θείου ελέους (φτάνει και σεις να είστε σπλαγχνικοί προς τους αδελφούς σας).

10. Γι’ αυτό σας λέγω (είπεν ο Κύριος): Όλα όσα ζητάτε στην προσευχή σας, να πιστεύετε ότι τα λαμβάνετε και θα σας δοθούν!

ΤΡΙΤΗ Α’ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ:

1. Αντί μύρου ας προσφέρομε στον Κύριο τα δάκρυα. Γιατί αυτά, στον καιρό αυτό της εγκρατείας, μας καθαρίζουν από τα πταίσματά μας και από κάθε άλλη ακαθαρσία.

2. Ας μην γυρεύουμε λόγια πολλά και ωραία στις προσευχές μας. Αλλά, όπως διδαχτήκαμε από τον Κύριό μας, ας λέμε, Πατέρα μας, που βρίσκεσαι στους ουρανούς, συγχώρεσέ μας τις αμαρτίες μας, σύμφωνα με την φιλανθρωπία σου.

3. Όχι να κάμνουμε νηστεία που αφορά μόνο την αποχή από κάποιες τροφές, αλλά να απέχουμε και από κάθε υλικό πάθος, ώστε αφού υποδουλώσουμε την σάρκα που μας κατατυραννεί, να γίνουμε άξιοι της Θείας Κοινωνίας του Αμνού του Θεού.

4. Επλήθυναν οι αμαρτίες μου, Κύριε, επλήθυναν οι αμαρτίες μου, και δεν είμαι άξιος να ατενίσω προς το ύψος του ουρανού, από το πολύ πλήθος των αμαρτιών μου.

5. Μάθε να σκεπάζεις τα παραπτώματα του πλησίον.

6. Εφώναξα ικετευτικά προς τον Κύριο, από τα βάθη της πτωτικής μου κατάστασης και αμέσως με ανέβασε από τον λάκκο των παραπτωμάτων μου.

7. Ψυχή μου, ξύπνα! Τι κοιμάσαι; Το τέλος της ζωής σου πλησιάζει και θα βρεθείς σε δύσκολη θέση. Νάχεις, λοιπόν, εγρήγορση και προσοχή στον εαυτό σου, για να σε λυπηθεί ο Θεός την ώρα του θανάτου σου.

8. Η νηστεία η καθαρή συνοδεύεται με κατανυκτικές προσευχές, με μελέτη πνευματική και με στολισμό από κάθε άλλην αρετή.

ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ:

1. Ας αποκτήσουμε κατάνυξη.

2. Με χαρά να τελούμε τον αγώνα του Σταδίου, κατά την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, και όχι με σκυθρωπότητα.

3. Να αποκτήσουμε αγάπη, προσευχή, αγνότητα και ανδρείο φρόνημα.

4. Να έχουμε αποχή, όχι μόνο από τις τροφές, αλλά και από την αμαρτία.

5. Να καθαρίσουμε τους εαυτούς μας, από κάθε μολυσμό σαρκός και πνεύματος, και τότε θα δούμε τον Χριστό.

6. Δώσε μου διόρθωση, μόνε αγαθέ Κύριε, και ελέησόν με.

7. Ας μη δειλιάσομε από την φωτιά των πειρασμών κατά τον αγώνα μας.

8. Έχουμε να κάνουμε με τον Ποιητή του Σύμπαντος, τον Ποιητή του Ουρανού, της Γης και του Στερεώματος. Ας μην καταφρονήσουμε τέτοιο Θεό!

9. Αρχή της σοφίας είναι ο φόβος (η ευλάβεια, το δέος, το υπήκοο) προς τον Θεό.

10. Αληθινή νηστεία είναι η αποχή από τα κακά, η εγκράτεια της γλώσσας, ο χωρισμός από τις κακές επιθυμίες, η αποχή από τον θυμό, την κατάκριση και το ψεύδος. Η εγκράτεια σ’ αυτά συνιστούν την αληθινή και ευπρόσδεκτη νηστεία.

11. Ομολόγησε με ειλικρίνεια στον Χριστό τις πράξεις σου, όλα όσα έχεις μέσα σου, και Αυτός θα σε δικαιώσει.

12. Δυστυχώς άφησες, ψυχή μου, τον Νόμο του Θεού, το Ευαγγέλιο, τους λόγους των Αγίων Πατέρων· πλήθυναν τα τραύματα σου και δεν έχεις κανένα γιατρό για να σε θεραπεύσει.

13. Αλίμονο σε σένα, ψυχή μου· διότι ο Χριστός έσωσε τόσους και τόσους αμαρτωλούς, οι οποίοι μετανόησαν. Όμως εσύ δεν μιμήθηκες τις παραδειγματικές πράξεις τους, τον βίο τους· αλίμονο σου, λοιπόν, όταν έρθει η ώρα να κριθείς!

14. Κύριε των Δυνάμεων, έλα μαζί μας. Δεν έχομε άλλο βοηθό στις θλίψεις μας, εκτός από Σένα.

15. Παναγία μου Θεοτόκε, καθ’ όλο τον χρόνο της ζωής μου, μην με εγκαταλείπεις, σε παρακαλώ, αλλά βοήθησέ με και ελέησέ με.

  Go to Beginning

---

=> Visit English Blog