O Χριστός με τους αποστόλους ευλογεί στο κέντρο· ψηλά οι τέσσερις που κατεβάζουν τον παράλυτο από το άνοιγμα της στέγης με σχοινιά· κάτω ένας θεραπευμένος στο κρεβάτι του, μετά το Άγιο Ευχέλαιο· και δεξιά γυναίκα σε προσκύνηση και ικεσία προς την Παναγία.
Ο Χριστός σε δόξα ευλογεί με δύο αγγέλους εκατέρωθεν· ασθενής προσεύχεται σε κλίνη στα πόδια Του· η Θεοτόκος με παιδί άρρωστο που προσεύχεται και αυτό· και δύο πλαϊνές μορφές εκατέρωθεν (ιατρός αριστερά και μοναχός δεξιά).
Στην σημερινή μας Σύναξη θα ασχοληθούμε με τις περιπτώσεις αρρωστιών ή πιθανών «αρρωστιών» και πώς αυτές θα πρέπει να αντιμετωπίζονται:
1. «Έχει ο Θεός»: Εμπιστοσύνη σε κάθε δυσκολίαΜην τα χάνεις στον καιρό της αρρώστιας!
Να πιστεύεις ότι «έχει ο Θεός…»· και πράγματι, έχει ο Θεός…
«Έχει ο Θεός» και ως προς την έκβαση της δοκιμασίας αλλά και ως προς το τι μας επιφυλάσσει ο ουράνιος Πατέρας μας…
Στην Ανάληψη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού αναφέρεται ότι «εκάθισεν εν δεξια του Πατρός». Τι σημαίνει «εν δεξιά του Πατρός»; Σημαίνει ότι του δόθηκε -και σαν άνθρωπος– όλη η Θεία εξουσία (εν Ουρανώ και επί γης).
Και γιατί αυτό; Γιατί, έγινε υπήκοος στον Πατέρα μέχρι θανάτου, θανάτου δε Σταυρού!
Θέλω να πω, πως αν και εμείς, σ’ αυτή την ζωή, δεχόμαστε αγόγγυστα, με χαρά και με ευχαριστιακή διάθεση, ό,τι επιτρέψει ο Θεός Πατέρας μας να μας έλθει (αρρώστια, θλίψεις, δοκιμασίες κ.λπ.) τότε, σίγουρα, με τον ίδιο τρόπο θα συνδοξαστούμε και εμείς μαζί με τον Χριστό μας!!!
2. Μην πανικοβάλλεσαι: οι φανταστικές αρρώστιες και ο γιατρός
Επειδή στην εποχή μας -κρίμασιν οις οίδεν ο Κύριος- παρεχωρήθη να εξαπλώνονται πλήθος ασθενειών, οι άνθρωποι -ως μη όφειλε- κάπου πανικοβάλλονται με το παραμικρόν…
Εσύ, όμως, μην κάνεις έτσι!
Μην επιτρέψεις στον λογισμό σου να πιστέψει (χωρίς να υπάρχουν πιστοποιημένες αποδείξεις) ότι τάχα έχεις την τάδε αρρώστια ή την τάδε. Κι αυτό, γιατί -τις πλείστες όσες φορές- αποδεικνύονται λανθασμένες οι υποψίες μας, άδικα αγχωνόμαστε και χάνεται και η όλη διάθεσή μας, και καταντούμεν στο τέλος…. και «κατά φαντασίαν ασθενείς»(!)
Έχε πίστη στον Θεό. Να λες, είμαι καλά, δεν έχω τίποτε. Αυτό που παρατηρείται τώρα είναι κάτι περαστικό, που, όπως ήρθε μόνο του, μόνο του και θα φύγει, διωκόμενο από τον ίδιο τον οργανισμό μας και με την θέληση, φυσικά, και του Θεού.
Είμαι, λοιπόν, καλά, μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο!
Δεν πηγαίνω στον γιατρό, «αν δεν μου πει ο Θεός»· με άλλα λόγια, να έρθω στο σημείο που να μιλά από μόνο του το πράγμα…η ανάγκη δηλ. να πάω στον γιατρό, και όχι με υποθέσεις, υπόνοιες και υποψίες δικές μου.
Ο γιατρός θα είναι το τελευταίο μας και μακρινό χαρτί… (αλλά, και σ’ αυτήν ακόμα την περίπτωση, θα ισχύουν τα όσα λέμε και εξηγούμε εδώ.)
3. Πρώτη μέριμνα η πνευματική μας κατάσταση
Κύριο σου μέλημα να είναι η πνευματική σου κατάσταση!
Ακόμη και όταν αρρωστάς, φρόντισε να μην φεύγεις από αυτόν σου τον στόχο!
Κι αν δεν τα καταφέρνεις, πες του Θεού:
«Χριστέ μου, αυτή την στιγμή το πρόβλημά μου δεν είναι η αρρώστια μου, αλλά η –ένεκα της αρρώστιας μου- μείωση της πνευματικής μου κατάστασης και θέρμης. Τακτοποίησέ μου το δεύτερο (την πνευματική μου κατάσταση) και δεν θάχω κανένα απολύτως πρόβλημα για το πρώτο (την αρρώστια μου)».
Αυτό δεν έχει παρά να σου τακτοποιήσει ο καλός Θεός το θέμα που σε απασχολεί…
4. Πρακτικές συμβουλές: τα άμεσα «φάρμακα»Έχεις ένα πόνο στο σώμα και δεν νοιώθεις καλά ή ανησυχείς κάπως;
Σταύρωσε το μέρος εκείνο 4 φορές, λέγοντας στην κάθε μια περίπτωση:
– Εις το Όνομα του Πατρός. Αμήν.– και του Υιού. Αμήν.
– και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
– Δι’ ευχών του πατέρα μου. Αμήν. (εννοείται εδώ ο πνευματικός μας πατέρας)
Μετά απ’ αυτό, άφησέ το, μην ασχολείσαι περαιτέρω μαζί του και –Θεού θελήσει– θα φύγει…»
Ακόμα, παράλληλα, μπορείς να πεις στην Παναγία:«Παναγία μου, έχω αυτόν εδώ τον πόνο. Απλά, σου το λέω, να το έχεις υπόψη σου… Ευχαριστώ.» Εις δε τον Χριστό, πες του:
«Χριστέ μου, εγώ τα πνευματικά μου…και Σύ τα υλικά μου.»
(οτιδήποτε δηλ. προβλήματα/αρρώστιες έχω)
Τα πιο πάνω είναι άμεσα φάρμακα που…θεραπεύουν γρήγορα! («Πρώτες Βοήθειες», που λέμε.)
5. Υποχονδρία και απλότης — μήπως είμαι άρρωστος;Θα υπεισέλθω τώρα σε μια λεπτή πτυχή του ανθρώπου, που λίγο πολύ μπορεί να επηρεάζει και εμάς: Αυτό της υποχονδρίας…
Πρόσεχε να μην είσαι υποχονδριακός άνθρωπος!
Άνθρωπος υποχονδριακός είναι αυτός που διακατέχεται από υπερβολική ανησυχία για την σωματική του υγεία, μπροστά και στις πιο μικρές και αθώες σωματικές ενοχλήσεις ή σωματικά του ελαττώματα…
Φυσικά, η υποχονδρία μπορεί να επεκταθεί και σε θέματα πέραν της σωματικής μας υγείας…
Επί παραδείγματι:
– Μπορεί κάποιος να είναι υποχονδριακός στην καθαριότητα!– Άλλος να είναι υποχονδριακός στην… «τελειότητα»· να είναι δηλ. τελειομανής!
– Άλλος να είναι υποχονδριακός στην τάξη, να θέλει δηλ. τα πάντα να είναι «ευθυγραμμισμένα» και στην εντέλεια!
– Άλλος μπορεί να είναι ιδιότροπος, σε κάτι που αγοράζει ή σε κάτι που του φέρνουν, αν δηλ. προσέξει να έχει το παραμικρό τυχόν «ελάττωμα»!
Με άλλα λόγια, να είναι υπερβολικά σχολαστικός για ασήμαντα και ανούσια πράγματα, πάσχοντας από υποχονδριακή νεύρωση…
Εσύ, λέγω, μην κάνεις έτσι! Αλλά να είσαι απλός!
Εμείς, αν φτιάχναμε το Σύμπαν, θα βάζαμε τα άστρα σε πλήρη ευθυγράμμιση και αντιστοίχιση… Ενώ, ο καλός και απλούς Θεός μας, η απλή Αγία Τριάδα, «έριξε» -αν θέλετε- τα άστρα και τους πλανήτες αναμεταξύ τους τόσο «ελεύθερα», με αποτέλεσμα να είναι και τόσο όμορφα!!!
Απλότης, λοιπόν, αδελφοί μου και όχι σχολαστικότης στα παραμικρά και ασήμαντα! Να μην είμαστε υποχονδριακοί!!! Και κυρίως σε θέματα υγείας…
6. Ο φόβος των αρρωστιών και η βιοψίαΣήμερα ο κόσμος πολύ φοβάται τις αρρώστιες και μάλιστα τις δύσκολες και ανίατες.
Τρέμει και αγωνιά μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα μιας «ύποπτης» βιοψίας.
Τι κάμνουμε σε μια τέτοια περίπτωση; Κάποιος θα πει, μπορεί η ενδεχόμενη αρρώστια να είναι για το συμφέρον της ψυχής μας. Είναι, λοιπόν, σωστό να προσευχόμαστε, να λέμε την Ευχή, με την ελπίδα η βιοψία να δείξει αρνητική;
Την ευχή θα την λέγουμε, αδελφοί μου, και δεν θα ανησυχούμε για τίποτε…. Να πιστεύουμε δε ότι αυτή θα μας τακτοποιήσει το θέμα που μας απασχολεί.
Εκείνο που οπωσδήποτε θέλουμε να μας δώσει -όπως Εκείνος γνωρίζει– είναι να φύγει ο,τιδήποτε μας απομακρύνει από την χαρά και από την πνευματική μας κατάσταση· ο,τιδήποτε μας ψυχραίνει τον θείον ζήλο και μας διώχνει την προσευχή…
Άρα, λοιπόν, αφού αιτούμαστε «τα καλά και συμφέροντα ταις ψυχαίς ημών», δεν έχει παρά ο Θεός και Πατέρας μας να μας δώσει αυτό που του ζητούμε…και του αναθέτουμε διά της προσ-ευχής.
7. Άγχος, στενοχώρια και «κρίσεις πανικού»Ο περισσότερος κόσμος που υποφέρει, οι περισσότερες σωματικές αρρώστιες, έχουν αφετηρία τον ψυχολογικό παράγοντα…
Οι πλείστοι αρρωστούν -και σωματικά- λόγω άγχους, στρες, λύπης, στενοχώριας, υπερευαισθησίας, μαραζιού, προβλημάτων, ανησυχίας, πίεσης — πολύ περισσότερο, όταν έρχονται απανωτά τα προβλήματα, το ένα μετά το άλλο…
Και δεν τους φτάνουν αυτά… Κάποτε φτάνουν και μέχρι του σημείου να τους πιάσει και η λεγόμενη… «κρίση πανικού» (“panic attack”)!!! Αν είναι δυνατόν!!!
Πόσο ψεύτικα και πόσο ανόητα, είναι όλα αυτά!!!
Εμείς, ας μην κάμνουμε έτσι, αδελφοί μου! Όχι!!!
Έξω τα μαράζια, έξω τα άγχη, έξω οι λύπες, έξω οι ανησυχίες, έξω οι στενοχώριες, έξω τα…οποιαδήποτε μας χαλούν την διάθεση μας και κυρίως την πνευματική μας κατάσταση…
8. Χαρά και ευχαριστία μέσα στην αρρώστιαΠροσοχή, την ώρα της δοκιμασίας — να δείχνουμε υπομονή, καρτερία και νηφαλιότητα…
Σήμερα ο κόσμος ανησυχεί με τις ποικίλες αρρώστιες, οι οποίες ομολογουμένως έχουν εξαπλωθεί σε ευρύ φάσμα. Πολύ περισσότερο ανησυχούν, όπως είπα και πιο πάνω, όταν ακούσουν πως πρέπει να γίνει βιοψία σε κάτι που έχει παρουσιαστεί.
Πώς μπορούμε, λοιπόν, να χαιρόμαστε, να προσευχόμαστε και να ευχαριστούμε πάντοτε, μπροστά σε τέτοιες περιστάσεις;
Και όμως. Και σ’ αυτές τις περιπτώσεις μπορούμε, και πρέπει, και να χαιρόμαστε και να προσευχόμαστε και να ευχαριστούμε!
Δηλαδή: Θα προχωρήσουμε στην ιατρική εξέταση με χαρά και χωρίς καμιά ανησυχία! Διότι:
1) Aν μεν η εξέταση δείξει θετικό, ΝΑ ΧΑΙΡΕΣΑΙ!!! Γιατί ο Κύριος μάς θυμήθηκε και μας επισκέφτηκε, δίνοντάς μας ένα μέσο για εξάλειψη των αμαρτιών μας και ταυτόχρονα -γινόμενοι μέτοχοι των παθημάτων του Σταυρού Του- μας δίνει την ευκαιρία να γίνουμε μέτοχοι και της δόξης Του και όλων των ευλογιών που πηγάζουν από τον Τίμιο Σταυρό!
Σύμφωνα και με τον απόστολο Παύλο:
«Επιδιώκω να γνωρίσω προσωπικώς και εκ πείρας τον Χριστό, και την δύναμη που προέρχεται από την Ανάστασή του και την συμμετοχή μου στα παθήματά του — πρόθυμος δηλ. να υπομείνω και εγώ θλίψεις και παθήματα και αυτόν ακόμη τον θάνατον, όμοια με Εκείνον… Επιδιώκω έτσι με σταθερότητα και ζήλο να πραγματοποιήσω τον σκοπό της κλήσεώς μου, για να λάβω το βραβείο που μας έχει ετοιμάσει ο Θεός, ο οποίος και μας κάλεσε διά του Ιησού Χριστού στην κληρονομία της Βασιλείας των ουρανών!» (Φιλιππ. γ’ 10,14).
ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΑΙ!!! δε, ώστε με την χάρη του Χριστού να ξεπεράσεις την αθυμία της αρρώστιας. Και τρίτον,
ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙΣ!!!, γιατί με τον πόνο και την αρρώστια, εκτός που γίνεσαι (όπως είπαμε πιο πάνω) μέτοχος του Σταυρού και των παθημάτων του Χριστού, γίνεται τούτο αφορμή και αιτία για να καθαριστείς από κάθε σου αμαρτία, αφού από μόνοι μας δεν έχουμε την εκούσια άσκηση, που είχαν οι Άγιοι!
Με άλλα λόγια θάλεγα κοντολογίς το εξής:
=> Αν ο Θεός θέλει να μας βάλει στον Παράδεισο με αυτό τον τρόπο, θα Του πούμε «δεν πάμε;;;»(!!!)
2) Εάν πάλιν η εξέταση δείξει αρνητικό, και πάλιν θα χαιρόμαστε, γιατί απλούστατα, το αποτέλεσμα έδειξε πως, τελικά, δεν έχουμε τίποτε!
9. Η χαρά μας να επιπλέει σαν τον «φελλό»
Η ΧΑΡΑ μας, αδελφοί μου, πρέπει να είναι ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ…ακόμα και μέσα στα όποια προβλήματα, ακόμα και μέσα στις όποιες αρρώστιες!!!
Φανταστείτε ένα δοχείο γεμάτο νερό…
Προσπαθήστε να βυθίσετε μέσα στο νερό ένα…φελλό και να τον αφήσετε!Θα τα καταφέρετε, άραγε, να μείνει ο φελλός στο βάθος του νερού;
Όχι, βέβαια!!!
Το ίδιο και εμείς, αδελφοί μου…
Ακόμα και πραγματική σωματική αρρώστια (πόσο μάλλον φανταστική ή υποθετική) να έχουμε, ακόμα και οποιαδήποτε άλλα προβλήματα, “λυπηρά”, δυσάρεστα… (αυτά τα παρομοιάζω με το νερό, που ανάφερα πιο πάνω)· και σ’ αυτές ακόμη -λέγω- τις περιπτώσεις (αλλά και σε οποιεσδήποτε άλλες) η ΧΑΡΑ σας να είναι όπως τον “φελλό”, που θα επιπλέει ΠΑΝΩ από τα “νερά” των “δοκιμασιών” και των “θλίψεων”, των όποιων αρρωστιών… Και όλα θα περάσουν καλώς και κατά Θεόν…
10. Αρρώστια και προσευχή για υγεία: πώς συμβιβάζονται;Κάποτε γεννάται το ερώτημα: Αφού ο Κύριος είπε, «διά πολλών θλίψεων δει υμάς εισελθείν εις την βασιλείαν των ουρανών» και αφού γνωρίζουμε ότι οι ασθένειες, οι θλίψεις, οι δοκιμασίες κλπ. γίνονται κατά παραχώρηση του Θεού, για να Τον πλησιάσομε και να εξαρτώμεν τον εαυτό μας από Αυτόν, με άλλα λόγια προς την ιδική μας ωφέλεια — πώς και γιατί γίνονται Παρακλήσεις και Ευχές από την Εκκλησία για ταχείαν ανάρρωση, «υπέρ υγείας» και «υπέρ του ρυσθήναι υμάς από πάσης θλίψεως…και ανάγκης»; Πώς συμβιβάζονται τα δύο;….
Ας φέρουμε στην μνήμη μας το θαύμα που έκαμε ο Χριστός στον παράλυτο της Καπερναούμ (είναι το ευαγγελικό ανάγνωσμα που ακούμε την Β’ Κυριακή των Νηστειών):
Τι έκαμεν ο Χριστός στον παράλυτο; Πρώτα του είπεν, «τέκνον αφέονταί σοι αι αμαρτίαι σου», και μετά του είπεν, «άρον τον κράβαττόν σου και ύπαγε εις τον οίκον σου.» Πρώτα δηλαδή, βλέποντας την μεγάλη του πίστη, του θεράπευσε την ψυχή (που, όπως είδαμε πιο πάνω, οι θλίψεις και οι αρρώστιες για την δική μας ψυχική υγεία και θεραπεία παραχωρούνται) και μετά του θεράπευσε και το σώμα.
Άρα, λοιπόν, όταν η Εκκλησία μας -ή εμείς οι ίδιοι κατά μόνας- προσευχόμαστε για να απαλλαγούμε από τις θλίψεις, τούτο γίνεται με το εξής σκεπτικό:
Να φύγουν πρώτα τα πνευματικά αίτια -για τα οποία παραχωρήθηκε η συγκεκριμένη θλίψη/αρρώστια/δοκιμασία- και, φεύγοντας αυτά (τα πνευματικά αίτια), να φύγει κατόπιν και η συγκεκριμένη δοκιμασία/ αρρώστια.
11. Προσευχή και γιατρός: δεν αντιμάχονταιΓια να μην παρεξηγηθούμε, αδελφοί μου: όσα είπαμε σήμερα δεν σημαίνουν ότι αδιαφορούμε για την υγεία μας ή ότι περιφρονούμε την ιατρική. Κάθε άλλο! Αλλά, άλλο ο πανικός και η υποχονδρία, και άλλο η υπευθυνότητα.
Όταν ένα σύμπτωμα επιμένει επί πολύ και/ή μας ανησυχεί σοβαρά (αυτό ακριβώς εννοούσα που έγραψα πιο πάνω στην σημείωση 2, «να μιλά από μόνο του το πράγμα, η ανάγκη δηλ. να πάω στον γιατρό») τότε, ναι, πηγαίνουμε στον γιατρό, αλλά χωρίς φόβο και/ή ανησυχία.
Το λέει καθαρά και η Αγία Γραφή, στο βιβλίο του Σοφού Σειράχ:
«Τίμησε τον γιατρό, όπως του αξίζει, για τις υπηρεσίες που προσφέρει, γιατί και αυτόν ο Κύριος τον δημιούργησε (προνόησε δηλ. την ύπαρξη και παρουσία του)» (Σοφ. Σειρ. λη’ 1)
«Ο Κύριος δημιούργησε από την γη τα φάρμακα, και ο φρόνιμος άνθρωπος δεν θα τα αποστραφεί.» (Σοφ. Σειρ. λη’ 4)
Και λίγο πιο κάτω, ο ίδιος ο Σοφός συνδέει την προσευχή με τον γιατρό:
«Παιδί μου, όταν είσαι άρρωστος μην αμελείς, αλλά προσευχήσου στον Κύριο και Εκείνος θα σε θεραπεύσει. Απομάκρυνε το σφάλμα… και καθάρισε την καρδιά σου από κάθε αμαρτία… Και στον γιατρό δώσε την θέση του, γιατί και αυτόν ο Κύριος τον δημιούργησε· ας μην απομακρυνθεί από κοντά σου, γιατί τον χρειάζεσαι.» (Σοφ. Σειρ. λη’ 9-10, 12)
Βλέπουμε, λοιπόν, ότι και τα τρία αυτά πηγαίνουν μαζί: η προσευχή, ο καθαρισμός της καρδιάς και ο γιατρός, όπως είδαμε και στην περίπτωση του παραλύτου. Την ελπίδα μας, όμως, θα την έχουμε ολόκληρη στον Θεό, που ευλογεί και τον γιατρό και τα φάρμακα.
Γι’ αυτό η Εκκλησία μας έχει και το Άγιο Ευχέλαιο. Γράφει ο αδελφόθεος Ιάκωβος:
«Είναι κανείς από σας άρρωστος; Ας προσκαλέσει τους πρεσβυτέρους της Εκκλησίας, και ας προσευχηθούν γι’ αυτόν, αλείφοντάς τον με λάδι στο όνομα του Κυρίου. Και η προσευχή της πίστεως θα σώσει τον ασθενή, και ο Κύριος θα τον σηκώσει από την ασθένειά του· και αν έχει κάνει αμαρτίες, θα του συγχωρηθούν» (Ιακ. ε’ 14-15). Άρα, λοιπόν, θεραπεία ψυχής και σώματος πάνε μαζί, όπως ακριβώς είδαμε και στον παράλυτο της Καπερναούμ.
12. Επίλογος: με ειρήνη και χαρά στον ΧριστόΑς κρατήσουμε, λοιπόν, αδελφοί μου, τα βασικά από όσα είπαμε σήμερα:
1) Δεν τα χάνουμε σε καμία δοκιμασία. «Έχει ο Θεός!»
2) Δεν πανικοβαλλόμαστε, δεν φανταζόμαστε αρρώστιες και δεν γινόμαστε υποχονδριακοί· αλλά και δεν αμελούμε να πάμε στον γιατρό, όταν η ανάγκη το ζητά. Όχι όμως χωρίς ανάγκη, «για ψύλλου πήδημα», που λέμε, να τρέχουμε στον γιατρό.
3) Πρώτη και κύρια μας φροντίδα να έχουμε την πνευματική μας κατάσταση.
4) Έχουμε πάντοτε έτοιμες τις «πρώτες βοήθειες»: το σταύρωμα του σημείου που πονά, τον λόγο και την ενημέρωση της Παναγίας μας και το «Χριστέ μου, εγώ τα πνευματικά μου… και Σύ τα υλικά μου».
5) Χαιρόμαστε, προσευχόμαστε και ευχαριστούμε σε κάθε περίσταση, και η χαρά μας επιπλέει σαν τον φελλό πάνω από τα νερά της δοκιμασίας.
Αυτό ακριβώς μας λέει και ο απόστολος Παύλος:
«Για τίποτε μην ανησυχείτε· αλλά σε κάθε περίσταση, με προσευχή και δέηση μαζί με ευχαριστία, να γνωστοποιείτε στον Θεό τα αιτήματά σας. Και η ειρήνη του Θεού, που ξεπερνά κάθε νου, θα φυλάξει τις καρδιές σας και τις σκέψεις σας μέσα στον Χριστό Ιησού.» (Φιλιπ. δ’ 6-7)
Ο Θεός της ειρήνης να είναι πάντοτε μαζί μας, να μας χαρίζει υγεία ψυχής και σώματος και, προπάντων, να μας γεμίζει με τη δική Του χαρά, ό,τι κι αν Αυτός επιτρέψει να μας φέρει η ζωή!
Θέλω, αδελφοί μου, να «πετούμε από χαρά!» Και ξέρετε γιατί; Γιατί, αυτό θέλει ο Χριστός μας σε μας!
Αυτός έκανε και έπαθε τόσα για μας, για να είμαστε εμείς χαρούμενοι και ευτυχισμένοι, και εμείς να λυπούμαστε, να στενοχωρούμαστε και να είμαστε θλιμμένοι; Μη γένοιτο! Και λίγο φιλότιμο, επιτέλους!
Εσείς:
«Πάντοτε χαίρετε, αδιαλείπτως προσεύχεσθε, εν παντί ευχαριστείτε· τούτο γαρ θέλημα Θεού εν Χριστω Ιησού εις υμάς (=διότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού σε σας)· το Πνεύμα μη σβέννυτε»!
Γένοιτο!*Σημ.: Μετά την σύντομη ανάπτυξη του εισαγωγικού μας θέματος, απαντούμε στην συνέχεια σε κάθε είδους απορίες, αμφιβολίες ή ερωτήματα που τυχόν έχουν οι πιστοί (και όχι απαραιτήτως μόνο στο εισαγωγικό θέμα που θίγουμε).
