825 (ΑΠΛΟΤΗΣ/ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ/ ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΡΔΙΑ/ ΑΓΑΠΗ)
Ο Αββάς Ποιμήν και ο Αββάς Ανούβ είχαν άλλα πέντε αδέλφια· ήσαν όλοι σαρκικοί αδελφοί και ζούσαν μαζί ως μοναχοί στην έρημο. Ο νεότερος από όλους είχε πολύ απλή καρδιά, αλλά με τη συμπεριφορά του τους δυσκόλευε: δεν καταλάβαινε εύκολα, έκανε πράγματα άκαιρα, τους κούραζε χωρίς να το θέλει. Οι μεγαλύτεροι υπέμεναν για καιρό, αλλά κάποια στιγμή είπαν μεταξύ τους:
«Ας φύγουμε να τον αφήσουμε μόνο του, γιατί δεν μπορούμε πια να ησυχάσουμε».
Σηκώθηκαν λοιπόν κρυφά για να φύγουν. Όμως ο νεότερος κατάλαβε τι συνέβαινε και άρχισε να τρέχει πίσω τους, φωνάζοντας. Όταν τον είδαν, του είπαν κάπως αυστηρά:
«Πάλι μας κατατρέχεις; Μείνε στην καλύβα και άφησέ μας να φύγουμε, για να βρούμε λίγη ησυχία από σένα».
Και τότε εκείνος, με όλη την απλότητα και την καθαρότητα της καρδιάς του, τους απάντησε:
«Ναι, αδελφοί μου. Να πάμε όλοι μαζί, όπου θέλετε».
Όταν άκουσαν αυτά τα λόγια, οι αδελφοί συντρίφτηκαν. Ο Αββάς Ποιμήν γύρισε στους άλλους και είπε:
«Δεν μπορούμε να τον αφήσουμε. Αυτός μας σώζει».
Και γύρισαν όλοι μαζί πίσω στην καλύβα τους, δοξάζοντας τον Θεό, γιατί είδαν πως η απλότητα, η ταπείνωση και η αγάπη του νεότερου ήταν μεγαλύτερη από κάθε άσκηση.
Με άλλα λόγια, στην πνευματική ζωή, δεν σώζει η εξυπνάδα ή η “τάξη”, αλλά η καρδιά που λέει αληθινά: «Ναι, ό,τι θέλετε, αδελφοί μου…»
ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ (σε μορφή Blog)
ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ (σε μορφή PDF/WORD)