ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ π. ΠΑΝΑΡΕΤΟΥ-08

(Για άνοιγμα στο YouTube, πατήστε πάνω στην φωτογραφία.
:
Για Full screen στο YouTube πατήστε το τετραγωνάκι, μετά που θα ανοίξει, κάτω δεξιά).
Κυριακή Ε’ των Νηστειών (τῆς Ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας) 29/03/2026
Ἡ ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία. Συμπεράσματα ἀπό τόν βίο της.

Εἶναι κατανυκτικότατος καί διδακτικότατος ὁ βίος τῆς Ὁσίας Μαρίας τῆς Αὐγυπτίας, ὅπως μας τόν διέσωσε ἡ γλαφυρή γραφίδα τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Σωφρονίου ἀρχιεπισκόπου Ἱεροσολύμων. Ἀκραῖον παράδειγμα ἀληθινῆς μετανοίας, τό ὁποῖον φανερώνει ἔνθεν μέν τήν ἄπειρη δύναμη τῆς θείας εὐσπλαχνίας, ἔνθεν δέ τήν μεταμορφωτική δύναμη τῆς ἀληθινῆς μετανοίας. Τό σκεῦος τοῦ διαβόλου πού περέσυρε τόσους στήν ἀπώλεια, γίνεται σκεῦος ἐκλεκτόν τῆς θείας χάριτος πού μᾶς ὁδηγεῖ στήν ἀληθινή μετάνοια ! Ἡ πρώην πόρνη καί σαρκολάτρις, μεταμορφώνεται εἰς ἐπίγειον ἄγγελον, γίνεται ἀγγελόφρων καί ἀγγελόβιος. Ὁ βίος της μᾶς ἔγινε γνωστός ἀπό τίς διηγήσεις τοῦ ἀββᾶ Ζωσιμᾶ, ἑνός ἁγίου γέροντος Ἱερομονάχου. Καθοδηγημένος ἀπό τόν Θεόν καί ἐνισχυμένος ἀπό τήν χάριν Του, ἐβάδισε εἴκοσι ἡμερῶν διάστημα εἰς τήν ἔρημον πέραν τοῦ Ἰορδάνου καί συνήντησε τήν ἁγίαν Μαρίαν τρεῖς φορές, εἰς τρία διαδοχικά ἔτη. Κατά τήν πρώτη φορά, τοῦ διηγήθηκε τήν ζωή της∙ κατά τήν δεύτερη, τήν ἐκοινώνησε τῶν ἀχράντων μυστηρίων∙ κατά τήν τρίτην ἔθαψε τό ὁσιακόν καί πολύαθλον σῶμα της. Ἄς δοῦμε τά κυριότερα γεγονότα τοῦ βίου της.

Κατήγετο ἀπό τήν Αἴγυπτο, ἄγνωστον ἀπό ποίαν ἀκριβῶς πόλη. Εἰς ἡλικίαν δώδεκα ἐτῶν ὡς ἄλλος ἄσωτος υἱός ἐγκαταλείπει τήν πατρικήν ἐστία, κατεβαίνει στήν Ἀλεξάνδρεια καί μετέρχεται γιά δεκαεπτά ὁλόκληρα χρόνια τόν ἀκόλαστον βίον τῆς πολιτικῆς (πόρνης) . Τόσον εἶχε παραδοθεῖ εἰς τήν ἀλέλγειαν, ὅπως ἡ ἴδια ὁμολόγησε, ὥστε νύκτα καί μέρα ἡ ἐξύβρισις τοῦ σώματός της διά τῆς πορνείας ἀποτελοῦσε τό μοναδικό μέλημα καί ἐντρύφημά της. Μάλιστα προσέφερε τίς σατανικές “ὑπηρεσίες” τῆς δωρεάν, προκειμένου νά ἐξασφαλίζει περισσοτέρους ἐραστές, ἐξοικονομόντας τά πρός τό ζεῖν ἀναγκαῖα ἀπό τήν ἐργασία τῶν χειρῶν της! Εἰς μίαν ὅμως ἀπό τίς ἁμαρτωλές ἐξορμήσεις της, ὁ Θεός ὁ πάντας ἀνθρώπους θέλων σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσην ἀληθείας ἐλθεῖν, τήν συνέλαβε ὡς ἄριστος θηρευτής τῶν ψυχῶν στό δίχτυον τῆς εὐσπλάγχνου φιλανθρωπίας του, τοιουτοτρόπως : ἀπεφάσισεν ἡ Μαρία νά ταξιδεύσει στά Ἱεροσόλυμα κατά τήν ἐτήσιον ἑορτήν τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ὅπου συνέρρεε πλῆθος κόσμου, ὄχι βεβαίως ἀπό εὐλάβειαν ἀλλά ἀπό πόθον νά θηρεύσει νέους ἐραστάς ἀπό τό πλῆθος ἐκεῖνο τῶν “προσκυνητῶν” (;) Τόσον δέ εἰς τό πλοιάριον ὅσον καί εἰς τό διά ξηρᾶς ταξίδι μέχρι τά Ἱεροσόλυμα, “ἀποροῦσα”, ἐξομολογῆτο εἰς τόν ἀββν Ζωσιμᾶ, “πῶς δέν μᾶς κατέπιεν ἡ θάλασσα καί δέν ἄνοιξεν ἡ γῆ νά μᾶς καταπιεῖ ἀπό τίς ἀκατονόμαστες (ρητές καί ἄρρητες) αἰσχρουργίες τίς ὁποῖες ἀνάγκαζα πολλές φορές τού ἀνθρώπους νά διαπράξουν χωρίς νά θέλουν” ! Ὅταν ἔφθασεν ἡ ἑορτή τῆς ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ἀναιδῶς προσῆλθε καί ἡ Μαρία γιά νά προσκυνήσει. Καί τότε ὁ Θεός τῆς ἐμποδίζει τήν εἴσοδο. Ἔρχεται μέχρι τήν εἴσοδο τοῦ ναοῦ καί μίαν ἀόρατη δύναμη τήν ἐμποδίζει νά εἰσέλθει. Τότε τήν ἐπισκέπτεται ὁ ἀγαθός λογισμός τῆς μετανοίας : “…ἥψατο γάρ τῶν φθαλμῶν τῆς καρδίας μου λόγος σωτήριος, ὅτι ὁ βόρβορος τῶν ἔργων μου ἦν, ὁ τήν εἴσοδον κλείων μοι.” Ἕνα σχόλιο. Ὁ σκοπός καί ἡ ἀναγακαιότητα τῶν ἐπιτιμίων τῆς ἐκκλησίας αὐτός εἶναι. Νά συνέλθει ὁ ἄνθρωπος καί νά συνειδητοποιήσει τό βάρος τῆς ἁμαρτίας του. Τότε ἔκλαυσεν ἡ Μαρία καί ἔτυπτεν ὡς ὁ Τελώνης τό στῆθος της. Μόλις δέ προσευχήθηκε στήν ἔξωθεν τοῦ ναοῦ εὑρισκόμενη εἰκόνα τῆς Θεοτόκου καί ὑποσχέθηκε ἀποχή ἀπό τήν ἁμαρτία, “ὥσπερ τινά πληροφορίαν λαβοῦσα τό τῆς πίστεως ἔμπυρον, τῇ εὐσπλαγχνίᾳ τῆς Θεοτόκου καταθαρρήσασα”, ἀμέσως εἰσέρχεται ἀκωλύτως στόν ναό καί προσκυνεῖ μέ πόθο καί δάκρυα τό τίμιο ξύλο. Κατόπιν αἰτήσεώς της πρός τήν Θεοτόκον ἀκούει φωνήν νά τῆς λέγει : “Ἐάν τόν Ἰορδάνην διέλθῃς, καλήν εὑρήσεις ἀνάπαυσιν”. Σχόλιο : Αὐτήν εἶναι ἡ ἀληθινή μετάνοια. Βάζουμε ἐγγυητή τόν Θέο, καί κάνουμε ἀπόλυτη ὑπακοή στό ἅγιο θέλημά του ὅπως αὐτό μᾶς ἀποκαλύπτεται στό εὐαγγέλιο καί στούς λόγους τῶν ἁγίων. Ἔχοντες πάντοτε πνευματικόν ὁδηγόν.

Στή ἔρημο τοῦ Ἰορδάνου ἔζησε σαρανταεπτά χρόνια. Τά πρῶτα δεκαεπτά τά διῆλθε μέσα σέ φοβερούς πειρασμούς προερχομένους : ἀπό τήν πολυχρόνιο συνήθεια τῆς ἁμαρτίας, ἀπό τόν μισάνθρωπο διάβολο καί ἀπό τίς σκληρές καί ἀπάνθρωπες συνθῆκες τῆς ἐρήμου. Ὅταν τά διηγόταν αὐτά στόν Ἀββᾶ Ζωσιμᾶ τοῦ εἶπε : “φρίττω ἀββᾶ Ζωσιμᾶ λέγουσα∙ ἑάν γάρ ἔλθω νῦν εἰς ἀνάμνησιν τῶν τοσούτων κινδύνων, ὧνπερ ὑπέμεινα, φοβοῦμαι μή πως καί αὖθις ὑπ’ ἐκείνων βληθήσωμαι”. Σχόλιο : Ἡ κάθε ἁμαρτία προκαλεῖ φθορά στήν ἀνθρώπινη ψυχή. Καί συγχωρεῖται μέν ἡ πράξη τῆς ἁμαρτίας μέ τήν μετάνοια καί τήν ἐξομολόγηση. Ἡ ἀποκατάσταση ὅμως τῆς ὑγείας τῆς ψυχῆς ἀπό τά τραύματα καί τήν ἀλλοίωση πού τῆς προκάλεσε ἡ ἁμαρτία ἀπαιτεῖ ἀγώνα καί χρόνο ἀνάλογον πρός τό εἶδος τῆς ἁμαρτίας καί τήν κακή συνήθεια καί ἕξη πού ἀπέκτησε ἡ ψυχή…”Τούς λογισμούς, τούς εἰς πορνείαν αὗθις ὠθοῦντας μέ…πῦρ ἔνδοθεν τῆς καρδίας μου τῆς ταλαίνης (ταλαιπώρου) ἀνήπτετο, καί ὅλην δι’ ὅλου ἐξέφλεγε, καί πρός ἐπιθυμίαν ἀνηρέθιζε μίξεως…ἔρριπτον ἑαυτήν εἰς γῆν, καί τό ἔδαφος τοῖς δάκρυσιν ἔβρεχον…οὐκ ἀνιστάμην τοίνυν ἀπό τῆς εἰς γῆν κατανεύσεως, ἥν συνέβη διέρχεσθαι νυχθήμερον (!), ἕως ὅτου με τό φῶς ἐκεῖνο τό γλυκύ περιέλαμψε…”. Σχόλιο : Μετενοήσαμε καί ἐπιστρέφουμε στόν Θέο ; Ἄς μένουμε ἀνυποχώρητοι στούς δαιμονικούς πειρασμούς πού μᾶς παρακινοῦν στά παλαιά πάθη. Ὁ κόπος καί ἀγώνας αὐτός εἶναι ἀναγκαῖος γιά τήν ἀποκατάσταση τῆς ψυχικῆς μας ὑγείας. Εἶναι ὁ “κανόνας” μας γιά τήν προηγούμενη ἀφροσύνη πού ἐπεδείξαμε ἁμαρτάνοντες.

Μετά τούς φοβερούς ἐκείνους πειρασμούς τῶν δεκαεπτά χρόνων, ἡ ὁσία ἔλαβε τήν θείαν ἀνάπαυση…”τρέφομαι καί σκέπομαι τῷ ρήματι τοῦ Θεοῦ διακρατοῦντος τά σύμπαντα∙ οὐδέ γάρ ἐπ’ ἅρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος”. Καί δέν ἔλαβε μόνο τήν συγχώρηση τῶν ἁμαρτιῶν της ἀλλ’ ἀπέκτησε τό χάρισμα τῆς διοράσεως καί τῆς θαυματουργίας. Ἐγνώρισε τό ὄνομα τοῦ ἀββᾶ Ζωσιμᾶ καί τό ὅτι ἦταν ἱερέας, καί τόν παρεκίνησε νά συστήσει εἰς τόν Ἡγούμενο τοῦ Μοναστηροῦ του, Ἰωάννη (!), νά προσέξει μερικά “στραβά” πού συνέβαιναν στό Μοναστῆρι(!). Προσευχομένη, κατ’ αἴτηση τοῦ ἀββᾶ Ζωσιμᾶ, ὑπέρ τοῦ σύμπαντος κόσμου, ἀρπάχθηκε στόν ἀέρα…”ὡς εἶδεν (ὁ Ζωσιμᾶς) αὐτήν εἰς τήν εὐχήν (προσευχήν) χρονίσασαν, μικρόν ἀνακύψας…ὁρᾷ αὐτήν ὑψωθεῖσαν ὡς ἕνα πῆχυν ἀπό τῆς γῆς καί τῷ ἀέρι κρεμαμένην καί οὕτω προσεύχεσθαι…” Τέλος, ὅταν κατά τόν ἐπόμενο χρόνο ἔφερε ὁ Ἀββᾶς Ζωσιμᾶς τήν Θεία Κοινωνία, ὅπως τοῦ τό ζήτησε ἡ ἁγία, αὐτή περπάτησε πάνω στά νερά τοῦ Ἰορδάνου, κοινώνησε, καί ἀνεχώρησε γιά τήν ἔρημό της περπατόντας καί πάλι πάνω στά νερά. Ἐκοιμήθη δέ κατά τήν ἰδίαν ἐκείνην ἡμέρα κατά τήν ὁποίαν ἐκοινώνησε τῶν Ἀχράντων τοῦ Χριστοῦ Μυστηρίων, ἀφοῦ διήνυσε μέσα σέ μίαν ὥρα ἀπόσταση ἰσοδυναμοῦσαν μέ εἴκοσι ἡμερῶν κανονικόν βάδισμα. Τήν εὕρε δέ ὁ Ἀββᾶς Ζωσιμᾶς κατά τόν ἐπόμενον χρόνον καί τήν ἔθαψε μέ τήν βοήθειαν ὑπερμεγέθους λέοντος, ἐκτελέσαντος διακονίαν νεκροθάπτου (!)

Πόσα ὄντως δύναται ἡ ἀληθινή μετάνοια. Ἄς τελειώσουμε μέ τούς λόγους τοῦ βιογράφου τῆς ὁσίας, ἁγίου Σωφρονίου : «Δώσωμεν οὖν καί ἡμεῖς δόξαν τῷ Θεῷ, τῷ παμβασιλεῖ τῶν αἰώνων, ὅπως καί ἡμᾶς καταξιώσῃ ἐλέους τυχεῖν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ πρέπει πᾶσα δόξα , τιμή, καί προσκύνησις πάντοτε, σύν τῷ ἀνάρχῳ αὐτοῦ Πατρί, καί τῷ παναγίῳ καί ἀγαθῷ καί ζωοποιῷ Πνεύματι, νῦν καί ἀεί, καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.


Κυριακή 29/03/2026

Για να ταιριάσει στην οθόνη του κινητού σας, δείτε το σε ‘πλήρη οθόνη’ (fullscreen) είτε πατώντας διπλό κλικ (double click) πάνω στην εικόνα είτε πατώντας το τετραγωνάκι κάτω δεξιά του βίντεο, αφού πατήσετε πάνω στην εικόνα· είτε ακούγοντας την στο YouTube, πατώντας κάτω αριστερά στο “Watch on YouTube“.

Σημείωση: Εάν τα γράμματα στο βίντεο δεν φαίνονται καθαρά, πατήστε πάνω στον οδοντωτό τροχό (στο PC), κάτω δεξιά, και αυξήστε το quality (ποιότητα) και μετά Refresh (F5).

Στο κινητό, θα βρείτε το quality (ποιότητα) πατώντας στις 3 κάθετες γραμμούλες πάνω δεξιά.

Καλή ακρόαση και καλή εμπέδωση…

Το YouTube κανάλι μας:

Εγγραφείτε στην Κοινότητα (Viber / WhatsApp): => «ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΘΕΟΥ»

ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ (σε μορφή Blog)
ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΑΤΡΙΚΕΣ ΝΟΥΘΕΣΙΕΣ (σε μορφή PDF/WORD)