Τά δύο πρωταγωνιστικά πρόσωπα εἰς τήν σημερινήν Εὐαγγελικήν περικοπήν εἶναι : Ὁ σεσαρκωμένος Θεός, ὁ πάνσοφος καί παντεχνήμων κυνηγός τῆς ἀνθρωπίνης σωτηρίας, «ὃς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν» (Α΄Τιμοθ.β΄4), καί ἡ Σαμαρεῖτις γυνή, ἡ πρώην πόρνη καί ἔπειτα μάρτυς τοῦ Χριστοῦ ἁγία Φωτεινή. Ἐκτός τοῦ κύκλου τῶν δώδεκα Ἀποστόλων, ἐλάχιστα περιστατικά ἰδιωτικῆς συζητήσεως τοῦ Κυρίου διασώζει τό ἱερόν Εὐαγγέλιον. Κάτι λοιπόν τό ἐκτάκτως ἐλκυστικόν διέθετεν ἡ ψυχή αὐτῆς τῆς γυναίκας, τό ὁποῖον εἴλκυσε τήν προσοχήν τοῦ Κυρίου καί προεγνώρισε καί προεσχεδίασε τήν συνάντηση καί συζήτηση μαζί της.

1ον Ἁπλότητα καρδιᾶς καί εἰλικρινής ἀναζήτηση τῆς ἀλήθειας. «…ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ· εἰ ᾔδεις τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ, καὶ τίς ἐστιν ὁ λέγων σοι, δός μοι πιεῖν, σὺ ἂν ᾔτησας αὐτόν, καὶ ἔδωκεν ἄν σοι ὕδωρ ζῶν…». Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς λέγει ὅτι οἱ λόγοι αὐτοί τοῦ Θεοῦ Λόγου δέν ἐλέχθησαν ἁπλῶς καί ὡς ἔτυχεν, ἀλλά ἀποτελοῦν διαπίστωση τῆς δίψας γιά τήν ἀλήθεια τήν ὁποία “ἔβλεπε” ὁ Κύριος στήν καρδιά τῆς Σαμαρείτιδος. «…ὁρῶν δέ ὡς Θεός καί τήν ταύτης καρδίαν διψῶσαν ὕδατος σωτηρίου, τόν δέ δυνάμενον τοῦτο παρασχεῖν οὐκ εἰδυῖαν…» Ἡ Σαμαρεῖτις ψαχνόταν, ἀναζητοῦσε τήν ἀλήθεια, τό αὐθεντικόν εἰς τήν ζωήν της. Γι’αὐτόν τόν λόγο μόλις ἀντελήφθει ὅτι εἶχεν ἐνώπιόν της προφήτην (δηλαδή ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ), δέν ζητᾷ οὔτε ὑγείαν σωματικήν, οὔτε λύση τῶν προβλημάτων της, οὔτε τίποτε τό βιωτικό καί ἐπίγειον, ἀλλά τί; Τά πνευματικά, καί μάλιστα τό ὑψηλόν ζήτημα τῆς ἀληθινῆς καί εὐπροσδέκτου λατρείας τοῦ Θεοῦ…«Κύριε, θεωρῶ ὅτι προφήτης εἶ σύ. οἱ πατέρες ἡμῶν ἐν τῷ ὄρει τούτῳ προσεκύνησαν· καὶ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐν Ἱεροσολύμοις ἐστὶν ὁ τόπος ὅπου δεῖ προσκυνεῖν»… Ἐμεῖς ἄραγε τί θά ἐζητούσαμε; Ἐμᾶς μᾶς καταβροχθίζει πολλές φορές ἡ «γλύκα» τῆς παρούσης ζωῆς καί τῶν ἀπολαύσεών της καί δέν ψάχνουμε εἰλικρινά νά γνωρίσουμε τά μυστήρια τῆς πίστεώς μας, τό θέλημα τοῦ Θεοῦ γιά μᾶς, τόν δρόμο πού ὁδηγεῖ ἀσφαλῶς στήν αἰώνια σωτηρία μας.

2ον Παραδοχή τῶν σφαλμάτων καί ταπείνωσις. Γιά νά δεχθεῖ ὅμως ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου τήν ἀλήθεια χρειάζεται μετάνοια καί ταπείνωση. Γι’ αὐτό καί ὁ Κύριος ἐλέγχει μέ πραότητα τήν ἁμαρτία της…«λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· ὕπαγε φώνησον τὸν ἄνδρα σου καὶ ἐλθὲ ἐνθάδε. ἀπεκρίθη ἡ γυνὴ καὶ εἶπεν· οὐκ ἔχω ἄνδρα. λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· καλῶς εἶπας ὅτι ἄνδρα οὐκ ἔχω· πέντε γὰρ ἄνδρας ἔσχες, καὶ νῦν ὃν ἔχεις οὐκ ἔστι σου ἀνήρ· τοῦτο ἀληθὲς εἴρηκας.» Δέν ἀντέδρασε, δέν δικαιολογήθηκε, δέν ἀπέκρουσε τόν θεῖον ἰατρόν. Ἀναφωνεῖ μετ’ ἐνθουσιασμοῦ ὁ ἱερός Χρυσόστομος : «βαβαί, πόση τῆς γυναικός ἡ φιλοσοφία! πῶς πράως τόν ἔλεγχον δέχεται!» Ἡ δικαιολογία τῶν σφαλμάτων μας εἶναι ἡ κυριότερη αἰτία τῆς ἀμετανοησίας καί τῆς ἀπομάκρυνσις τοῦ Θεοῦ ἀπό τόν κόσμον μας. Καί εἶναι τό φυσικόν ἀποτέλεσμα τῆς αὐτάρκειας καί τοῦ ἐφησυχασμοῦ τοῦ σημερινοῦ ἀνθρώπου : «καλά εἶμαι», «δέν εἶμαι σάν τούς ἄλλους», «εἶμαι εὐχαριστημένος ἀπό τόν ἑαυτό μου». Καί δυστυχῶς, σήμερα οἱ ἄνθρωποι μαθαίνουν αὐτήν τήν «διαβολικήν τέχνην» τῆς δικαιολογίας, ἀπό τήν παιδική τους ἡλικία. Σέ τέτοια ψυχή ὅμως δέν μπορεῖ νά χωρέσει ἡ ἀλήθεια τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ. Οὔτε καί ἀποκαλύπτονται τά θεῖα μυστήρια.

3ον Ἀπόθεσις τῶν πάντων διά τήν ἀπόκτησιν τοῦ ζῶντος ὕδατος. (τῆς χάριτος τοῦ ἁγίου Πνεύματος.)…«Ἀφῆκεν οὖν τὴν ὑδρίαν αὐτῆς ἡ γυνὴ καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν πόλιν, καὶ λέγει τοῖς ἀνθρώποις· δεῦτε ἴδετε ἄνθρωπον ὃς εἶπέ μοι πάντα ὅσα ἐποίησα· μήτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός; ἐξῆλθον οὖν ἐκ τῆς πόλεως καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτόν.» Θαυμάζει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς διά τό πῶς συνεπῆρε καί αἰχμαλώτισε τήν ψυχήν τῆς Σαμαρείτιδος ἡ συνομιλία μέ τόν Κύριον. Διαπιστώνει μάλιστα ὅ ἅγιος καί τήν αἰτία αὐτῆς τῆς ἀφοσιώσεως. «Μετά συνέσεως ἀκροτάτης τάς προφητικάς ἐξεμελέτησε βίβλους. Ἐντεῦθεν καί τόν νοῦν οὕτω μετάρσιον εἶχε, τῆς θείας ἔμπλεως γεγονότα κατοχῆς∙ ὡς ἐμοί νῦν ἀγαμένως ὁρῶντι τόν τῆς Σαμαρτείτιδος ταύτης πρός Χριστόν πνευματικόν τε καί σφοδρόν πόθον.» Ἡ ψυχή της εἶχε τραφεῖ μέ τά θεῖα λόγια καί ὁ νοῦς της διψοῦσε γιά θεία γνώση. Ἐμεῖς πόσο ἐντρυφοῦμε εἰς τούς θείους λόγους; πόσο ἀγαποῦμε τήν συνομιλία μέ τόν Χριστόν διά τῆς προσευχῆς καί τῆς μελέτης τοῦ θείου λόγου του; Ἀποτέλεσμα αὐτοῦ τοῦ θείου ἐνθουσιασμοῦ ἦταν νά περιφρονήσει καί αὐτό τό ἀναγκαιότατον διά τήν ἀνθρωπίνην ζωήν, τό νερό. Πόσο μᾶλλον τά ἄσκοπα καί ἀνόητα μέ τά ὁποῖα κατασπαταλᾷ σήμερα τόν χρόνον του, καί εἰς τά ὁποῖα ἀφιερώνει τόν πόθον τῆς ψυχῆς του ὁ σημερινός ἄνθρωπος.

Εἶναι σωτήριο γιά ὅλους μας νά ἀποκτήσουμε “Σαμαρείτιδα ψυχήν”. Μέ δίψα νά γνωρίσουμε τήν Ἀλήθεια, τόν Χριστό, διά τῆς μελέτης τοῦ Λόγου Του, καί τοῦ λόγου καί βίου τῶν φίλων τοῦ Κυρίου μας, τῶν ἁγίων. Διά δέ τῆς εἰλικρινοῦς μετανοίας γινόμαστε κοινωνοί καί τῆς ζωῆς, τῆς χαρῆς, τῆς εἰρήνης καί τῶν ἄλλων καρπῶν τοῦ ἁγίου Πνεύματος πού χαρακτηρίζουν τίς ψυχές τῶν ἁγίων μας. Αὐτός δέ ὁ ἀγώνας νοηματοδοτεῖ καί ὀμορφαίνει τήν ζωή μας.

Κυριακή 10/05/2026

Για να ταιριάσει στην οθόνη του κινητού σας, δείτε το σε ‘πλήρη οθόνη’ (fullscreen) είτε πατώντας διπλό κλικ (double click) πάνω στην εικόνα είτε πατώντας το τετραγωνάκι κάτω δεξιά του βίντεο, αφού πατήσετε πάνω στην εικόνα· είτε ακούγοντας την στο YouTube, πατώντας κάτω αριστερά στο “Watch on YouTube“.

Σημείωση: Εάν τα γράμματα στο βίντεο δεν φαίνονται καθαρά, πατήστε πάνω στον οδοντωτό τροχό (στο PC), κάτω δεξιά, και αυξήστε το quality (ποιότητα) και μετά Refresh (F5).

Στο κινητό, θα βρείτε το quality (ποιότητα) πατώντας στις 3 κάθετες γραμμούλες πάνω δεξιά.

Καλή ακρόαση και καλή εμπέδωση…

Εγγραφείτε στην Κοινότητα (Viber / WhatsApp): => «ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΘΕΟΥ»