Αδελφοί μου,
ακούγονται διάφορες ονομασίες και θέσεις που προτείνονται από ορισμένους ως λύση του Κυπριακού προβλήματος· ενός προβλήματος που -θα μπορούσε να πει κανείς- ξεκίνησε πριν από 66 χρόνια, από τότε που μας προσφέρθηκε η «λύση» των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου:
Οι ονομασίες και θέσεις που προτείνονται ως λύση του Κυπριακού προβλήματος είναι οι εξής: Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, Λύση Δύο Κρατών, Συνομοσπονδία, Ενιαίο Κράτος κ.λπ.
Ήδη από το 1968 ακουγόταν η φράση «ενδοκυπριακές συνομιλίες» και πάει λέγοντας…
Όμως, ας προσγειωθούμε επιτέλους και ας δούμε το θέμα ρεαλιστικά και χωρίς προκαταλήψεις:
Και ερωτώ: Αλήθεια, οι συνομιλίες αυτές γίνονται μεταξύ των δύο κοινοτήτων (Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων) ή, στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια ατέρμονη «συζήτηση» μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας (Ελληνοκυπρίων) και της αδιάλλακτης και πολεμοχαρούς Τουρκίας, η οποία, στην ουσία, ελέγχει το ψευδοκράτος που οι ίδιοι αποκαλούν «Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου»;
Και πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν ειλικρινείς και καλοπροαίρετες ενδοκυπριακές συνομιλίες, όταν στην ουσία δεν έχουμε να κάνουμε, όπως ανέφερα, με τους Τουρκοκυπρίους, αλλά με αυτήν ταύτην την αδιάλλακτη και επεκτατική Τουρκία; Όταν, μάλιστα, οι συνομιλίες πραγματοποιούνται υπό την «φοβέρα» της κατοχικής μπότας του Τούρκου κατακτητή;
Επανέρχομαι στον ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΟΚΑ 1955–1959 επαναλαμβάνοντας τις διάφορες «λύσεις» που ορισμένοι θεωρούν ως εφικτές, ήτοι: Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, Λύση Δύο Κρατών, Συνομοσπονδία, Ενιαίο Κράτος κ.λπ.
Δεν ήταν με τα πιο πάνω σκεπτικά και τις επιδιώξεις που ξεκίνησε ο απελευθερωτικός αγώνας της Κύπρου (1955–1959), αδελφοί μου. Σκοπός του αγώνα, ας μην το ξεχνούμε, ήταν αφενός η αποτίναξη του αγγλικού ζυγού (ο οποίος προέκυψε το 1878 από παραχώρηση της Κύπρου από τον τότε Οθωμανικό κατακτητή προς τη Μεγάλη Βρετανία) και αφετέρου η «Ένωσις της Κύπρου μετά της μητρός Ελλάδος».
Αυτά, για να μην τα ξεχνούμε…
Πολιτικός Ηγέτης του Αγώνα της ΕΟΚΑ ήτο ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ’ και Στρατιωτικός Αρχηγός του ανταρτοπολέμου της ΕΟΚΑ ο Στρατηγός Γεώργιος Γρίβας-Διγενής.
Θεωρώ πως χρειάζεται εκ μέρους μας επαναξιολόγηση των θέσεών μας, με οδηγό αυτή την ίδια την Ιστορία…
Ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές των υπέρ Πίστεως και Πατρίδος καλώς αγωνισαμένων και πεσόντων πατέρων και αδελφών ημών, στον Απελευθερωτικό μας Αγώνα του Έπους 1955–1959.
Είθε όλοι μας να φανούμε αντάξιοι συνεχιστές του αγώνα και των θυσιών τους…
Καλή Ανάσταση να φθάσουμε και ανάσταση της ιδιαιτέρας μας Πατρίδος Κύπρου!
Ταπεινά,
με ευχές,
ο Ηγούμενος Τροοδιτίσσης Δαμασκηνός
