826 (ΠΤΩΣΗ/ ΜΕΤΑΝΟΙΑ/ ΛΥΠΗ/ ΧΑΡΑ) Συνηθίζει ο εχθρός ημών διάβολος, μετά από μια πτώση (και ιδίως πτώση σε κάτι για το οποίο αποφασίσαμε να μην το ξανακάνουμε) συνηθίζει, λέγω, μετά την πτώση να μας κτυπά με την “μάτσα” της λύπης και της απογοήτευσης…
Μας κόβει με αυτό τον τρόπο το αγωνιστικό μας νεύρο και δεν μας αφίνει να σηκωθούμε και να συνεχίσουμε την πορεία μας με την αληθινή μετάνοια.

Τι κάνουμε σε τέτοια περίπτωση;

Ανακαλούμε την προηγούμενη Πατρική μας Νουθεσία (αρ. 825) και επαναλαμβάνουμε μαζί με τον απλοϊκό νεότερο αδελφό του Αββά Ποιμένος:

(μετά την πτώση)
«Ναι, αδελφοί μου. Να πάμε όλοι μαζί, όπου θέλετε…» και έτσι να συνεχίζουμε τον αγώνα από εκεί που ήμασταν πριν την πτώση.

Όπως δηλ. ένας αθλητής του “δρόμου μετ’ εμποδίων”, που αν τύχει και πέσει χάμω, σηκώνεται αμέσως και συνεχίζει να τρέχει δρομέως…

Ή, με άλλα λόγια, κάνουμε ‘reset’ τον εαυτό μας, όχι κάθε μήνα, όχι κάθε βδομάδα, όχι κάθε μέρα, αλλά και κάθε στιγμή!

---

ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ (σε μορφή Blog)
ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ (σε μορφή PDF/WORD)

---